Atlantische eilanden


18 t/m 20 september - Oversteek naar Porto Santo
22 september - Porto Santo
30 september - Madeira

3 oktober - Bijna vertrekken
9 oktober - Las Palmas, Gran Canaria
14 oktober - La Gomera
18 oktober - Klussen
20 oktober - Zoutwingebied
26 oktober - Laatste voorbereidingen
28 oktober - Vertrek
3 november - Mindelo, Sao Vicente, Cabo Verde
6 november - Weer verder



Madeira en Porto Santo

Zondag 18 september, 12 uur
(Wouter) Vrijdag middag zijn we naar Cascais gezeild, en hebben daar direct boodschappen gedaan. In het winkelcentrum hebben we een vegetarische Israelische maaltijd gegeten. Ik miste alleen de frietjes. Terug aan boord was het al donker en begon het weer pittig te waaien op de ankerplaats.
Gisteren zijn we om 10 uur vertrokken naar Porto Santo, een afstand van 475 mijl= bijna 900Km. We wisten dat er veel wind zou zijn, maximaal 25 kts voorspeld= windkracht 6. De gribfiles toonden een stroom van wind naar Porto Santo vanaf de Portugese kust. Dat geeft ook zeestroom mee. We gingen in het begin best hard, 6 tot 9 kts over de grond. Om lekker in te slingeren en de boel heel te houden stuurden we zelf. Begin van de nacht ging de stuurautomaat sturen en hebben we de genua daarom iets ingedraaid om de stuurautomaat te ontlasten.
Maar de wind ging toch harder waaien en zelfs tot 30 kts= windkracht 7. Op een klein stukje genua zijn we de nacht door gegaan. De golven zijn veel vervelender, vooral klotsgolven. Die klappen tegen de boot aan en soms rolt een golf de kuip in. Dat is een paar keer gebeurd vannacht. Dan is het snel je voeten intrekken, goed vast houden dat je niet in de volle kuip schuift en het water over je benen stroomt. Er was zo'n grote golf over de boot geslagen dat er zelfs water door de luchthappers naar binnen kwam. Het zoute water is een beetje vettig, en glad. Je probeert zoveel mogelijk alles zoutvrij te houden. Saskia was bezig in de kuip en kreeg een plens zoutwater in haar nek. Ga dat maar zoutvrij krijgen op een erg slingerende en stampende donkere boot.
Lekker slapen wil ook niet lukken. De wind giert langs de mast en de verstaging. Je weet dat de boot het aan kan, maar toch wordt je wakker van een windvlaag, of als de boot erg scheef gaat door een klotsgolf. Daardoor ga je je weer irriteren aan rammels in kastjes en rammelende sluitingen aan dek. Dit hoort er allemaal bij voor een snelle overtocht naar Porto Santo, 165 mijl hebben we al gedaan, nu nog 310 mijl te gaan

Zon gaat onder Heftig zeilen

Maandag 19 september,
(Wouter) Werd ik gisteren wakker na mijn 1 uur middagslaapje, hoorde ik Saskia luid zingen. Stond ze achter het roer met een hoofdtelefoon op mee te zingen met haar Ipod. Met gebaren vroeg ik of de genua geheel uitgedraaid kon worden. Dat werd een middagje hard zeilen en golfsurfen. Met af en toe rond de 10 kts gleden we van de golfen af. Eind van de middag haalden we zelfs onze topper van 11,8 kts !!
De maan was weer erg fel. Door de reflecties op het water kon je niet ver kijken. Tot vannacht zagen we nog vrachtschepen, maar nu zijn we echt de enige hier. Zelfs SeaMe ontvangt geen radarsignalen. Een jacht naderde ons vannochtend van uit het noorden, maar die ging waarschijnlijk naar de Canarische eilanden. Voltuig voor de wind was ze snel weer uit zicht verdwenen.
Verder schommelen we nog steeds en worden we af en toe abrupt naar links weg gezet door een golf. Saskia is aan alle kanten beurs van het geslinger in de slingerkooi. Alle kussens zijn in gebruik om zo comfortabel mogelijk te liggen. Wat ook niet helpt is natuurlijk dat de zitbank nooit zo lekker ligt als onze Ikea matrassen in de voorpunt. Verder moet je altijd je schrap zetten om niet naar de andere zijde van de boot geslingerd te worden. Zelfs Floris komt haar slaapdoos niet uit, alleen voor eten en de kattenbak.
Afgelopen dag hebben we 145 mijl afgelegd en met nog 177 mijl te gaan komen we morgen middag aan.

Dinsdag 20 september,
(Wouter) Land in zicht op 27 mijl, Do Porto Santo. Ook vliegen er weer vogels rond de Schorpioen. Ik hoorde toen Saskia nog lag te slapen al iets Portugees op de marifoon. Afgelopen dag hebben we 136 mijl gevaren.
Helaas staat ons snelheids record van 11,8 Kts niet meer in het geheugen van de log. Dat domme ding gaf weer een snelheid aan van 168 kts.
Gistermiddag na ons hardzeilen stootte ik me aan de windvaan. Een goede reden om deze eens te gebruiken. Dat ging prima voor de wind. Helaas is de wind minder geworden vanochtend en stuurt de stuurautomaat weer. Bijna recht voor de wind stuurt hij beter. Goed om te weten voor ons vertrouwen, dat de windvaan werkt mocht de stuurautomaat het niet meer doen
Zonet heb ik op het wiebelend voordek de boom uitgezet, want de genua begon al te klapperen en dan trilt de hele boot.
Begin van de nacht was er geen maan, dan is het echt donker. Dan zie je ineens kleine ledlampjes in het water en glow in the dark golven. Magisch.

 

 

22 september - Porto Santo

(Saskia) Vanaf de andere kant van dit eiland kun je Madeira al zien liggen. Daar gaan we morgen heen. Er staat nog 1 dag wind uit het noorden en daarna gaat hij naar het zuidwesten draaien dus het is misschien handiger nu alvast die kant op te gaan.

Veel strand Zo kan het ook....

Toen we hier dinsdag aankwamen zijn we na het verplichte bezoek aan de brigada fiscal met de sleutel van de buren gaan douchen. Daar ben je dan wel echt aan toe na 3 dagen geen douche. De volgende dag was het havenkantoor open zodat we ons daar ook konden melden. Vervolgens de fietsen gepakt en het eiland overgefietst. Tenminste, het vlakke gedeelte dan. Klimmen met deze temperaturen hebben we maar niet gedaan.
De boot ook lekker zoutvrij gemaakt en binnen goed schoongemaakt. Vandaag zijn we de andere kant opgefietst. We hadden toen we hier aan kwamen zeilen een soort tunnel gezien zodat je naar de andere kant van het eiland kan. Het eerste stukje konden we nog fietsen maar al gauw moesten we de fietsten achterlaten en te voet verder gaan. En dan te bedenken dat dit eens een weg was waar je met de auto kon rijden. Grote gedeelten waren weggeslagen maar gelukkig was het te voet wel te doen. Aan de andere kant van de tunnel zag het er heel anders uit. Het was daar voornamelijk zandsteen wat door de wind allerlei bizarre vormen had gekregen. Terwijl we daar liepen roken we allebei een bijzonder smerige lucht. Vreemd, want er kon onmogelijk een riool of zoiets in de buurt zijn want aan deze kant woont gewoon niemand. Ik zie een pad naar beneden naar het strand en daar wil ik wel even kijken. Je weet maar nooit wat voor mooie schelpen of stenen daar te vinden zijn. Wouter is wat sneller beneden en staat ineens wild te gebaren. Ik kom dichterbij en zie dat er een karkas van een walvis op het strand ligt. Hij ligt er al een tijdje want een gedeelte van het skelet kun je zien maar er zit ook nog een gedeelte huid en vet op, dat is natuurlijk wat we roken. Het ziet er indrukwekkend uit. Een stukje verderop liggen nog wat wervels. Het lijkt me mooi zo'n wervel mee te nemen maar ze zitten nog aan elkaar en en het lijkt ook een beetje lijkschennis om zo'n wervel los te trekken. Ik laat het maar liggen. Op de terugweg vind ik nog genoeg stenen om mee te nemen.

Pas op voor vallende stenen Wind erosie Dood

 

We doen nog even boodschappen in de stad en drinken koffie bij het strand. Overigens bestaat de hele zuidkant van het eiland uit strand, daar komen ook de toeristen op af. Volgens de folder is het bijzonder zacht zand dat erg goed voor je voeten is. Ik merk het verschil niet zo met Nederlands strandzand. Ik moet van Wouter zeggen dat hij het wel voelde.

30 september - Madeira

(Wouter) Wij waren niet de enige die naar Madeira gingen, nog 7 jachten verlieten Porto Santo. In een e-mail van de jachthaven, als antwoord op onze vraag of ze plek hadden, stond dat wij langs de kademuur konden liggen. We kunnen er maar drie dagen liggen want de jachthaven moet leeg voor de ontvangst van de Mini Transat We hebben het langs de kademuur 5 minuten vol gehouden. De landvasten waren hun rek al kwijt geraakt in La Coruña, maar hier zou alles kapot gaan. Wat een getrek en gekraak was dat langs die muur. Dat werd dus ankeren.
s'Ochtends werden wij vroeg gewekt door een luide gong met " a very good morning", er lag een cruiseschip nagenoeg naast ons. Bijna elke dag komt er een cruiseschip even Madeira aandoen.
Wij kregen de sleutel voor het gebruik van de douche, en we moesten alleen een borg betalen. Een gratis haven!
De eerste dag hebben we wat rond gelopen in Funchal en informatie verzameld om Madeira te kunnen verkennen. Nog meer informatie kregen wij van de beveiliger van de jachthaven.
Vanuit de jachthaven vertrekken grote catamarans met toeristen. s'Avonds liggen er 4 catamarans en 2 moterboten aan hun mooring in de haven. Langs de kant liggen grote rotsen en aan de andere zijde moeten we ruimte houden voor de ferrys en de cruiseschepen. In de eerste nacht werden we wakker van gebonk. Ik dacht aan geruk van de ankerketting maar Saskia heeft een catamaran van de Schorpioen weg geduwd. Even 10 meter ankerketting indraaien en we kunnen weer verder slapen.
De zeiljachten liggen in een lange rij naar buiten ten anker. Een dag werd er gecontroleerd vanuit de loodsboot, waarschijnlijk om havengeld te ontvangen. Maar laat nou net die dag niemand aan boord zijn van de jachten. Niemand weet dan ook hoeveel geld we hadden moeten betalen.

Haven van Funchal, de Schorpioen ligt er ook Good morning "oud"  langs nieuw spannend kaartspel

Voor 3 dagen hebben we een auto gehuurd. We hebben alle havens bezocht, ook om bevestiging te krijgen dat wij nog steeds goed liggen achter ons anker. Ze liggen bijna allemaal aan de zuidzijde en daar wordt harde zuidelijk wind verwacht dit weekend.

 


Verder hebben wij zo veel mogelijk mooie bergroutes gereden om heerlijk de geuren van dennen- en eucalyptusbomen te ruiken. Natuurlijk hebben wij langs een levada gelopen. Een levada is een irrigatiekanaaltje om water van de vochtige noodzijde van het eiland naar het droge zuidzijde te krijgen. Naast een levada loopt een voetpad en die kronkelt mee om de berg.

 


Na 3 dagen autorijden kiezen wij voor een georganiseerde wandeling, die gaat van een bergpiek naar de andere piek. Van orgine is dat een route om van Funchal naar de andere kant van het eiland te komen met spullen voor de handel. Het is erg mooi daar boven en die dag konden we rondom alles zien. Vorig jaar tijdens een zware storm met heel veel wind was er ook brand ontstaan, die brand ging schuin over Madeira, dat is nog steeds goed te zien. Wij lopen langs bomen van 600 jaar oud, geheel verbrand.

 


Best pittig lopen is dat, gisteren hebben we de spierpijn weg gelopen door naar de markt te gaan en het zoeken naar een echte grote goede supermarkt van Pingo Doce. Daar hebben wij lekkker gegeten tussen de Portugezen, even geen vakantiegangers zien en horen. Ondertussen werd de was gedaan in de wasserette van de jachthaven.

ontspannen kunst sleeen erg ..... vissersdorpje visdrogen, kabeljauw die ene steen vinden

Vandaag liggen we toch in de jachthaven, en als enige langszij een drijfsteiger. Als excuus hebben we dat Saskia stroom nodig heeft voor het monteren van haar filmpjes. De La Goële ligt ook met een excuus binnen. Een nadeel is de warmte van de windstille haven, het is warm in de boot, 29 graden, zelfs Floris wordt eerder wakker, maar het wordt steeds bewolkter.
De vloed heeft door de zuidelijke wind ook records gebroken. Het water staat bijna tot aan de kade.
Ook de Mini Transat heeft last van de verkeerde wind. Ik zie op hun website dat men net uit de Golf van Biskaje is. Zondag moeten we uit de jachthaven zijn. Verder komt goed de stress op gang voor het oppimpen van deze 25 jaar oude jachthaven voor het ontvangen van de Mini Transat.
Elke dag ontmoeten wij de zeilers die hier gevangen zitten door de tegenwind en dan gaat het altijd over wanneer te vertrekken en hoe het met de wind is. Tot nu toe ziet het er naar uit dat er dinsdag 6 oktober goede wind zal zijn voor de Canarische eilanden.

een stukje levada rosten zuidwest kust even naar boven lopen waar gaat dat naar toe ?? groene hoop tussen zwart verbrand

3 oktober - Bijna vertrekken

(Saskia) Ruud van het online zeilblad Zilt magazine is hier in de haven vanwege de minitransat die overmorgen waarschijnlijk binnen komt. Hij kwam even langs om naar de boot te kijken. Ik was net filmpjes op dvd aan het zetten om ze naar Nederland op te sturen zodat Richard ze daar op youtube kon zetten. Na mijn 11 uur durende upload avontuur in Engeland durfde ik dat niet meer aan via Wifi. Ruud gaf de tip om de filmpjes niet als avi te renderen maar als wmv, dan zijn ze veel kleiner in formaat en dus makkelijker op youtube te krijgen. Vervolgens bood hij ook nog eens aan ze in zijn hotel op youtube te zetten. Dus nadat ik alle filmpjes opnieuw als wmv had opgeslagen mee gegeven op een usb stick en dezelfde dag stonden ze allemaal op youtube! Geniale actie!

Morgen lijkt de wind eindelijk redelijk goed om te vertrekken, dus dat gaan we dan maar doen. We zijn allemaal uit de marina gestuurd omdat de minitransat gaat komen. De wind staat alleen recht de haven in dus het is niet echt prettig op de ankerplek. Ik zit nu op de kade waar ik stroom van de marina kan pakken en Wifi om de site nog even bij te werken en dan gaan we Madeira verlaten.

Ankerplaats bij Funchal

9 oktober - Las Palmas, Gran Canaria

Eergisten zijn we na een overtocht van 3 dagen aangekomen in de haven van Las Palmas, Gran Canaria. Omdat ik echt wel een douche nodig had, en 220V stroom voor het monteren van een filmpje gingen we in de jachthaven liggen. Het was wel even schrikken want dat kost hier 58 euro! Nu liggen we dan ook op de ankerplaats naast de haven waar we overigens ook voor moeten betalen maar dat schijnt een stuk minder te zijn.

De overtocht van Madeira naar Ilhas Selvagens was rustig. We hebben 's nachts nog even moeten motoren omdat de wind op was. Eind van de middag kwamen we aan bij Selvagens. Er was net wisseling van de wacht dus we konden pas de volgende morgen het eiland op. De natuurgidsen zijn gemiddeld 21 dagen op het eiland waarna ze weer afgewisseld worden.
De volgende morgen om tien uur varen we naar de kant. Er is een soort boten helling waar je met je bijboot naar de kant kan. Er staat best wat deining dus het kost wat moeite om droog aan de kant te komen maar het lukt. Daar staan de mensen van de Australische catamaran, die ook voor anker ligt, ook al klaar.
Op het eiland broeden een aantal meeuwen. Hun donzige jongen zitten in de natuurlijke holen van het vulkanisch gesteente. Na een steile klim zijn we boven op het eiland wat dan heel vlak is en een stuk groter blijkt te zijn dan je zou verwachten. Onze gids verteld enthousiast over het eiland. Hoe ze het eens wilden koloniseren maar op een groot probleem stuitten: het gebrek aan water. Er is een soort bron die ze gebruiken om de douchen en de afwas te doen maar drinkwater komt in flessen vanuit Madeira. In de winter geeft dat overigens nog wel eens problemen omdat de zee dan erg wild en ze niet bevoorraad kunnen worden. Zo had hij al wel eens 75 dagen op het eiland gezeten omdat ze niet van het eiland afkonden. Wij vroegen verbaast of hij het niet vervelend vond om zo lang van de buitenwereld afgesloten te zijn (geen telefoon of internet, alleen contact via SSB), maar hij had er meer moeite mee als hij dan weer in Madeira was met al die herrie en dat gepraat de hele tijd.
We zien reigers en en een soort kwikstaartje op het eiland en veel hagedissen, na een aantal stenen te hebben opgetild vinden we ook een gekko, een prachtig beestje met plakvoetjes en gouden ogen. Verder groeien er ook wilde tomaatjes, lekker zoet.
Een tijdje terug hebben ze alle konijnen en muizen op het eiland gedood. Dit was nodig om de vogels te beschermen en sindsdien groeien er ook meer planten.

Met de bijboot naar de kant... Kuiken Gekko Tomaatjes


Terwijl we teruglopen naar de baai waar de boten liggen, wijst de gids aan waar je het beste kunt snorkelen. Daar had ik eigenlijk nog niet over nagedacht omdat het water me nog best koud lijkt. Eenmaal terug op de boot ga ik het toch maar proberen. Ik weet zeker dat ik spijt krijg als ik het niet doe. Oke, het water is inderdaad best koud maar ook wel te doen, dus de snorkelspullen tevoorschijn gehaald, camera in het onderwaterhuis en gaan.
Eerst kijken of het anker goed ligt. Het is ons gelukt het enige zanderige stukje op de ankerplek te vinden waar ons anker zich mooi heeft ingegraven. Het anker van de Australische buren ligt onder onze boot gewoon los op de stenen.
Bij de rotsen aan de kant zwemmen tropisch gekleurde vissen. Er is ook een soort grot en daar zou het mooi snorkelen zijn, maar de deining is ondertussen wat heftiger en terwijl ik tussen de rotsen door zwem bedenk ik dat dit misschien niet zo bijdehand is omdat ik zo tegen de rotsen aan kan slaan. Als ik omdraai zwemt een prachtige, grote, soort tropische vis op me af. Het lijkt alsof ik in zijn teritorium zit want hij blijft bij me in de buurt en blijft me ook aanstaren met zijn bolle ogen. Oke, oke, ik wilde toch al weggaan.
Het stuk terug naar de boot zwemmen lijkt toch verder dan gedacht. Er staat een behoorlijke stroming en mijn kapotte rommelmarkt flippers zijn ook niet meer wat ze geweest zijn. Blauw aangelopen van de kou kom ik dan toch weer aanboord waar een emmer zoet water klaarstaat om me af te spoelen.
We lunchen nog en gaan dan ankerop. Als we wegvaren van het eiland vliegt ineens een vogeltje van binnen uit de boot de kuip in. Hij kijkt ons aan met zijn zwarte kraaloogjes, tsjilpt een paar keer en vliegt dan weg. Een bijna magische afsluiting van het bezoek aan dit wonderlijke eiland.

Grote vlakte bovenop het eiland Baai Vis

Vervolgens is het nog 126 mijl naar Gran Canaria. De wind zet nu flink aan en met ingerolde genua spuiten we die kant op. Het is bijna voor de wind dus weer flink rollen.

We hebben een heel lijstje wat hier op de Canaries moet gebeuren. Een daarvan is een nieuwe ankerketting. We hebben namelijk 30 meter goeie ketting die niet slipt op de lier (van Marktplaats gekocht), en vervolgens nog 20 meter slechte ketting die ontzettend slipt op de lier. Dus hier in de watersportwinkel meteen 50 meter ketting gekocht, om de 10 meter wit geschilderd zodat je ziet hoeveel ketting je steekt en vervolgens op de lier gedaan, slippend! Shit! 50 meter verkeerde ankerketting gekocht. De winkel was al dicht dus morgen kijken of we wat kunnen regelen. Ik vrees dat dat niet makkelijk zal gaan. Ook omdat we hem geschilderd hebben. We zullen zien.
Behalve de ankerketting hebben we ook nog twee pilots gekocht, eentje van een aantal Caribische eilanden en eentje van de Atlantische eilanden. Die laatste blijkt ook wel een beetje miskoop te zijn want ook staat aan de buitenkant fully revised, van binnen blijkt deze druk uit 2004 te zijn. 7 jaar oud dus en dat blijkt, want volgens deze pilot is de jachthaven hier goedkoop, want 8.30 euro voor een boot van 13 meter. Ja, 7 jaar geleden misschien maar nu is het 58 euro! Overigens lig je dan niet eens aan een vingerstijger maar met de kont naar kant en een lijn uit het water.
Verder heb ik ook nieuwe flippers en duikbril en snorkel gekocht, nog niet getest.

Canarische eilanden

14 oktober - La Gomera

(Saskia) Na een bijzonder heftige overtocht vanuit Tenerife zijn we zojuist aangekomen op La Gomera. Hier gaan we de laatste dingen voor de oversteek regelen. En dat is best nog een heel lijstje!

Eerst nog even over Gran Canaria waar we de verkeerde ketting gekocht hadden. Het was geen probleem om hem weer in te leveren vertelde de jongeman in de winkel. Gemakshalve hadden we er niet bij verteld dat we hier en daar wat verf op zijn ketting hadden gesmeerd en dat het hoogstwaarschijnlijk niet meer zo makkelijk is zo'n ketting weer te verkopen. Ik voelde me daar nog wel schuldig over, maar Wouter niet: had hij maar de juiste ankerketting moeten verkopen! We kochten meteen een PLB bij hem, een soort apparaatje wat je aan kunt zetten als je in nood bent en dan kunnen ze je opsporen via de sateliet. Misschien wel handig op de oceaan mocht iets dramatisch gebeuren.

Voor de dag daarna hadden we een auto gehuurd. Er is namelijk een IKEA op Gran Canaria, waar we wat spullen moeten kopen en we moeten ook nog grote boodschappen doen alvast voor de oversteek. Het wordt een dag waar we grof geld uitgeven. De IKEA blijkt weer veel meer handige dingen te hebben dan we dachten (oplaadbare ledlampjes, lakens, slopen, muskietennet, naaisetje, kussentjes voor in de kuip, een dun matrasje voor over de slingerkooi, extra opbergbakken, en zo gaat het maar door. Daarna doen we in de supermarkt voor een ongelooflijk bedrag boodschappen maar volgens mij hebben we voor de komende drie maanden te eten. Ik heb zelfs een aantal t-shirts kunnen kopen. We moesten die middag weer op tijd bij de watersportwinkel zijn want daar zou onze PLB liggen. Helaas was hij nog bij de douane dus moesten we twee dagen wachten. De volgende dag was een feestdag en dan zijn alle winkels gewoon dicht.

Vrijdagochtend vroeg vertrekken we naar La Gomera. Eind van de avond zijn we bij Tenerife en besluiten daar te gaan ankeren en de volgende ochtend door te zeilen. Volgens onze miskoop-pilot kunnen we prima ankeren in Los Christianos. Het is al donker als we aankomen maar het is overduidelijk dat we hier niet kunnen ankeren. Het grootste gedeelte van de baai is afgesloten met gele zwemboeitjes en in de haven ligt het vol met mooringachtige drijvers en bootjes. We hebben echt geen zin om verder te gaan en pakken een drijver waar een dikke lijn aan blijkt te zitten waar we ons aan vast maken.
De volgende ochtend staan we om 7 uur op om snel weer verder te gaan voordat iemand ons weg kan sturen, maar als Wouter op de wc zit ligt de maritime politie al naast ons dat het echt verboden is om hier te liggen en dat we aan de andere kant van de groene boei mogen ankeren. Die groene boei ligt ongeveer 30 meter buiten de haven dus er ligt verder ook niemand voor anker. Ik bedank hem vriendelijk en zeg dat we meteen vertrekken. Als Wouter klaar is doen we dat dan ook.
Net buiten Tenerife poeiert de wind behoorlijk door. We varen eerst nog met grootzeil en genua maar uiteindelijk als we dichtbij Gomera zijn is het 3e rif in het grootzeil en het kleine fokje staat voorop. Ik geloof niet dat ik eerder zo heftig aan de wind heb gevaren, ik sta nog steeds in mijn korte broek met een zeilfleece aan maar ik wordt steeds natter. Er blijven golven overslaan en ik hou mijn hart vast dat alles heel blijft. Af en toe zie ik 34 knopen op de windmeter, dat is geloof ik windkracht 8. Dat hebben we wel eens voor de wind gehad maar aan de wind is het allemaal wat heftiger.
Eenmaal in de luwte van het eiland valt de wind bijna weg en moeten we zelfs de motor starten om de laatste mijl af te leggen. In de haven blijkt het ankerluik gelekt te hebben. Wouter trekt alles uit de voorpunt en ons nieuwe ankersysteem blijkt toch niet zo handig te zijn als we denken. Via de ankerketting en de nieuwe ankerbak is water onder het bed tot aan de keuken gelopen. Een compartiment staat zelf helemaal vol water omdat er geen gaatje is naar de volgende. Er ligt ook zand wat waarschijnlijk via de ankerketting binnen is gekomen. Daar moeten we dus nog iets op vinden.

18 oktober - Klussen

(Saskia) Vandaag en gisteren de hele dag druk bezig geweest. Wouter met de ankerbak en de radarpaal en ik met de naaimachine om overal hoesjes en muggennetjes voor te maken. We stonden net op het punt om naar de winkel te gaan toen het begon te regenen. Dat hebben we al een tijd niet meer gehad! Dan maar even de site updaten.
Gisteren stond er een stel naast de boot waarvan de man zei: 'Deze boot heb ik gebouwd' Hij stelde zich voor en vertelde dat hij de eerste eigenaar van de boot was en bij de bouw in Polen is geweest en eigenlijk samen met Dick Zaal de boot heeft bedacht. Ook toevallig! Hij is regelmatig op La Gomera, maar toevallig liepen ze vandaag langs de haven en herkende hij zijn schip! Het was leuk om hem ook even aan boord te hebben en hij was ook weer blij dat wij gelukkig zijn met de boot. Hij zou deze week nog wel een keer langskomen.

Gisteren is het zowaar ook gelukt een filmpje via de wi-fi verbinding te uploaden. Het is een filmpje van de Selvagens:

20 oktober - Zoutwingebied

(Saskia) Terwijl Wouter achterin de boot bezig was, het rechterroer bonkt af en toe verdacht, zag hij dat de doorvoer van de uitlaat lekt. Niet dat het er nat was maar dat was het wel geweest want er lag veel zout. Samen hebben we de doorvoer losgemaakt, ik aan de binnenkant in de kajuitbank gefrommeld om de boutjes tegen te houden en Wouter aan de buitenkant om te draaien. Met veel kit hebben we de boel weer vastgezet dus dat kan er weer even tegenaan. Zo klussen we wat af hier, en vullen onze dagen zeer nuttig. 'S avonds kijken we een dvd-tje. Gisteren het laatste deel van de serie Six feet under gezien. Goeie serie maar het laatste deel is echt geniaal! De beste afsluiting van een serie ooit. Nu zijn we met Game of thrones begonnen, helaas zonder ondertiteling dus dan moet je goed opletten. Ik heb de boeken van deze serie al gelezen dus dat maakt het iets makkelijker het verhaal te begrijpen.

Hozen na lekkage via ankerbak Floris onderzoekt ook ieder hoekje Hoesjes naaien Uitlaatgat

Floris vindt het wel lekker dat we de hele dag in haven liggen. Af en toe ligt ze in de weg voor het klussen en moeten we haar slaapdoos ergens anders neerzetten. Dat is dan even vervelend maar vervolgens gaat ze toch maar weer gewoon slapen, wat ze het grootste gedeelte van haar tijd doet. Overdag in haar slaapdoos binnen en 's nachts in het tuinhuis of onder de bijboot.

Het is zowaar weer gelukt een filmpje op youtube te krijgen over het boodschappen doen op Gran Canaria.

 

26 oktober - Laatste voorbereidingen

(Saskia) We hebben de boot echt helemaal volgepropt met water en eten. Morgen lijkt de wind eindelijk een beetje door te zetten en kunnen we vertrekken richting Mindelo op het eiland Sao Vicente van de Kaap Verden. Er vertrekken nog een aantal boten uit de haven maar de meeste gaan richting het eiland Sal omdat ze een aantal eilanden van de Kaapverden willen zien. Wij hebben besloten alleen een korte tussenstop te maken zodat we (als de wind meezit) snel verder kunnen naar Suriname.

28 oktober - Vertrek

(Wouter)Vrijdag 28 oktober, 130M afgelegd en nog 670M te gaan.
Afgelopen nacht zeilden we langs Hierro op een afstand van 20M, dus veilig voor een mogelijke vulkaan uitbarsting.. We zagen ook de lampen van La Palma, La Gomera en Tenerife.
Samen met het Engels zeiljacht Marian M. zijn we gisteren uit la Gomera vertrokken rond 12:30 uur. De eerste 5 uur hebben we gemotord tot we ten zuiden van La Gomera waren.
Tijdens ons praatje over de marifoon dat we ineens wind hadden gekregen, melde het Nederlands zeiljacht Sya dat hij blij was dat er wind kwam, want hij dobberde met 2,2 kts voor ons uit op een afstand van 10M.
De goede wind is ook gebleven, 15 - 20 Kts wind uit het NO.
Helaas is een marifoon contact niet meer gelukt.. Zij gaan naar het eiland Sal en wij naar Sao Vicente van de Kaap Verden.
Met de Sya is afgesproken elke dag contact te houden via de SSB. De achterblijvers Pinta, La Guelle en de Lola, in La Gomera zouden mee doen. De SSB is een radio voor de lange afstand.
Saskia had afgelopen nacht zelfs nog even een beetje regen, uit een paar donkere wolken.
Floris heeft ook een paar keer mee gedaan met de wacht, liggen op je schoot tijdens het luisteren naar muziek.

(Wouter)zaterdag 29 oktober, onze positie om 12:00 uur is 24-12N, 20W, we hebben 152M afgelegd, dat is een gemiddelde van 6,3 Kts, met 0,3Kts stroom mee. Nog 518M te gaan.
We zijn dan ook best druk bezig geweest afgelopen nacht om deze snelheid te maken,. De wind nam een paar keer af om dan ineens snel toe te nemen tot windkracht 6.
De genuaboom stond uit omdat we soms pal voor de wind zeilen. Ik maakte een fout tijdens het indraaien van de genua en daardoor hing de boom op het laatst in het water en schuurde tegen de verstaging. Ik wilde Saskia niet wakker maken, maar dat ging op deze manier vanzelf. Voortaan Saskia wakker maken voor haar hulp.
Gisteren over de SSB gesproken met de Sya. Het klonk alsof hij naast ons zeilde, en dat klopte, want hij zag vlak voor het zenden een topje van een wit zeil. Wij konden de Sya niet zien omdat we in de zon moesten kijken. Helaas waren er geen luisteraars van uit La Gomera te horen, die waren waarschijnlijk aan het klussen of aan het eten.
Het is een zwaar bewolkte dag, met een donker grijze zee.
Ik zag vanochtend een paar dolfijnen, maar die zijn achterlangs verdwenen. Verder zien we geen andere schepen, ook SeaMe meet geen radars.

(Wouter)Zondag 30 oktober, onze positie 22-13N, 21-26W, we hebben 142M afgelegd en nog 376M te gaan.
Ik had 2 vreemde vrachtschepen tijdens mijn wachten. De 1ste was een tegenligger die heel langzaam om ons heen voer. Hij bewoog ook nauwelijks ondanks het varen tegen de hoge deining. Zijn witte navigatie lampen reflecteerden in de zee zodat je niet kon zien van voor type schip het was.
Zonet zag ik een vrachtschip ons heel langzaam inhalen. SeaMe zag niet zijn radar. Of is  SeaMe kapot gegaan? Er werd niet gereageerd op mijn oproepen op de VHF.
Wat wel weer mooi om naar te kijken is zijn de lichtexplosies van algen. In ons zog lijkt het soms alsof er duikers hun felle zaklampen aan doen en naar boven schijnen, nadat we over hun heen zijn gevaren. De “lampen” zijn soms zo fel in golven dat ze net lijken op een toplicht van een zeiljacht.
De wind is iets minder geworden en komt nu meer van achteren. We varen met een uitgeboomde genua.
De wolken van vanacht zijn verdwenen en de zon schijnt lekker, dat is goed voor de zonnepanelen en de accu’s. De windgenerator levert pas bij meer dan 12 Kts wind over dek stroom. Kan ik weer denken aan een ander type te kopen op bv St.Maarten?? Tijd genoeg om na te denken tijdens een donkere nacht.

(Wouter)Maandag 31 oktober, onze positie 20-11N, 22-46W, en we hebben 145M afgelegd en we moeten nog 231M.
We zeilen weer rustig, net als gisteren tot middernacht. Windkracht 4 van links achter en een slome deining iets meer uit de kust. De relatieve/wind overdek schommelt rond de 10 Kts.
Tussen middernacht en vanochtend kwam een irritante deining er tussen door en meer wind. Het slingeren was erg houterig, dus erg vermoeiend om te bewegen in de boot. Zelfs Floris had moeite met lopen.
De wind is warm, misschien de woestijnwind uit de Spaanse Sahara of Mauritanië. Tot nu toe zaten we binnen in ons kuiphuisje, want de wind was best koel.
De maan wordt steeds groter en blijft langer aan de hemel, dat is gunstig voor tijdens de oversteek naar Suriname, dan is het niet meer zo donker tijdens de nachten. Je ziet nu wel heel veel sterren, ongelooflijk veel. Grappig is dat vanaf hier gezien de steel van de Grote Beer verdwijnt in de oceaan.

(Wouter)Dinsdag 1 november, we hebben 144M afgelegd en moeten nog slechts 87M.
Er liggen 3 kadavers op het dek, 2 kleine vliegende visjes en een sepia. De vorige sepia heb ik een paar dagen laten liggen op het dek na de overtocht van Portugal. Die was daardoor zo vast geplakt dat ik na stevig schrobben met een harde bezem nog zijn lijkplek zag.
Tot nu toe kunnen we over deze overtocht zeggen dat het ontspannen en snel gaat. We lezen veel, luisteren muziek in de nacht en Saskia kijkt op haar draagbare dvd-speler de serie Spooks.

Lezen Kaartje Cabo Verde


Floris is het zat deze oversteek en ligt soms op de vloer. Zat van het geslinger en waarschijnlijk ook van het opgevouwen liggen in haar iets te warme slaapdoos. Voor de afkoeling neem ik haar mee naar de kuip. Ik bewonder dan de sterren en Floris de golven die gekleurd worden door onze navigatieverlichting tijdens het slingeren van de Schorpioen.

(Wouter)Mijn verjaardag, 2 november, met de heerlijke haven Mindelo op Sao Vicente.
Gisterenavond werd de wind steeds zwakker. Rond middernacht zijn we maar gaan motoren totdat we in het begin van het windversnellingsgebied kwamen. De wind perst zich daar tussen Sao Vicente en Santo Antao. Je kan ook zeggen dat deze eilanden in de weg liggen voor de passaatwind.
In het donker zijn we de haven van Mindelo ingezeild en achterin vlak bij de nieuwe Marina Mindelo vonden we een ankerplekje. Om 5 uur lagen we ten anker. Voor de zekerheid met iets extra ankerketting dan normaal, want het kan hard waaien volgens de pilot, en dat weten we ook van de verhalen van Karen & Jancees met hun Leeuwenhart. Overigens hadden we daar geen last van in 2005.
Na 3 uur slapen werden we wakker van de warmte en van de herrie van rukwinden. Het waait hier soms zo hard dat we uitschieters meten van 30Kts wind.
De windgenerator kan eindelijk goed de accu’s laden. Helaas moeten we daarvoor in windkracht 8 liggen.
Vanochtend tijdens ons ontbijt probeerde een ferry te draaien en moet daarbij dwars op de wind liggen, 20 tot 30 Kts. Dat ging mis en bijna ramde de ferry een zeiljacht dat schuin voor ons ligt en is dan ook op weg naar ons. Met volle kracht achteruit en de boegschroef vol op bakboord werd de aanvaring voorkomen. Het scheelde centimeters.
Ik ben vanmiddag naar de kapper geweest hier, waarschijnlijk de zelfde als in 2005, en ik heb een lekker fris koppie gekregen.
Tijdens ons rondje sfeer proeven hebben we nog meer zin gekregen voor de komende dagen, hoewel een vroege oversteek naar Paramaribo zomaar kan beginnen.
Er is wifi in de haven, maar het signaal is te zwak. Morgen gaan we herankeren voor de wifi, de gasfles bij vullen, en o.a. melkpoeder en lang houdbare toetjes kopen.

 

3 november - Mindelo, Sao Vicente, Cabo Verde

(Saskia) Gisterenochtend vroeg zijn we aangekomen op de ankerplaats in Mindelo. Het waait hier snoeihard. We hadden nog even gedacht om in de jachthaven te gaan liggen omdat we misschien stroom nodig hadden maar door de harde wind doet de windgenerator het eindelijk goed en zijn de accu's al weer bijna vol. Daarbij lig je achter je anker met deze wind beter dan in de jachthaven waar het behoorlijk tekeer gaat wat een aanslag is op je lijnen en fenders. We hebben gisteren wel heel luxe de bijboot in de marina achter gelaten voor 4 euro en voor 6 euro wi-fi verbinding gekocht. Dat is dan 64 mb dataverkeer wat je koopt, maar dat jaag je er snel doorheen. We gingen de mail binnenhalen en 98% waren sociale media mailtjes: hyves, facebook en youtube. Verder ook gekeken naar het weer. Dat ziet er voorlopig prima uit voor een oversteek dus maandag gaan we waarschijnlijk door naar Suriname. (In het weekend kun je niet weg hier want je moet uitklaren bij alle instanties en die zijn dicht in het weekend)

Wouter is naar de kant met de gasfles om te kijken of die ergens gevuld kan worden. We zagen van die campinggaz flesjes maar wij hebben zo'n grote groene primagaz fles van 6 kilo. Gisteren even in de supermarkt geweest. Wouter wilde heel graag weer zo'n groot blik Melkmeisje melkpoeder kopen. Die hadden ze niet, maar wel een kleiner blik met Belgisch melkpoeder. Dat zal ook wel goed zijn. Ik heb hier al pap gezien. Tot nu toe konden we overal nog yoghurt kopen, maar dat gaat nu echt ophouden dus we moeten iets anders verzinnen als ontbijt. Wouter gaat aan de muesly met melk en ik aan de pap. Verder hadden ze hier veel houdbare toetjes (hoeven niet in de koelkast) en blikvoer. Gek genoeg ook veel Nederlandse dingen: Zaanse mayonaise, sperzieboontjes en soep uit een zakje.

Wat het weer betreft is het duidelijk dat we zuidelijker zijn gegaan. Hadden we het onderweg af en toe nog koud, hier is het gewoon erg warm. De wind geeft wel wat verkoeling. 's Avonds koelt het gelukkig wel wat af zodat je wel redelijk koel kunt slapen.

Er is hier veel te beleven op de ankerplek. Van oude vissersboten tot een bizar miljoenenjacht is er te zien. Halverwege ligt een gezonken wrak dat nog voor de helft boven water uitsteekt. Een oud schip dat achter ons lag ging net ankerop. Dat viel nog niet mee want zijn ankerlier werkte niet echt goed en er zat van alles in zijn ketting en uiteindelijk ook aan zijn anker. Dit maakte het wat moeilijk manouvreren waardoor hij door de wind eerst tegen de Nederlandse motorboot van Straelen schampte en vervolgens tegen een Zweedse boot die al drie keer ergens anders was gaan liggen omdat hij gisteren al bijna aangevaren was door de veerpont. Die veerpont heeft het ook niet makkelijk want hij moet dwarswind aanleggen en dat is met die windkracht 8 bijna niet te doen. Gisteren ontsnapte de Zweed maar net doordat de veerboot zijn boegschoef flink liet draaien en daardoor de Zweedse boot wegduwde. Vandaag dus minder geluk met een een ingedeukte preekstoel.

Best wel dichtbij Botsing Vissers

Er varen regelmatig kleine houten vissersscheepjes voorbij vol met tengere jongens met vrolijk gekleurde kleren aan. De staan allemaal in de boot wat het een merkwaardig gezicht geeft. Op het strandje komen ze aan met de vis waar ze schoongemaakt en verkocht worden. Aan de andere kant van de haven liggen grote moderne visserschepen en daar is ook een moderne visafslag. Ik zag hier net ook nog twee keer een schildpad zwemmen achter de boot. Kortom je vermaakt je hier op de ankerplek al heel goed. Straks ook nog even naar de kant als Wouter klaar is met het gas.

 

6 november - Weer verder

(Saskia) Morgen gaan we weer verder en dan naar Suriname. Eerst nog uitklaren en water tanken en dan zijn we er klaar voor. Eergisteren hebben we een auto gehuurd zodat we wat van het eiland kunnen zien. Nog een kadootje voor Wouter zijn verjaardag. Het was nog best een duur kadootje want met verzekering, belasting en brandstof was het toch nog 75 euro. We hadden dan wel een stoere 4x4 met een bak erachter. Dit bleek handig te zijn voor de lifters die over het eiland lopen. We hebben de verschillende stranden bekeken: prachtig en helemaal leeg, en de kleine dorpjes, kleurrijk en arm. Het eiland is erg groen omdat het in oktober drie dagen hard heeft geregend.

We eten de koelkast leeg want die gaat uit omdat hij in deze temperaturen wel erg veel energie kost. We hebben ook niet meer zo veel om te koelen. De kaas moet het maar zonder koeling doen. Gisteren ook nog een was gedaan die hier met de harde wind wel heel snel droog is. Ik had de kleinere dingen maar in de kuip opgehangen omdat ik bang was dat ze bij de windkracht 8 windvlagen de haven in zouden vliegen.

Strand aan de noordkant van het eiland Vissersdorpje Wasje