Caribisch gebied 1


5 janauri 2012- Oversteek van Suriname naar Union Island
8 januari - Union Island
11 januari - Verzekering
25 januari - Antigua
29 januari - Schorpioenen en slangen
4 februari - Sint Maarten
9 februari - Uploaden en vliegtuigen
16 februari - weg, maar toch weer niet



Suriname naar St Maarten weergeven op een grotere kaart

 

(Wouter) Het versturen van de berichtjes per mail naar de website tijdens de oversteek van Suriname naar Union Island is niet gelukt om onduidelijke reden. Hier dan alsnog de berichtjes:

Woensdag 4 januari Braamspunt, Suriname

(Saskia) We liggen nog voor anker bij de monding van de rivier. Het is een prachtige omgeving met fregatvogels, pelikanen en we hebben zelfs dolfijnen gezien. Eigenlijk hadden we nog de Warappakreek in gewild maar er is hier geen kreek te bekennen dus dat feest gaat niet door. De boot is helemaal schoon, bijbootje ligt weer op het kajuitdak . De wind lijkt voorlopig ook goed te zijn. Niet al te hard en halve wind. Wouter heeft het log schoongemaakt dus die doet het als het goed is ook weer. Kortom we zijn er klaar voor!

 

Donderdag 5 januari, 8N, 57-02W

(Wouter) Onze dagafstand was 166M en we moeten nog 376M.
We gaan zo hard omdat we ongeveer 2 Kts stroom mee hebben, de wind komt van dwars in en is ongeveer 4 Bf..
We zijn weer aan het inslingeren na 6 weken Suriname. Overdag is het warm in de boot, 31 graden, omdat we niet alles open kunnen zetten om te luchten, bang dat er een golf naar binnen spat. s’Nachts koelt het gelukkig iets af.
Het log is gisteren nacht weer vast gelopen, misschien een afgebrokkeld stukje pokkenschelp. Heel langzaam gedurende de nacht heeft het log het stukje kwijt kunnen raken, het log werkt weer.
De hele nacht heeft een kleine vogel op de zeereling gezeten. Als de boot te heftig bewoog kon hij zijn balans zittend in de wind niet meer houden. Hij moest dan weer een landings poging wagen. Dat was mooi om te zien en daarbij zweefde hij vlak boven je hoofd.

 

Vrijdag 6 januari, 10-05N, 58-57W

(Wouter) We hebben 169M afgelegd en moeten nog 207M.
Morgen ochtend varen we op ongeveer 13M=24Km langs de noordkust van Tobago. 20  februari 2006 gingen we daar de Man of War baai in.
De wind voelt iets koeler aan, Volgens een toeristengids over de Carieb koelt het af in de nachten tussen de 15 en de 18 graden.. Overdag is het even warm als nu rond de 30 graden.
Floris heeft al een wacht mee gedaan in de kuip met Saskia, verder ligt ze overdag op de houtenvloer koelte te vinden.
Saskia dacht even te douchen onder de zonnewarmte douchezak, maar het water was zo warm dat zij zich bijna aan verbrandde.
Het brood is op, dus we gaan crackers eten bij de lunch.

 

Zaterdag 7 januari, 12-03N, 60-54W

(Wouter) 164M hebben we gezeild en we moeten nog 43M om vlakbij Union Island te komen.
We hebben de dakramen op een piepklein kiertje staan om een beetje lucht binnen te krijgen en de zee buiten te houden. Rond middernacht heb ik net Saskia wakker gemaakt en ben bezig een positie in de kaart te zetten. Een grote golf bonkt hard tegen de sb-romp en slaat kapot over de boot.. Saskia krijgt zout water op haar hoofd in de slaapkooi. Ik duik naar de kajuittrap om het zout water op te vangen dat door de kier van het luik van de kuiphuis naar beneden is gekomen.. En we waren al zo lang zoutloos aan dek en zeker in de boot.
De wind neemt langzaam iets toe en we vervangen de ingedraaide genua(voorste zeil) voor de fok(zeil tussen de genua en de mast).
Als de maan onder gaat is Tobago net te zien, waar we langs zeilen. Na Tobago wordt de wind wat rustiger en kunnen we weer verder met een deels ingedraaide genua.
We komen waarschijnlijk net voor zonsondergang aan bij Union Island, en hopen een ankerplakje te vinden bij Frigate Island .

 

8 januari 2012- Union Island

(Wouter)Gisteren zijn we om 19:00 uur aan gekomen op Union Island, na 3 dagen en 7 uur. Tijdens het ankeren ging de zon onder, dus net op tijd. We liggen beschut voor de golven naast Frigat Island. De laatste dag was wel een zoute dag, veel golven die dwars tegen de romp spetterden en op het dek kwamen. We hebben de boot eerst van binnen zoutvrij gemaakt, want je loopt het zout toch naar binnen vanuit de kuip. Daarna gegeten en een film gekeken.
De wind waait hier best hard en s `avonds wordt het goed fris. We hebben onder lakens geslapen met het voorluik op een kiertje. Gelukkig heeft het vanacht kort heftig geregend, dus de boot is aan dek ook zoutvrij geworden.
Vandaag heb ik de turbowifi antenne opgehangen en... gratis internet, We kunnen zelfs 2 filmpjes uploaden naar YuoTube. Helaas kan om onduidelijke reden geen mail verzonden worden, wel ontvangen.

De kole kaartentafel Het eerste Saskia brood

(Saskia) Na het monteren van twee filmpjes was het tijd om te gaan zwemmen, we liggen niet voor niets in helder water. Tijdens het snorkelen zag ik dat de boot onderwater behoorlijk bedekt is met pokken. Hoe dieper hoe meer pokken. We maakten al een vreemd geluid door het water. Gelukkig hadden we goed stroom mee de laatste oversteek.
Een groot gedeelte van de middag bezig geweest met het wegschrapen van de pokken. Dat gaat bij de waterlijn nog best soepel maar zodra je dieper moet valt het nog niet mee. Ik heb op de Canarische eilanden een nieuwe snorkel en bril gekocht maar dat blijkt toch niet zo'n prettige snorkel te zijn. Terwijl ik de kiel probeer schoon te krabben schiet hij los en zinkt naar de bodem. Het is hier maar 5 meter diep, maar dat deed toch goed pijn aan mijn oren om hem weer terug te krijgen. Een andere keer maar weer verder met pokkenkrabben.
(Wouter)Morgen gaan we inklaren en dan richting Horseshoe reef of Tobago Cays. Dat is een gebied in zee dat aan de oceaan zijde beschermd wordt door een rif. Het rif heeft de vorm van een hoefijzer. Binnen in het hoefijzer lig je in de wind van de oceaan, maar er zijn geen golven. Je gaat met je bijboot naar het rif, zoekt een meerboei op en knoopt je bijboot daar aan vast. Je plonst in zee en zwemt in een heel groot aquarium. We denken het daar een week vol te kunnen houden.


Horsshoe reef of Tobago Cays

(Saskia)Er staan weer een heleboel nieuwe filmpjes op de site, met dank aan het snelle internet hier en aan Richard die ik een dvd vol filmpjes vanuit Suriname stuurde, die hij er thuis op heeft gezet. Ik ben vooral trots op de oversteek film. De trailer was al mooi maar de film is minstens zo goed al zeg ik het zelf...

 

11 januari 2012- Verzekering

(Saskia) Het plan om een week op Horseshoereef te blijven liggen is het toch niet doorgegaan. We hebben daar anderhalve dag gelegen en eigenlijk was dat ook wel lang genoeg. Het viel een beetje tegen het snorkelen. In onze herinnering was het allemaal kleurrijker en waren er meer vissen.
Daarbij kregen we een paniekberichtje van de Marjolein die de post ophaalt dat we snel naar onze mail moesten kijken. Wat blijkt de verzekering heeft ons er per 1 januari uitgegooid vanwege een betalingsachterstand. Wij waren ons van geen kwaad bewust en hebben hier in Canouan waar we een goeie internetverbinding hebben maar snel betaald. Als het goed is zijn we nu weer verzekerd. Terwijl we op Horseshoereef lagen hebben we de huid onderwater helemaal schoon gekrabd. Er zat een dikke laag pokken op en die is nu helemaal weg. We zeilen overigens ook meteen een stuk sneller en stiller kwamen we vandaag achter.

Schoonmaken van de romp Met het bijbootje naar het rif Grotje Rog

Vanochtend vroeg ben ik nog even gaan snorkelen met de camera. Er waren veel schildpadden te zien, ook echt enorm grote. In vergelijking met de vorige keer dat we hier waren zijn er in ieder geval meer schildpadden gekomen en ze zijn ook een stuk groter. Er is nu ook een stuk van het ankergebied beschermd voor de schildpadden: je mag er niet ankeren en niet met een bijbootje doorheen varen. Blijkbaar heeft deze regel geholpen voor de schildpadden.

Schildpad Schildpad ademt voor de boot

De foto hierboven is van de schildpad die een tijdje naast me bleef zwemmen. Op de tweede foto zie je hem ademhalen met de Schorpioen op de achtergrond. Ik weet het, je moet wel goed kijken...

 

 

25 januari 2012- Antigua

(Saskia) De afgelopen dagen zijn we in sneltreinvaart langs Bequia, St. Vincent, Martinique, des Saintes, Dominica en Guadeloupe naar Antigua gezeild. Wel af en toe gestopt hoor, maar niet te lang. In Martinique hebben we boodschappen gedaan. Dat gaat daar erg makkelijk want bij de supermarkt is een steiger waar je kunt afmeren met je bijbootje zodat je alles makkelijk aan boord krijgt. Verder is het een leuk eiland met Franse auto's, stokbrood en Franse kaasjes, maar wel een tropisch klimaat. We zijn met de vouwfiets naar de andere baai gefiets waar een leuk dorpje was. Het was weer even wennen om aan de goede kant van de weg te mogen rijden!

Bequia Strandje op Martinique St. Vincent, Richmond bay

Voor de kust bij Dominica zagen we een walvis. We hebben in het walvissenboek gekeken en denken dat het een potvis was. Hij was vlakbij de boot dus dat was erg bijzonder. De eerste walvis deze reis.

Potvis Guadeloupe onderwater

 

Vorige keer in 2006 zijn we via het kanaal door Guadeloupe heen gevaren, dus dit keer zijn we langs de westkust gevaren. Hier heb je een soort onderwater natuurpark waar we natuurlijk even moesten snorkelen. Het was wel mooi, maar eigenlijk hebben we niets gezien wat we al niet eerder in de verschillende baaitjes hebben gezien. Misschien worden we toch een beetje blasé?

Tussen de eilanden staat er telkens een pittige wind. Die komt dan bij het verlaten van de luwte van het eiland ineens opzetten. Van windkracht 2 ineens naar 6. Meestal zijn we daar goed op voorbereid maar we hebben tussen Dominica en Guadeloupe een flinke schuiver gemaakt waarbij we bijna platsloegen. Ik zat net te filosoferen wat je ook al weer moet doen bij man over boord toen Wouter in het gangboord iets aan het zeil aan het doen was toen we die schuiver maakte. Gelukkig bleef Wouter wel aan boord. Wel een 5liter watercan met douchewater verloren en een glazen pot die kapot is gevallen.

Gisteravond zijn we aangekomen in Jolly Harbour op Antigua. We liggen buiten de jachthaven in de baai voor anker. De douane en immigratie is bij de jachthaven, daar waren we vanochtend eerst met de bijboot naartoe geweest. Dat bleek niet te kunnen. Je moest daar echt met je boot aanleggen. Oké dan, maar eerst wilden we even kijken bij Budget Marine (een grote watersport winkel) en ik wilde ook nog naar de schoonheidsspecialiste. Zo'n half jaar niet zo heel zorgvuldig je huid verzorgen en veel zon en zout eroverheen daar wordt je niet knapper van dus vandaar. De schoonheidsspecialiste is anderhalf uur bezig geweest om al mijn porieën weer schoon te krijgen en daar was aardig wat geknijp en geprik voor nodig. Vervolgens weer terug naar de boot, lunch en daarna maar weer eens naar de douane. Nu met de boot.

De mevrouw bij de douane (dezelfde als die 's ochtend gezegd had dat we met de boot moesten komen) was erg boos. Eerst vroeg ze of we na ons bezoekje vanochtend naar de Budget Marine waren geweest. Ja, zeiden wij nog in onze onschuld. Of we ons wel beseften dat we daarmee het risico liepen een enorme boete te krijgen of zelfs wel gevangenisstraf, waarbij ze ons nog eens extra pissig aankeek. Ik kon alleen maar zeggen dat ik hoopte dat ze ons niet in de gevangenis ging gooien. Ze bleef ons nog even boos aankijken maar ik heb sterk het vermoeden dat de rechter hier wel wat beters te doen heeft dan toeristen in de gevangenis gooien dus daarna kregen we de gebruikelijke stapel papieren die we in moesten vullen waarna we naar immigrations konden. Die mevrouw stuurde ons vervolgens weer door naar de portauthority waar we eigenlijk dezelfde gegevens weer moesten invullen. Omdat het zo'n strenge mevrouw was en de boot voor de deur lag hadden we dit keer ook maar Floris aangegeven. Die heeft nu ook een cruising permit gekregen Floris - Cat staat erop.

29 januari 2012- Schorpioenen en slangen

(Saskia) Vanochtend toen Wouter met een doekje uit de kuip de raampjes binnen droog maakte viel er een schorpioen uit het doekje op de bank! Voorzichtig gevangen onder een beker. Een schorpioen aan boord van de Schorpioen! Gisteren waren we op het eilandje hier in de buurt geweest en daar lagen erg mooie conchschelpen. Ik kon ze echt niet laten liggen en heb er een paar meegenomen voor thuis. Die lagen nog op de bank in de kuip en daar zal die schorpioen wel in hebben gezeten.
We hebben hem in een tupperwaredoosje gedaan en na het ontbijt zijn we naar het eilandje geroeid om de schorpioen daar weer vrij te laten. Dit eiland is een natuurreservaat waar ook de zeldzame en bijna uitgestorven Antigua racer slang woont. Boven op de top van het eiland heb je een prachtig uitzicht over de hele baai. En weer had Wouter een ontmoeting met een bijzonder dier en dit keer de bijna uitgestorven slang.

Schorpioen gevangen Conch schelpen Antigua racer slang Uitzicht vanaf de top

 

Gisteren heb ik ook eindelijk de zeilset van de bijboot tevoorschijn gehaald. Dat is echt leuk! We gingen ook proberen met z'n tweeen te zeilen maar dat was wel erg nat. Misschien beter om zoiets alleen op vlak water te doen. Het is jammer dat je niet kunt zeilen met de buitenboordmotor er achter. Voor bijvoorbeeld de terugweg tegen de wind in. Aan de wind gaat niet zo heel makkelijk met de bijboot.

Zeilen met de WalkerBay Wijze woorden op de bank in st. Johns

 

4 februari 2012- Sint Maarten

(Saskia)Vanmiddag zijn we aangekomen in de hoofdstad van Sint Maarten: Philipsburg. Dit is de stad waar je electronica moet kopen volgens de pilot van de Carieb. Nu heb ik sinds Suriname behoorlijk wat digitale boeken op de harde schijf staan maar geen e-reader om ze mee te lezen dus het leek me hier de ideale plek om zo'n e-reader te kopen. Maar wat blijkt de winkels hebben hier alleen maar een Kindle e-reader die heel handig is als je op Amazon.com je boeken koopt, maar verder heb je er niet zoveel aan. Helaas jammer. We twijfelden ook nog over een klein laptopje om op de kant mee te internetten maar ook al is het hier relatief goedkoop, het blijft veel geld voor iets wat je niet echt heel hard nodig hebt. Uiteindelijk hebben we niets gekocht.

De brug om de lagune in te varen

De dagen hiervoor zijn we op Barbuda geweest. Een niet zo bekend eiland boven Antigua. In de pilot staat dat je voor de middag aan moet komen omdat de zon dan achter je staat en je de riffen goed kunt zien. Je moet namelijk tussen de riffen door sturen om op de ankerplek te komen. We vertrekken dus vroeg die ochtend uit Antigua zodat we op tijd binnen komen. Onderweg is het goed bewolkt en krijgen we ook regelmatig fikse buien over maar gelukkig als een wonder is het terwijl we door de riffen binnenvaren even onbewolkt zodat we de riffen goed kunnen zien liggen door het heldere water. Dat is overigens nog best spannend want je ziet niet altijd even goed of een donkere vlek een rif is waar het ondiep is of dat het alleen maar een stukje zeegras is waar je gewoon overheen kunt varen.
Uiteindelijk liggen we in lichtblauw water in een baai waar verder geen andere boten liggen. Rondom wit strand en riffen. Dit is ook de eerste keer dat ik omhoog ga de mast in. Wouter klimt altijd als een aapje naar boven maar ik durf niet zonder gezekerd te zijn met klimgordel aan. Bij de tweede zaling is het hoog genoeg en moet ik eerst even mijn hartslag weer onder controle krijgen en hoewel ik mezelf toespreek dat het helemaal niet eng is blijf ik toch een beetje trillen. Staat wel tegenover dat je daar een fenomenaal uitzicht hebt en dat maakt veel goed. We maken een wandeling naar de oostkant van het eiland, hier beuken de golven van de Atlantische oceaan ongehinderd tegen de rotsen aan, wat spectaculaire effecten geeft.

Vanuit de mast Nog eentje vanuit de mast De oostkust van Barbuda Regenboog

De volgende dag verhuizen we naar een baai verder omdat we het vermoeden hebben dat je daar makkelijker de fiets aan de kant kan krijgen. We liggen hier een stuk dichter bij het strand dus we kunnen de afstand nu roeien. We komen er na een half jaar ook achter dat dit het beste gaat als we naast elkaar op het middelste bankje zitten en ieder met een peddel roeien. Een beetje zoals in de scouting lelievlet vroeger.
We fietsen eerst naar het strand aan de oostkant. Dit is een enorm lang verlaten wit strand zoals je dat in de folder ziet. Er is geen mens te bekennen. Op de weg kom je hier ook niet zoveel mensen tegen. Die eerste dag zien we meer wilde ezels aan de kant van de weg dan mensen.
De volgende dag fietsen we naar de hoofdstad. Daar maken we eerst een afspraak met George voor een excursie naar de Amerikaanse fregatvogel kolonie. Dan gaan we op zoek naar de immigratie, douane, en havenauthoriteiten om alvast uit te klaren. Anderhalf uur later is dat gelukt en gaan we kijken of George al klaar is. Hij komt net aanvaren van de vorige excursie dus we kunnen meteen instappen. Hij verteld wat over de geschiedenis van de lagune en laat ons de plek zien waar de fregatvogels eerst zaten. Na orkaan Louis is veel mangrove vergaan en moesten de vogels verhuizen. Nu hebben ze een groot gebied in het noorden van de lagune. Het schijnt de grootste kolonie Amerikaanse fregatvogels in de wereld te zijn. Het is een belevenis om de enorme beesten van dichtbij te zien. De mannetjes die hun knalrode krop opblazen om aandacht van de vrouwtjes te trekken. Er zijn ook nesten te zien met hele jonge vogels die merkwaardig genoeg helemaal wit zijn. Ze zijn niet bang, zelfs niet als je op twee meter afstand met de boot voorbij vaart. Nadat we langs de kolonie gedreven zijn start George weer de motor en racen we weer terug naar de hoofdstad. Dat terugracen was trouwens ook al best spectaculair zo hard als dat dat ging.

Strand aan het oostenWilde ezels Verder geen verkeer Fregatvogels George de gids Fiets opvouwen op het strand

 

9 februari 2012- Uploaden en vliegtuigen

(Saskia) Vandaag naar het vliegveld geweest. Daar kun je goed kijjken naar de vliegtuigen die laag overscheren terwijl je aan de bar zit. Toen we hier 5 jaar geleden waren kwam er nog eens een Boeing 747 of een Dc10 langs maar nu waren het alleen wat kleinere vliegtuigen die net niet zo spectaculair zijn. Er was ook geen wi-fi in de bar dus we waren er snel weer weg. Voor het idee hier het filmpje van 5 jaar geleden:

We zitten nu bij de bar aan de rand van de lagoon, die 5 jaar geleden nog Schrimpies heette. Verder is er niet zo veel verschil, er is nog steeds wi-fi en die is ook lekker snel want het lukte me zowaar het filmpje van Barbuda te uploaden. Als je het nou hebt over Caribbean feeling....

 

16 februari 2012- Weg, maar toch weer niet

(Saskia) Eergisteren lag het in de planning verder te varen naar Anguilla. Vroeg opgestaan zodat we de brug aan de Franse kant van 8.15 uur konden nemen. We hadden al wel gehoord dat er een flinke deining stond buiten in de baai maar toen we het kanaal van de brug uitvoeren braken de golven om ons heen. Er stond echt een enorme deining in de baai en wij moesten nog water tanken wat we in de jachthaven aan de buitenkant wilde doen. In de jachthaven was het water vlak maar er stond wel veel zuiging door de deining buiten. Dat merk je pas als je aan de tanksteiger ligt en als een wild paard aan je meerlijnen ligt te trekken. Toen er ook nog een ander jacht veel te dichtbij voor ons kwam liggen zijn we maar weggegaan. Schade: 1 splitsing in de meerlijn kapotgetrokken. En geen water.

Zonder water had het ook niet zoveel zin om naar Anguilla te gaan dus zijn we 's middags maar weer door de brug terug de lagune in gegaan waar we aan de Nederlandse kant water hebben getankt. Daarna aan de Franse kant vangaan liggen, St Martin, omdat we al 45 dollar hadden betaald voor het Nederlandse in- en uitklaren terwijl het aan de Franse kant maar 5 euro kost. We liggen op de grens van Nederland en Frankrijk voor anker dus het ligt er een beetje aan hoe de wind staat in welk land we liggen. Morgen ochtend toch maar weer richting Anguilla.