Oversteek en Suriname


8 t/m 23 november - Oversteek Sao Vicente naar Suriname
25 november - Srefidensi
26 november - De was en een filmpje
2 december - Reparaties
7 december - Regenopvangzeiltje
17 december - Auto huren
21 december - Dierentuin
29 december - Savanne
1 januari - Jaarwisseling
3 januari - Vertrek en een filmpje





(Wouter) Dinsdag 8 november. Positie: 16-22N, 27-07W
Op onze eerste dag hebben we 127M afgelegd en moeten nog 1763M tot de verkenningston van Paramaribo.
Ik ben nog even het water in gegaan omdat de gootsteen was verstopt. Als kado hebben we een trekveer gekregen en die kwam goed van pas. Een grijze vette brei kwam naar buiten.
Tijdens het water tanken bij de marina, kwam de hele bemanning van de La Guelle aan lopen op de steiger. Die waren afgelopen nacht binnen gelopen. We hebben nog even een snelle babbel gemaakt en daarna helaas weer afscheid van elkaar genomen.
In het begin hebben we goed geprofiteerd van het windversnellingsgebied tussen Sao Vicente en Santo Antao. Daarna werd de wind steeds zwakker en hebben we zelfs even moeten motoren.
We hadden de zeilen zo mooi staan. De genua uitgeboomd over bakboord en de fok uitgeboomd over stuurboord. Nee, gaat de wind draaien. Eerst probeer je zo veel mogelijk mee te draaien, maar tegen de tijd dat je naar de de VS stuurt …… Even gijpen in het donker, gelukkig schijnt de maan en is alles goed te zien. Wel moet je oppassen met het geslinger. Het werd nog vermoeiender want de wind bleef maar heen en weer draaien. We hebben dus niet veel geslapen met al dat gegijp en geklapper van de genua. Maar er komt wind aan volgens de voorspellingen.
De warme wind komt van achteren, dus elk zuchtje wind is welkom. Floris komt zelfs in de kuip liggen voor de koeling. Zij ligt dan niet echt ontspannen, want zij weet dat zij door een schuiver zo op de kuipvloer valt. Nagels hebben dan geen effect.
Zo slingeren we in voor deze oversteek. Het eerste vrachtschip ging voor langs naar het noorden, en de vliegende vissen liggen al uitgedroogd op het dek. Ook hadden we bezoek van dolfijnen. Ik heb ze niet gezien maar ik kon ze heel goed horen hard uitademen. Ik schrok daar in het begin best van.

 

(Wouter) Woensdag 9 november. Positie: 15-30N, 29-15W
We hebben 132M afgelegd.
Gisterenmiddag werd de wind wel heel erg zwak, 10Kts. Dan wordt het erg warm, daar we maar 3,5Kts gingen. De twijfel slaat dan toe, blijft dit zo, kloppen de voorspellingen, zullen we de halfwinder hijsen zo vlak voor het donker. Het geklapper van de zeilen maakt het gevoel erger, ook slijten ze sneller. Gaan we motoren, is dat de diesel en de 1,5 Kts vaart winst waard zo vroeg tijdens de oversteek. Gelukkig is het wachten beloond met wind. Die wind hebben we nog steeds, 15 tot 18 Kts.
Er drijven veel waterplanten in de oceaan. Ik heb er net een gevangen met de pikhaak voor een onderzoekje. Gele plantjes met kleine bolletjes. Ze liggen allemaal in een lange lijn in het water als of ze ergens zijn los gelaten.
Wat wel gunstig tijdens deze overtocht is, is de volle maan. Je kan er net niet bij lezen. Nou heb ik de laatste tijd toch al meer licht nodig bij het lezen. Dankzij de volle maan is het wel erg overzichtelijk, net straatverlichting.

De dames slapen Muizenholletje? De maan

 (Wouter) Donderdag 10 november. Positie: 14-45N, 31-27W
We hebben 135M afgelegd sinds gisteren.
De wind is nu constant rond de 15Kts. Nadat de zon onder was gegaan viel de wind weer iets weg. Om vaart te houden stuurden we achter de wind aan. Dan maar slingerend de oceaan over, alles voor de snelheid.
Mocht je een berichtje sturen online via de Iridiumtelefoon, begin eerst met je naam, mocht je te veel tekens hebben ingevuld, dan weten we in ieder geval wie je bent.
Bij Iridiumberichtjes via de mail zien we je emailadres.
Omdat we erg vroeg oversteken zijn er nog geen SSB netjes actief, voor zover wij weten. Misschien wel bij vertrekkers uit de Canaries richting de Kaap Verden, dan willen daar graag aan mee doen. Teun heeft niet voor niets zijn best gedaan om onze SSB goed werkend te krijgen.
Verder is het een rustige oversteek dag, niets bijzonders te melden.

 

(Wouter) vrijdag 11 november. Positie: 14-05N, 33-22W
We hebben 119M afgelegd en moeten nog 1377M.
De wind is op.
Gisteren konden we na zonsondergang bijna halve wind zeilen. Dat kwam goed uit want door het voor de wind blijven varen zijn we 20M links van de koerslijn naar Suriname gekomen. Heel langzaam kruipen we dan terug naar de koerslijn, en we maken nog snelheid ook. Vanochtend was er bijna niets van de wind overgebleven. Ik ben eerder mijn bed uit gekomen door het geklapper van de genua en om Saskia te helpen.
Eerst probeerden we het met de halfwinder. Dat ging net goed qua zeilen en snelheid, alleen door het slingeren van de Schorpioen door de deining, klapt soms het zeil voor de stag langs. Daarbij schuurt het onderlijk dan langs de preekstoel. (Komt ook op het lijstje “verbeterpunten”: een wegneembaar boegsprietje)
Dus motoren we maar met 1400 toeren, en met een stroom mee doen we alsnog rond de 4,5 Kts volgens de GPS.
Elke dag zien we wel een vrachtschip langs varen. Eergisteren een autoboot op weg naar waarschijnlijk Japan en gisteren een tanker richting de Afrikaanse kust. En allemaal passeren best op een korte afstand, en de oceaan is zo groot. Misschien trekt de SeaMe de aandacht:” wat is die dikke radar echo, even kijken waarom er nog niets van te zien is”.
Nu vaart er iets groots over bb. SeaMe meet geen radar. Het lijkt op een kabellegger met een grote kraan en die net iets harder vaart als de Schorpioen.

(Wouter) zaterdag 12 november. Positie: 13-31N, 35-07W
We hebben 108M afgelegd.
Staan we buiten in de kuip in de wind af te koelen. Horen we iets op de VHF? We horen een man een gebiedend aandachtstoontje fluiten en daarna praat hij in het Spaans. We begrijpen dat hij een positie door geeft en heeft daarbij een vraag. Wij kijken elkaar verbaast aan, we zien geen boot buiten. Wie is dat? Nog een keer fluit hij en een Spaanse vraag. Ik roep of hij het bericht in het Engels kan doen. “Oke”, hij geeft een noorderbreedte positie, en vraagt of we dat zijn. Ja, dat zijn we. We geven onze scheepsnaam aan hem door. “Are you Fishing”. “No, we are sailing”.”You are not fishing?” “No, we are sailing”. “Oke oke, what is your course?”. “Our course is 250”. “Öke, that is good, my course is 109”. “What is your name?” “My name is Rodricus”.
We krijgen geen contact meer met Rodricus en gaan verbaast naar buiten op zoek naar zijn boot. We zien even later een felle werklamp aan de horizon.
Misschien was het toch een kabellegger die ik eerder vandaag had gezien en maakt Rodricus zich zorgen om een radarcontact dat langzaam in zijn buurt vaart. Vast een visser die zijn pas gelegde kabel mee neemt en vernielt met zijn netten.
We zeilen weer, nadat in de nacht de wind echt op was. Ik werd wakker van het geklap en gekraak. Saskia zat met de hoofdtelefoon op in het kuiphuis een aflevering van Spooks te kijken. Even haar gedachten weg van het wind probleem, diesel tekort?, en hoe lang nog op zee als dit zo door gaat.
Buiten is de zee erg onrustig. Kleine korte golfjes als of we in een stroomversnelling varen. We hebben dan ook ineens stroom tegen in plaats van mee. Gelukkig duurt het maar een half uur. Wel vreemd.
Het belangrijkste is dat we weer wind hebben, na 3,5 uur op de motor varen. We zeilen nu met het grootzeil over sb en een uitgeboomde genua over bb.

 

(Wouter) zondag 13 november. Positie: 12-36N, 36-50W
We hebben ondanks de zeer slappe wind van 10-12Kts toch nog 112M afgelegd. De manier waarop gaat Saskia steeds meer irriteren. Zij kan er niet meer van slapen, al 2 dagen slaapt zij amper. Door het geslinger op de golven en de deining kraakt de fokkeboom, en klapperen de genua en het grootzeil. Ondertussen schut de hele boot soms van het geklapper, met een na trillende mast. Er is te weinig zeildruk om dit alles tegen te gaan.
Verder door het gevoel dat het niet goed is voor het behoud van alles, knaagt aan Saskia. Ik heb me er al iets bij neer gelegd.
Ook de warmte neemt toe in de boot. Overdag begin 30 graden en ’s nachts koelt het af naar 27 graden. Afkoelen in de wind gaat dus niet. Saskia heeft meer moeite om haar lichaam koel te houden. Zij heeft net een ”afkoelende” douche genomen in de kuip.
Als alles goed is komt er vannacht wind aan uit de Kaap Verden.

Regenboog Zonsondergang Kuipdouche

 

(Wouter) Maandag 14 november. Positie 11-39N, 38-52W
De wind uit de Kaap-Verden is gekomen, onze dagafstand is 130M.
Ik veeg de vloer elke dag aan met stoffer en blik. Het meeste wat ik op veeg zijn kattenkorrels. Maar sinds 2 dagen veeg ik steeds meer schubben van vliegende vissen op. Om middernacht tijdens het wisselen van de wacht slaat Saskia een gil. Ligt een vliegende vis voor haar voeten te spartelen in de kuip, en glijd onder de rand van het motorluik. Maar het ergste is dat daar ook de loospijp zit voor de kuip afvoer. Ik zie al voor me dat stinkding daar in glipt en blijf plakken halverwege. Die krijg je er dan nooit meer uit en gaat liggen rotten. Een vliegende vis is niet vast te pakken, omdat ze zo superglad zijn. Snel pak ik een lapje en probeer grip te krijgen en blokkeer de afvoer. Dat valt niet mee want de vis wil niet. Na een paar keer flink gevloek en geknijp krijg ik de vis te pakken en gaat ie snel overboord. Alles ligt onder de plak schubben en het stinkt als de visafslag. Ik hou niet van vis, dus het stinkt nog erger.
We hebben een nat doekje gereed liggen. Nadat je op dek iets hebt gedaan, kan je je voeten schoon maken. Nu was het voornamelijk stof van de Kaap-Verden en een beetje zout. Nu zitten daar die schubben bij. En ze blijven plakkerig.
2 dagen geleden hebben we de koelkast uitgezet. De kwarkjes van La Gomera zijn op, maar het is meer dat de koelkast de hitte niet aan kan. Het is wel koel in de koelkast, 12 graden vergeleken met de in de boot 30 graden, maar daar moet hij veel te veel voor doen. Veel doen kost stroom en de koelmotor werd veel te warm. We eten nu lekker veel kaas omdat die in deze hitte waarschijnlijk niet lang goed blijft.
We zijn over gestapt op het aanmaken van melk van Nederlandse melkpoeder van de Kaap-Verden. Koude cola bij de chips missen we nu wel meer.

 

(Wouter) Dinsdag 15 november. Positie 11-08N, 41-514W
Onze dagafstand was 144M en we moeten nog 883M tot aan de monding van de Surinamerivier.
Wij zijn over de helft! 2 dagen geleden waren we op de helft van de oceaan. Rond middernacht waren we op de helft tot aan Paramaribo. Later tijdens een korte regenbui waren we op de helft tot aan de monding van de Suriname rivier.
Vannacht was het erg donker, geheel bewolkt. Veel donkere wolken en die geven vaak extra wind mee. Nu ook met regen. Het druppelde soms en beetje, maar rond 2 uur kwam een bui over met heel veel grote druppels. We hebben de zeilen eerst geheel ingedraaid omdat de wind uit een andere richting kwam, en de zeilen uit geboomd stonden voor voordewind zeilen. De wind was rond de 24Kts tijdens de bui, gelukkig konden we tijdens de bui zeilen op de fok. Wij waren nat en de boot is ondertussen schoon gespoeld. Na een uur konden we weer normaal zeilen.
Gelukkig viel de bui voor een deel tussen onze 2 wachten.
Ik begin met wachtlopen van 20 t/m 24 uur. Daarna loopt Saskia haar wacht tot 3 uur, ik weer tot 6 uur, Saskia tot 9 uur, en ik eindig om 12 uur. s’Middags ga ik een uurtje slapen om mijn slaap uren aan te vullen.
Begin van de avond kijken we gezamenlijk op de mini DVD speler een serie. Saskia kijkt tijdens haar wachten verder en luistert naar muziek. Ik luister alleen naar muziek. Verder lezen we heel veel.

 

(Wouter) Woensdag 16 november
De wind was gisteren middag ineens bijna op. We hebben zelfs een uurtje gemotord. Eind van de middag horen een grote knal en zien dat de fokkeboom op het voordek ligt. De fokkeboom zit vast aan een oog op de mast geklemd, dat oog is af gebroken en ligt in de oceaan. Hebben we net gevierd dat we over de helft zijn.
We gebruiken nu de giek als fokkeboom. Niet echt ideaal, want bij weinig wind klappert de genua eerder en heftiger. De hele boot gaat er van schudden, dat we soms denken dat we beter kunnen gaan motoren om de boel heel te laten. Gelukkig waait het nu constant rond de 16 en de 18 Kts.
Elke dag laden we de batterijen van onze Ikea zonnecel lampjes. De zonnecelaccu’s liggen dan op het doghouse. 3 dagen geleden hebben we voor het eerst het grootzeil gebruikt sinds de Selvagens eilanden, valt een batterij van een zonnecellamp overboord tijdens het hijsen van het grootzeil. Ik twijfelde nog overboord te springen maar besefte op tijd dat ik dan een uur in het water zou liggen. Saskia moet dan alleen alle zeilen naar beneden krijgen en dan proberen op de motor terug te gaan naar waar zij dacht waar ik zou drijven.
We varen nu weer in de Vema fracture zone, waar wij de vorige keer op 1 januari 2006 twee keer een zeebeving mee maakten met de oude Schorpioen. Het staat nog beschreven op de website onder Atlantische oversteek 1. Ik vond vannacht zelfs de bliksemflitsen verdacht.

 

(Wouter) Donderdag 17 november, Positie 09-47N, 45-08W
Onze dagafstand was 126M.
Sinds gisteren hebben we te maken met buien. Die buien nemen de wind weg en brengen natuurlijk ook regen. Tussen de buien door houden we een klotsbak over met weinig wind. We hebben daarom een paar keer gemotord. Ik kon vanochtend zelfs met het grootzeil er bij aan de wind zeilen. Maar er schoof een bui in de verte achterlangs, vandaar dat we nu weer op de motor varen. De wind kwam uit het Zuidoosten, die laat nu een vreemde kruis deining achter.
Het vreemde is dat de buien van gistermiddag nog heftige wind veroorzaakten. Dan kon je nog pittig hard zeilen. Vandaag is dat niet meer.
Na de eerste bui kwam het zonnetje nog door, maar nu hangt er nog steeds een dik wolkendek. In de 2de bui hebben we ons lekker kunnen douchen. Wel spannend, want je weet niet wanneer de kraan dicht wordt gedraaid. Gelukkig hebben we daarom een paar 5L waterkannen gevuld in Mindelo om te gebruiken als douche water. In het begin was het fris in de kuip, maar achteraf was dat best lekker.
Omdat de wind en regen van achteren komen sluiten we de ingang van het doghouse af. Er komt daardoor weinig frisse wind binnen. Het is er klam en warm. Vermoeiend gedoe.

 

(Wouter) Vrijdag 18 november, Positie 09-10N, 47-04W
Onze dagafstand was 120M en we hebben nog 540M te gaan tot Paramaribo.
Gisteren avond hebben we toch een regenbui over ons hen gekregen. We waren aan het motoren want er was geheel geen wind. Deze regenbui kwam zonder extra wind, maar met giga veel regen. Als of we door een waterval varen. De ideale aankomst na een zee tocht is dat je ’s avonds een regenbui krijgt zodat de boot weer zoutvrij is. Wij zijn ook zout vrij, want we hebben weer een kuipdouche genomen vlak voordat het donker werd.
Gisteren middag hebben we op de motor gevaren. Begin van de avond ben ik druk bezig geweest om de giekuitboominstallatie te verbeteren. Het werkt, alleen om 21:00 uur was de wind ineens weg. Die bleef weg tot vanochtend 5 uur.
Saskia kon zelfs aan de wind zeilen vanochtend vroeg op een bijna vlakke zee. Ik begon mijn wacht enthousiast in de regen het grootzeil te hijsen. 20 minuten later was de wind weer weg en nu motoren we stug door naar Suriname.
Ondertussen houd ik nauwkeurig onze motoruren bij. Tussen het tanken in La Coruna en het tanken op Las Palmas, hadden we een verbruik van 3,5 L/uur, en we motorden toen altijd met een toerental van 1800. Tijdens deze overtocht varen we zuiniger met 1500 toeren. We hebben 300L diesel aanboord. Ik houd voor de veiligheid nu een verbruik aan van 3 L/uur. Tot vanochtend 9:20 uur hebben we reeds 41 motoruren gemaakt. We hebben nog 59 motoruren te gaan voordat de diesel mogelijk op raakt.
Als we achterom kijken lijkt het er op dat we het regengebied hebben verlaten. Nu hopen dat we behalve zon ook wind krijgen.

 

(Wouter) De verjaardag van Saskia !! Positie 08-35N, 49W
Onze dagafstand was 121M en we hebben nog 49 motoruren tot Paramaribo.
Het ging eindelijk lekker waaien gisteren middag en avond, 18 tot 20 Kts. We kijken onze gribfiles via het programma ViewFax. De laatste 3 dagen doen we dat ook in MaxSea, dat is een navigatieprogramma. De windvoorspellingen zijn erg verschillend. ViewFax laat in dit gebied zwakke wind zien, terwijl Maxsea de wind van gisteren toonde. Wij kijken maar naar buiten en wachten af. Overigens viel de wind ineens weg vannancht, en hebben we 7,5 uur gemotord.
Er is nu rond de 10 Kts wind en we halen er met de stroom mee rond de 4,4Kts uit over de grond.
Gisteren hadden we weer 2 vreemde boten in de nacht. De eerste voer voorlangs en ging nagenoeg stilliggend over sb voorbij. Tijdens het aflossen zag Saskia een lampje, SeaMee had geen radarsignaal. Deze bood bleef over sb met zijn boeg naar ons gekeerd. Ik denk dat het van die chineese oceaan vissers zijn geweest. In de haven van Mindelo lagen een paar van dat soort visserschepen.
Vannacht hebben we 2 pakketjes open gemaakt. Ballonen en een doosje lekkere snoep voor onderweg. Het ander verjaardagspakketje hebben we op mijn verjaardag al open gemaakt. Willeke bedankt!
Het wordt een warme dag met weinig afkoeling door de wind. Gisteren hebben we nog even kunnen afkoelen in de regen. Floris doet dat niet en die heeft het echt zwaar met haar dikke vacht. Ze heeft nu een koel plekje gevonden onder het aanrecht bij de voetpomp, dicht bij de scheepshuid. De thermometer van het log geeft aan dat het water 34 graden is.

Floris slaapt Zonder fokkeboom Wasje

(Wouter) Zondag 20 november, Positie 7-41N, 50-31W
Onze dagafstand was 102M.
Ik plot de positie van 12 uur op de zelfde kaart als we de vorige keer hebben gebruikt. Ook toen in 2006 was dit stuk lastig te zeilen en hadden we zelfs stroom tegen.
Ik ben gisteren in de motorruimte gekropen. Daar zit ook de voorzijde van de dieseltank met een verkleurde plastic slang als peilglas. Na en paar keer schijnen met een zaklamp zag ik verbaast dat de tank nog vol zat tussen ¾ en 2/3. Daarna maar ook gepeild met een stok in de vulpijp van de dieseltank. Op een hobbelende zee gaf deze ook ongeveer het zelfde aan. We hebben meer dan we dachten. De motor verbruikt daarom ongeveer 2 L/uur bij 1500 toeren. Dat geeft een zeiler hoop op de oceaan met te weinig wind om te zeilen.
We hebben dit stuk dan ook 18 uur gemotord. Er was te weinig wind om druk in de zeilen te houden tijdens een vreemde kruisdeining uit het zuidoosten. Ik heb nog wel een paar keer kunnen profiteren van wind die mee kwamen van overtrekkende donkere wolken. De eerste gaf een beetje regen, goed voor een afkoelende douche in de kuip.
Nu zeilen we aan de wind, wind uit het zuid oosten. Hoe dichter we zeilend bij de kust komen, hoe meer gas we kunnen geven tijdens het motoren. We moeten 20M de Surinamerivier opvaren om bij Paramaribo te komen voor onze ankerplek, misschien tegen de stroming in.
Het was een nacht waarbij je erg veel sterren kon zien.

 

(Wouter) Maandag 21 november, Positie 7-14N, 52-39W
Onze dagafstand was 128M, en we hebben nog 169+20M te gaan tot Paramaribo en we hebben al 80 motoruren gemaakt.
Ik zat net in de kuip mijn boek uit te lezen, hoor ik veel geklots buiten. We waren op de rand van waar de oceaan overgaat in de kustwater. De diepte gaat in een klein gebied over van ruim 2000m naar minder dan 200m. Je zag heel goed dat de Guyana oceaan stroming botste tegen het ondiepe kustwater. We hebben toch nog ruim 2 knopen stroom mee gekregen van de Gyanastroming sinds gisteren.
We varen op ruim 100M afstand van de kust van Frans Gyanana.
Ik zie nu ook de eerste dolfijnen rond de boot zwemmen, een klein type. Ze blijven niet lang, we varen zeker te langzaam.
Er is nog steeds geen voldoende wind om te zeilen. De motor staat al aan sinds gisteren avond. Wel konden we nog begin van de avond profiteren van een zeilwindje omdat een onweersbui langs ging, dat ging lekker hard en scheelt weer een paar liter diesel.

 

(Saskia) Dinsdag 22 november, Positie 6-33N, 54-10W
Onze dagafstand was 100M, en we hebben nog 69+20M te gaan tot Paramaribo en we hebben al 87 motoruren gemaakt.
Vanochtend vroeg, tijdens mijn wacht hoorde ik ineens een dramatisch geratel en gepiep en in een reflex dook ik naar de gashendel om de motor in z’n vrij te zetten. Mijn eerste gedachte was een visnet in de schroef. Ik maak Wouter wakker en als we het deklicht aanzetten blijkt dat we in een drijvend net zijn gevaren. Zo’n net wat aan drijvertjes hangt tussen twee boeien. Samen met een hoop vissen zitten we vast!
(Wouter) Ik probeer eerst met de pikhaak wat te duwen aan het net, maar die blijft er in haken. Ik houd stevig vast want ik wil de pikhaak niet kwijt. Ondanks dat we stil liggen en dat de zee zeer kalm is, beweegt de Schorpioen door de deining. Ik win, de pikhaak laat los op uitschuifbaar gedeelte en ik blijf met een stang in mijn handen staan.
Saskia heeft met een meerlijn op de middenbolder spanning gezet op het drijfnet, zodat de Schorpioen met de achterzijde vrij komt van het drijfnet.
Ik ga het water dan maar in. De thermometer van de dieptemeter geeft waarschijnlijk toch de juiste temperatuur aan, 34 graden, het is best lekker.
Ik zie dat de Schorpioen hangt met de kiel in het bovenste gedeelte van het drijfnet. Door de stroming en het beetje wind blijft er spanning op het net staan. De rest van het net is onder de boot. Ik begin van boven naar beneden te snijden in het net. Ik krijg nog wel een paniek moment als ik met een teen blijf haken in het net onder de Schorpioen, terwijl zij mij door de deining naar beneden duwt. Ik wilde juist naar boven omdat ik geen lucht meer had en door de stroming onder de Schorpioen bleef hangen. Ik kon niet goed vaart maken met het zwemmen omdat ik in mijn linkerhand het broodmes vast hield.
Het net doorsnijden ging daarna vrij snel en de Schorpioen kwam vrij van het drijfnet.
Maar er zat ook visnet om de as van de schroef en een beetje om de schroefbladen.
Het was erg lastig om onder een “beetje” bewegende Schorpioen de net resten om de schroefas weg te snijden. Ik werd soms door de Schorpioen naar beneden gedrukt, gelukkig heb ik mijn hoofd niet gestoten. Ik kon mij klemmem om de scheg van het bakboord-roer en mij daarvan af duwen om weer boven te komen.
Het deklicht stond aan  tijdens deze actie. Ik zag 3 vissen mee kijken onder de Schorpioen, van die lange smalle roofvissen. Ik had me ook al in mijn vinger gesneden. Op een gegeven moment zag ik iets groots donkers bewegen onder mij, ik was heel snel op de zwemtrap. De oplossing was het deklicht uit doen, dan kan ik ook niet zien wat kan lijken op iets ??
Na een uur konden we weer verder varen.
(Saskia) Ik voelde me eerst nog wel schuldig over het kapot snijden van het net. Je bent toch iemand zijn spullen aan het vernielen. Maar terwijl Wouter, met gevaar voor eigen leven, in het water bezig was dat net los te maken van de boot, werd ik eigenlijk steeds kwader op de visser van dit net. Welke gek zet dan ook een drijfnet uit zonder verlichting midden op zee. Dan neem je ook het risico dat daar een keer behalve onschuldige vissen ook een zeilboot in terecht komt en wij ondergaan ons lot dus niet zo passief. Ineens voelde ik me een soort vissenbevrijdingsfront! En ik denk dat we best een aantal vissen bevrijdt hebben.

 

25 november - Srefidensi

(Saskia) We liggen al twee dagen op de rivier bij hotel Torarica in Suriname. Eergisteren na aankomst even geslapen en daarna met de fietsen naar de kant. Eerst in Paramaribo zelf rond gefietst wat weer even omschakelen is. Ze rijden hier links en het is bijzonder druk op de weg dus best gevaarlijk af en toe. Vooral de taxibusjes scheuren langs je heen. Veel uitwijkmogelijkheden heb je niet want naast de weg liggen diepe goten.
's Middags langs Bob geweest (een oude schoolvriend van Wouter toen hij hier op de basisschool zat) zijn zus was er ook vanuit Nederland en samen met Bob zijn vriendin was het gezellig bijpraten. Onze in Nederland bij twilight engineering bestelde wifi antenne was er ook, zodat we hier op de rivier ook kunnen internetten. Gisteren de hele dag bezig geweest met inklaren. Eerst naar binnenlandse zaken om een aanvraag in te vullen voor een visum. Daarna met een formuliertje naar de centrale bank om te betalen. Daar moet je dan ineens in euro's betalen dus naar een andere bank om euro's te halen. Weer een uur in rij staan. Dan weer terug naar de centrale bank om te betalen en met het bewijsje naar binnenlandse zaken om het visum te halen. De man die het visum af moest geven was er niet dus of we over een uurtje terug willen komen. Na een uur terug maar de man is even weg, hij komt zo terug. Weer een uur wachten en dan uiteindelijk om 1400 uur komt hij terug maar dan moeten we nog een stempel bij de vreemdelingendienst halen maar helaas die sluit om 1400 uur dus dat gaat niet meer lukken. Vandaag is het een feestdag en in het weekend zijn ze gesloten, dus maandag maar naar de vreemdelingendienst. Het ergste is dat per vandaag de toeristenpas is ingevoerd dan hoef je niet meer langs al die instanties en het is ook nog eens 20 euro per persoon goedkoper om in te klaren. Maar ja, dat kon gisteren nog niet.

Ankeren bij Torarica Srefidensi Fietsteam Stortbui tijdens Srefidensi

 

 

26 november - De was

(Saskia) Vandaag druk bezig geweest met de was. We hadden wel 4 grote tassen vol met was en met een luchtvochtigheid van 90% begin je dan niet echt aan een handwasje. Gisteren toen we uit eten gingen zaten er Nederlanders naast ons waarmee we aan de praat raakten en die ons vertelden dat in hun hotel een wasmachine staat en dat je bij de receptie voor 32,50 SRD wasmiddel, een muntje voor de wasmachine en een muntje voor de droger kon kopen. Dat hotel staat naast Torarica dus daar zijn we vandaag maar naartoe gegaan. We hadden wel drie wasmachines vol dus dan ben je al gauw een groot deel van de dag bezig maar nu hebben we dus weer frisse lakens op het bed en de kast vol met schone kleren en schone handdoeken.

 

2 december - Reparaties

(Saskia) Eergisteren kwam een boot van de MAS (maritieme autoriteit Suriname) langszij om een aantal formulieren af te geven die we in moesten vullen. Welja, nog meer formulieren dat kan er nog wel bij. We zouden toch met de fiets de stad in gaan dus een kleine moeite om de formulieren zelf even af te geven. Dat viel nog niet mee. Bij de bewaking van de eerste poort werd ons meteen duidelijk gemaakt dat we niet netjes gekleed waren en dus niet naar binnen mochten. Er staat op het bord bij de ingang dat je geen okseltruitje (hempje) korte broek en sandaalslippers mag dragen, precies wat wij aan hadden. Ik heb dan zoiets van: jammer dan niet, maar Wouter blijft volhouden dat hij de formulieren in moet leveren en dat we geen lange broek bij ons hebben omdat we op vakantie zijn. Er worden wat telefoontjes gepleegd en uiteindelijk krijgt Wouter de telefoon in zijn handen gedrukt. Ik hoor hem uitleggen wat we willen en vervolgens zeggen dat we daar niet aan kunnen voldoen omdat we op vakantie zijn. Dan gaat de telefoon weer terug naar de bewaking. En weer mogen we wachten. Na een tijdje gaat de telefoon weer en mogen we toch door ondanks onze kleding. We worden door weer een andere bewaker gebracht naar het kantoortje van de man die op het formulier staat. Een vriendelijke man die ons vervolgens ook nog even naar de cartografische dienst brengt omdat we nog een vraag hebben over de Coppename en de Nickerierivier. Daar halen ze allerlei kaarten voor ons uit de kast zodat we kunnen zien dat het best mogelijk is beide rivieren op te varen. We kunnen de kaarten niet kopen (ze zijn ook eigenlijk oud en niet bijgewerkt) maar mogen wel wat posities noteren zodat we die in de GPS kunnen zetten.

Steiger van Sweet Merodia Houten cathedraal in Paramaribo

Gisteren hebben we een fietstocht gemaakt. We zijn de rivier overgestoken bij fort Nieuw Amsterdam en vervolgens en flink eind gefiets. Je komt plaatsen als Alkmaar en Katwijk tegen. Mensen kennen hier geen vouwfietsen dus meestal hebben we veel bekijks. Soms krijg je ook commentaar: Mevrouw die fiets is echt te klein voor u! Het klinkt ook allemaal net wat grappiger met dat Surinaamse accent.
De terugweg viel een beetje tegen omdat die over een hele slechte weg ging waar ondanks dat auto's toch zo'n 80 km per uur reden. De oost-westweg. Ze gaan ook niet echt voor je opzij dus ik had regelmatig het idee dat ik geschampt werdt door zo'n auto. Toen er van de andere kant een grote dieplader met boomstammen aankwam met knipperende lichten en toeterend heb ik toch maar voor de modder naast de weg gekozen. Dan maar vieze voeten en levend weer aan boord komen, daar is ook wat voor te zeggen.

Huizen Vlaggen Fietsen met de paraplu Waterlelieblad Volle pont Veerpont

 

Vandaag gingen we eerst bij de Merodia steiger proberen water te tanken, terwijl ik eerst de 5 liter waterflessen vulde (die gebruiken voor wassen en afspoelen na het zwemmen) zag ik dat er groene fliebeltjes in zaten, brr, toch maar niet tanken. We zijn eerst doorgevaren naar Torarica waar Karel gisteren binnen was gekomen met zijn boot. Even bijgepraat en uitgelegd waar hij zich moet melden. Vervolgens doorgevaren naar Sevihas, een werf waar wij vorige keer ons roertje van de windvaan naar alle tevredenheid hebben laten maken. Het enige hout wat we nu aan boord hebben zijn de schotten van de kajuitingang. Die zijn van grijsgeschildert multiplex dus niets bijzonders. We laten nu nieuwe schotten maken met van die louvre paneeltjes erin. Van mooi hardhout. Dit alles maken ze op maat voor de prijs van.... 40 euro. Daar heb je in Nederland het materiaal nog niet van!

We moeten ook het oog van de fokkeboom op de mast laten maken. Op advies van een jacht dat bij Sevihas ligt laten we dat niet daar doen maar varen we door naar Domburg waar we bij de visserssteiger HolSu navragen of zij het kunnen maken. Dat kan. Wouter is nu druk bezig aanwijzingen te geven. Dan mogen we ook nog water tanken en kunnen we voor anker bij Domburg.

 

Het oog is gemaakt, water getankt, en we liggen voor anker bij Domburg. Gisteren zijn we nog bij de vissers blijven liggen omdat het nog niet af was en vandaag heeft Wouter zelf het nieuwe oog op de mast gepopnageld.

Gisteravond toch nog wel met de bijboot naar Domburg geweest. Daar was het ouderwets gezellig! Er liggen 10 schepen, Fransen, Nederlanders, Zweden en een Australier. Die zaten gisteren ook allemaal bij Rita's café. Ook een aantal Nederlanders die hier wonen en werken zoals de vissers en de bakker. Petra en Jan Willem die hier in 2006 ook lagen met de Witte Raaf waren er ook, zij hebben ondertussen hier een huis. De bakker had broden bij zich, gewoon lekker volkoren brood. Dat is vanaf Spanje eigenlijk al niet meer te krijgen en daarbij zijn de witte bolletjes hier echt niet lekker. Zo hebben wij vanmiddag heerlijke bruine boterhammen gegeten. Wat een feest kan dat zijn!

 

7 december - Regenopvangzeiltje

(Saskia) Ondertussen liggen we al weer in de stad. Gisteren naar een grote supermarkt geweest: Tulip. Daar hebben ze werkelijk alles wat we zochten: Kruidnootjes, Elmex tandpasta, vlokken, crackers, muesly enz. We moeten ook nog een keer met een auto langs om grote inkopen te doen.
Vandaag heb ik getracht wat kleding te kopen hier maar dat valt toch niet mee. Veel synthetische dingen en vooral niet veel in mijn maat. Uiteindelijk maar opgegeven. Wel een groot stuk plastic gekocht bij Kirpilani's om over de boot te spannen en misschien ook regenwater mee op te vangen.
Wouter is de mast in gegaan om te kijken of daar alles nog in orde was en dat was gelukkig zo. De fokkeboom installatie is in orde gemaakt en de fok, die niet helemaal goed zat is ook in orde. We kunnen eigenlijk wel weer verder.
Onze ideeen over wat we gaan doen veranderen met de dag. Gisteren hadden we ineens allebei zin om naar de carieb te gaan. Maar dan horen we over hoe gezellig het is met kerst en oud en nieuw hier en dan denken we weer te blijven. We moeten in ieder geval nog een week blijven want er is nog een pakje onderweg naar ons. We willen ook nog een auto huren om wat dagtochten te maken. Een lange tocht naar het binnenland doen we maar niet. Beetje lastig met Floris. We kunnen wel met de boot een stukje het binnenland in. Misschien dat we dat nog gaan doen.

 

17 december - Auto huren

(Saskia) We hebben nu al drie dagen een auto gehuurd om Suriname wat verder te verkennen. Eerst richting Brownsberg geweest. We waren al een heel eind de berg op maar toen werd de weg toch wel erg steil en glibberig. Het leek er sterk op dat deze weg erg gevaarlijk zou worden als het ging regenen en aangezien er een donkere lucht aankwam besloten we toch om te draaien en weer de berg af te gaan. Gelukkig maar want eenmaal weer op het asfalt kwam er inderdaad een flinke bui over. Toch nog even echt in de jungle geweest en van die mooie blauwe vlinders gezien. Vervolgens zijn we doorgereden naar Stoneiland, een schiereiland in het Brokopondomeer. Dit is een stuwmeer waar nog dode stammen van de bomen die daar eens groeiden staan.

Aluinaarde weg Stoneiland, zicht op Brokopondo stuwmeer

We gaan morgen nog naar Wageningen. Dat is een flink stuk rijden dus vroeg weg om op tijd weer terug te zijn. Hier nog wat foto's van Domburg, Paramaribo, het heen en weer varen en van Floris.

 

Hagedis aan boord Bijboot aanleggen bij Domburg Floris houdt alles in de gaten Verder veel slapen De veerpontjes naar MeerzorgPlantagewoning bij de Peperpot Schooljeugd bij de schaafijskar

21 december - Dierentuin

(Saskia) Gisteren zijn we naar de dierentuin geweest. Toen we aankwamen waren we de eerste dus we kregen meteen een rondleiding van de man die bij het educatie lokaaltje stond. Hij vertelde wat over de dieren in Suriname en liet wat schedels en skeletten zien van verschillende dieren. Hij vertelde ook over de nieuwe aanwinst van de dierentuin: een harpij arend, de sterkste arend van de wereld. Blijkbaar kan hij apen en luiaards uit de boom oppikken met zijn enorme klauwen. De arend was in beslag genomen bij een handelaar en voorlopig ondergebracht in de dierentuin. We stonden voor zijn hok te kijken, maar het gigantische beest zat met zijn rug naar ons toe dus er was niet zo veel te zien. De verzorger in de kooi vond dat een beetje sneu voor ons dus hij gaf de vogel een por zodat ook wij zijn enorme vleugelwijdte en zijn voorkant konden zien. Als je die klauwen ziet geloof je ook meteen dat hij een aap uit de boom kan halen.
Bij de pauwen zat een enorme groep wilde doodshoofdaapjes. Het voer van de pauwen was blijkbaar ook lekker genoeg voor deze aapjes. Er waren ook wel wat zielige dieren zoals een enorme tijger in een veel te klein hok en wat andere katachtigen die alleen op en neer bleven lopen. Dat blijft altijd lastig in een dierentuin waar ze nog ouderwetse kleine hokken hebben. Een aantal hokken waren al wel gemoderniseerd met behulp van sponsoring van Nederlandse dierentuinen.

Vliegende aapjes Harpij arend

We hebben ondertussen ook maar de beslissing genomen in Suriname te blijven tot na oud en nieuw. Daarom moesten we vandaag onze verlengings stempel halen bij de vreemdelingenpolitie. Daar werden we weer op de Surinaamse ambtenaren manier behandeld. Het lijkt wel of ze alleen op commanderende toon kunnen spreken. Maar goed, we mogen weer een maand blijven.

 

 

29 december - Savanne

(Saskia) Gisteren zijn we weer teruggekomen vanuit Domburg en we liggen bij hotel Torarica. Er liggen ondertussen nog 8 schepen dus best gezellig. We hebben besloten niet meer het braafste jongetje uit de klas te zijn en liggen er ook bij zonder te betalen. Gisteren was dat nog even schrikken toen we met de bemanning van de Joho en de Lola naar de steiger liepen en we van de bewaking niet langs het hotel mochten lopen maar door de receptie moesten. Gelukkig sprak niemand ons aan daar.

We hadden eigenlijk het plan om vorige week al te vertrekken maar toen kwamen Jan Willem en Petra met het verleidelijke aanbod de savanne in te gaan met kerst. Toch maar wat langer blijven dan. Vrijdag zijn we naar Domburg gevaren omdat dat makkelijker ophalen was en zaterdagochtend stonden Petra en Jan Willem met hun auto en Karin-Marijke en Coen met hun auto klaar om ons op te halen op de kant bij Domburg.
Ze rijden beiden vaak mee met rally's hier in Suriname dus ze waren al wel bekend in het gebied waar we heen gingen. Het landschap is heel divers. Zo heb je open vlaktes met wit zand maar ook rode wegen (bauxiet aarde) tussen het groene bos. We reden ook af en toe door paadjes waarvan ieder weldenkend mens zou denken dat je daar gewoon niet kunt rijden met de auto maar waar wij dan gewoon toch wel doorheen gingen.
Eind van de middag kwamen we uit bij een verlaten huisje van natuurmonumenten. Er was een soort veranda waar we prima konden bbq-en en waar we 's avonds de hangmatten op konden hangen. Om een uur of 5 was het er echt vergeven van de vliegjes die het liefst in je oren of in je ogen wilde zitten. Daarom was dat huisje natuurlijk verlaten! Maar volgens Coen zou het binnen een uur voorbij zijn. En inderdaad na een uur lang met plastic bordjes de vliegjes weg proberen te wuiven gingen ze weg en konden we rustig gaan eten. Ik geloof dat ik die nacht wel eventjes heb geslapen maar het was niet echt een succes.
De volgende ochtend kregen we een lekker gebakken eitje op brood waarna we weer op weg gingen. Dit keer liet de techniek ons af en toe in steek. Zo ging er in onze auto telkens een lampje branden van de versnellingsbakolie die te warm zou zijn, en tijdens de lunch zag Jan Willem dat de dieseltank gedeeltelijk los zat en bijna de weg raakte. Hierdoor waren ook de slangen losgetrokken. Provisorisch met touw van de hangmat vastgezet maar dat was al snel doorgesleten waarna de actie zich herhaalde alleen nu met slippers ertussen tegen het doorslijten. Eind van de middag kwamen we weer in de bewoonde wereld (bij vliegveld Zanderij) aan waar we bij de Chinese winkel wat gedronken hebben, waarna we in Domburg afgezet werden.

ons vervoerWouter en Coenlunchlastig...Even pauzefoto makendichtbegroeid wit zand plas diepe plas vlakte huisje van natuurmonumenten vliegjes happen en uitrusten tank vastzetten zittie goed?

 

We blijven hier nog tot na het weekend. We hebben gehoord dat oud en nieuw in Paramaribo echt iets is wat je moet hebben meegemaakt. Er mag hier al vanaf kerst vuurwerk afgeschoten worden en dat doen ze dan ook. Je hoort al regelmatig knallen en er is ook al mooi siervuurwerk te zien. We hebben gelukkig oordoppen kunnen kopen want die hebben we natuurlijk wel nodig komend weekend. Terwijl Wouter vanuit de mast de ankerplek filmt ben ik bezig de waterlijn schoon te maken. Zie filmpje hieronder...

 

 

1 januari - Jaarwisseling

(Saskia) Ten eerste wensen we iedereen via deze weg een fantastisch 2012 toe!

Wij hadden een bijzonder gezellige jaarwisseling hier in Paramaribo. Overdag zijn we de stad in geweest waar vooral in de Domineestraat veel duizendklappers werden afgevuurd. Met oordoppen in was het best te doen. Verder is het gezellig op straat. Er wordt geen los vuurwerk afgestoken dus je hoeft niet bang te zijn dat er ineens een rotje naast je af gaat. In de loop van de middag en avond kwam er ook steeds meer siervuurwerk bij.
Om 11 uur 's avonds waren we allemaal (de 8 boten die voor anker liggen bij Torarica) uitgenodigd voor de jaarwisseling op de van Straelen (de grootste boot dus het makkelijkst om elkaar daar te onmoeten) De bemanning van de Bo, Friends, Lola, Joho, Tahira. Vanaf de rivier hadden we het mooiste uitzicht van iedereen omdat we het vuurwerk van de hele stad konden zien maar ook aan de overkant. Spectaculair!

Gelukkig nieuwjaar !!! bij de grote markt

 

 

3 januari - Vertrek en een filmpje

(Saskia) Vandaag gaan we echt Suriname verlaten. Dat valt nog niet mee want er zijn genoeg redenen om nog langer te blijven maar we moeten nu echt eens gaan. Vanmiddag varen we met de ebstroom richting de zee waar we ankeren bij de Warappakreek. Dat moet leuk zijn om met de bijboot te doen.
Het filmpje van de Savanne staat ook op youtube met dank aan Petra!