Spanje en Portugal


25 augustus - la Coruña
31 augustus - Portosin
3 september- Baiona
9 september- Figueira da Foz
15 september - Lissabon


(Saskia) Die laatste uren tegen de wind in motoren vielen gelukkig ook reuze mee: de wind draaide en we konden nog een stuk zeilen en vervolgens viel de wind helemaal weg en dan is het lekker rustig op de motor varen. Om een uur of 8 kwamen we gisteravond aan. Eigenlijk hadden we willen ankeren naast de jachthaven maar dat ging niet. De jachthaven is een flink stuk groter geworden en er staat een groot bord dat het verboden is te ankeren. Dan toch maar de haven in. Er is plek genoeg want 60 % van de haven is leeg. Je loopt je een ongeluk om bij het havenkantoor te komen. Daar staat dan ook een golfkarretje voor mensen die niet willen lopen. De havenmeesters hebben een fiets staan. Gisteren meteen maar lekker onder de douche geweest.
Vandaag bezig geweest met de was. We konden alle drie de wasmachines die er staan vullen met was. De droger slokte veel euro's op maar de was werd er niet droger op dus alles maar meegenomen aan boord. Daar opgehangen, maar helaas is het net vandaag hier geen mooi weer, dus net toen alles hing begon het te regenen. Eerst hoop je nog dat de bui voorbij zal gaan maar bij de derde bui toch maar alles naar binnen. Zoveel was past natuurlijk nooit binnen dus we doen het maar in fases. De kachel staat te brullen zodat alles snel droogt.

Hier kun je nog de berichten van de Biskaje overtocht lezen.

de was lege haven

 

(Wouter) Zaterdag zouden we vertrekken uit La Coruna. Het gebonk, getrek en gekraak van alle meerlijnen door de binnen komende deining waren we spuugzat. Het verstoorde ook vreselijk onze nachtrust. Saskia sliep zelfs met oorproppen. De wind was goed volgens de gribfiles en windfinder.
Ik had voor deze dag zelfs de wekker gezet, 8 uur. Ik vond het al vreemd dat Floris ons niet reeds had wakker bebruld met haar "ik heb honger, nu". Ze lag ook niet in haar doos of buiten aan dek. Ook niet haar verstopplek onder ons bed. Floris was zoek.
Ik ben eerst alle steigers gaan aflopen langs de jachten, ook de afgelegen steigers met de vele sportvissersbootjes. Ik keek ook maar in het water of zij daar dreef, gevallen door een mislukte sprong aanboord.
Saskia heeft een paar A4tjes gemaakt met een grote HELP. Ook het marina personeel keek mee. Gelukkig kregen we na twee uur het bericht van de havenmeester, een kat was gezien op een grote vissersboot. Daar lag Floris angstig onder het zeil van een kraan. Nadat ze haar brokjes op had sliep ze 20 uur.
Na het diesel tanken hoorde ik dat de uitlaat vreemd klonk, er kwam te weining water uit de uitlaat en het klonk ook daarom te hol. Na een inspectie en het schoonmaken van de wierfilter kwam er zwarte rook uit de uitlaat, dus maar terug naar onze box.
Het impellerhuis is erg moeilijk bereikbaar en zit naast het oliefilter, slordig van Vetus. Maar de impellor was het niet, deze heb ik vervangen, want tijdens het omslachtig gedoe trok ik een schoepje kapot. Dan maar kijken naar de warmtewisselaar. Dat ging makkelijker. Die was op 2 buisjs na geheel schoon. Wat nu?
Tijdens het proefdraaien voor het ontluchten van het koelsysyeem zag ik dat er erg weing zeewater in het filterhuis kwam. Met een tuinslang kwam ik tot de klep van de huidafsluiter. Met een plastik draadtrekker kon ik verder de diepte in. Na een flinke por zag Saskia vanaf de steiger dat er een stukje van een zwart plastik tasje weg dreef. 2e keer geluk deze dag.
Het voordeel van dit nadeel was dat ik ik het voorluik van de motor nu toch had weggehaald zodat ik nu makkellijk de V-naar van de dynamo kon spannen. Een beetje luxe probleem, hij begon te piepen als hij meer dan 60 Amp moest laden.

Na een douche en koffie met een chocoladebroodje zijn we naar de overkant van La Coruna gegaan, en in een baai ten anker gegaan. Heerlijk geslapen daar ondanks een slome deining, dat hadden we eerder moeten weten.
En nu motoren we, de wind is op.

 

 

31 augustus - Portosin

(Saskia) Het is alweer takkeweer! We liggen in de haven van Portosin. Harde wind uit het zuiden en mist en regen verpesten hier al twee dagen de kans om verder zuid te gaan. Eergisteren hebben we het grootste gedeelte van de tocht op de motor gedaan. We vertrokken uit Camarinas met prachtig weer, maar op zee trok het al snel helemaal dicht. Mist. En dan echt dat je maar een paar mijl rondom ziet. Gelukkig hebben wij daar tegenwoordig allemaal aparatuur voor. Met de radar aan en seamap op de computer hadden we toch een idee waar we waren en waar andere schepen waren. Halverwege de middag trok het een beetje op en zwommen ineens dolfijnen om de boot. Een stuk of acht en er kwamen steeds meer bij. Fantastisch! Na een half uurtje hadden ze er weer genoeg van en vertrokken ze.

dolfijnen vanuit de mast Floris op de uitkijk

 

Bij Finisterre lagen nog wat boten voor anker bij het strand verderop maar aangezien we wisten dat de wind naar het zuiden zou draaien gingen we binnen de pier van de vissershaven voor anker. Het bleek toch nog een flink stuk om naar binnen te roeien, maar toch nog even de kant op geweest om brood te kopen. De supermarkt gaat hier van 14.30 tot 17.00 dicht dus moesten eerst nog even rondwandelen voordat we wat kunnen halen.
De volgende dag is de wind inderdaad zuid. Toch zien we het niet zitten om hier nog een dag te blijven dus gaan we toch maar naar de volgende ria. Dat valt vies tegen. Eerst op de motor tegen de wind in, maar er staan behoorlijke golven en ondanks dat we vol gas geven gaan we af toe maar 2 knopen. Misschien dat zeilen toch comfortabeler is. We proberen een stukje te zeilen maar dat schiet ook niet op. Vervolgens valt het grootzeil ineens naar beneden. Wouter had een nieuwe knoop bedacht voor in de grootzeilval maar die blijkt losgeschoten. Na een tijdje schiet het stukje val bovenin in de mast zodat we die opnieuw door de mast moeten krijgen. De moed zakt me een beetje in de schoenen want het gaat er niet minder op waaien en het regent ook nog eens. Bah! Uiteindelijk hakken we maar door op de motor tegen de golven en wind. Op de kaart heb ik een strandje gezien wat als het goed is in de luwte ligt waar we best zouden kunnen ankeren. In de pilot is er niets over te vinden maar eenmaal daar liggen we prima voor anker. Overigens brengt dat andere zeilers ook weer op een idee want binnen uur liggen er nog twee boten voor anker. De volgende dag is het nog steeds slecht weer en besluien we de jachthaven in te gaan. Dan maar wachten op beter weer. En een warme douche kan ook geen kwaad.

Ankeren bij Aguieira

 

3 september- Baiona

(Wouter) Eindelijk weer eens iets nieuws bezocht. Dat is wel een nadeel als je alles voor de 2de keer doet. Je zoekt herkenning en bevestiging. Geef mij maar ontdekken. Dat hebben wij vandaag gedaan. Gisteren tijdens het wandelen op Islas Cies, zagen wij dat er ook jachten ten anker lagen bij een mooi strandje op het naast gelegen kleiner eiland Illa de Sanmartino. Dat kunnen wij ook. Vanochtend werden we wakker van het geslinger van de Schorpioen op de deining. Op naar het kleine eiland.

 


Terwijl Saskia het strand af zoekt naar schelpen probeer ik toch het strand af te klimmen via steile rotsen. De duinen zijn afgeschermd door een hekje met verboden toegang. Op het eiland staan 4 huisjes, met veel borden "prive, verboden toegang".

Schorpioen Wouter Islas Cies Illa de Sanmartino

In Portisin ben ik de mast in geklommen voor de grootzeilval. Ook hebben we een praatje gemaakt met Dick en Kiki van de Bandos, foto's uitgewisseld met het duitse jacht Vektor en een permit regelen voor het bezoeken van islas Cies.
Elke keer dat we de motor starten luisteren en kijken we naar de uitlaat of er wel koelwater mee de uitlaat verlaat. Kijk ik voor de zekerheid naar het wierfilter, is die bijna gevuld met wier en zelfs met een stokje!
Uiteindelijk was het te laat om nog naar een andere ria te gaan en zijn we naar de overkant van de ria gegaan, naar Muros. Daar is nu zelfs een jachthaven gemaakt, maar de meeste jachten lagen toch voor anker.
De volgende dag was er geen wind dus motoren. Eind van de middag ging het waaien en konden we toch nog lekker zeilen tot aan het strandje van Islas Cies.
Morgen gaat eindelijk de wind naar het noorden draaien, en daar moet je van profiteren. Normaal waait de wind hier uit het noorden, de Portugese noord. Helaas doet het weer erg vreemd. Een voordeel, er is zo veel regen gevallen dat er waarschijnlijk geen grote bosbranden zijn. Ik heb dan ook geen blusvliegtuigen en grote zwarte wolken gezien in de heuvels.

vanaf de Vektor wierfilter

's Middags varen wij naar Bayona en gaan daar in de buitenhaven ten anker. Beetje wandelen, boodschappen doen en stiekem douchen in de jachthaven. Ook wilde ik een brief naar de ING op de post doen. In La Curuna bij de jachthaven was een tankautomaat waarbij je een maximum bedrag moest invoeren alvorens te kunnen tanken. Maar de slang haalde de tank niet, dus moesten we een ander pomp kiezen. Aktie stoppen en er kwam een bonnetje uit met een bedrag van 0 Euro. Maar de ING kreeg andere informatie en schreef 220€ af. Gelukkig vond ik het bontje vervrommeld in mijn korte broek. Wordt vervolgd.

Helaas lukte het niet om de website te updaten, omdat hij werkt met Lunix, volgens de internetwinkelbaas. Ik schrijf dit terwijl we op de motor varen vanuit Bayona. Er staat een beste deining en er is te weing wind om met de halfwinder te zeilen, zo'n heel groot voorzeil. Ik zie dat andere het proberen, maar het zeil vouwt zich bijna om de mast door het geslinger. We varen nu rond de 5 knopen en de wind haalt ons in met ongeveer 4 tot 6 knopen. Saskia en Floris liggen nu te rusten, ik ga een reisverslag lezen over Canada, over land per bus.

 

Portugal

9 september- Figueira da Foz

(Wouter) Hele dichte mist. We sturen al vlak langs de noordpier, maar uit de mist komt de loodsboot naar ons toe varen. Nog meer naar de kant gebaren ze, een toeter en vervolgens glijd een donkergrijze schaduw in de mist voorbij. We varen nu op de motor en zijn op weg naar Figueira da Foz.
Tijdens het binnen halen van ons anker zagen we een zeiljacht ook naar buiten gaan. Waarschijnlijk zie ik die nu op de radar voor ons varen op een afstand van 1,5 mijl= 2,8Km. Saskia houd de uitkijk buiten, zingend met haar koptelefoon op luisterend naar haar Ipod
. Halvege komt de zon door en kan de radar uit, helaas is de wind te zwak.
De afgelopen 2 dagen lagen wij in de ria van Aveiro, aan de noordkant, in de haven van Sao Jacinto. We waren zo onder de indruk van het binnen varen dat we hoogspanningskabels bijna over het hoofd zagen. Die kwamen pas in zicht nadat ik op verzoek van Saskia de geanu heb ingedraaid. Om nou met 8 knopen een onbekende haven binnen te varen is ook iets overdreven. Het leek ook op het binnen varen van een Latijns-Amerikaanse haven, palmbomen, een oud fort, oude gebouwen met wit gele muren en rode pannendaken. Volgens Saskia waren de draden te laag, en op het electronisch navaigatieprogramma C-map stond geen hoogte vermeld. In de llinker haveningang in een kom zagen we 2 zeijachten ten anker, blijkt Sao Jacinto te zijn.
We lagen ook ten anker naast een militair vliegveld. We hebben geen vleigtuigen gezien of gehoord, wel hoorden we over luidsprekers het getrompetter voor het wakker worden, begin van de werkzaamheden, de lunch, het avondeten/einde werkzaamheden en de vlaggenparade.
Gisteren zijn we met de veerpont die hier vertrekt naar de overkant gegaan en verder naar Aveiro gefietst. In Aveiro lijkt het een beetje op Venetie en onze grachten. Er varen sierlijke gondels (oorspronkelijk vissersboten) met toeristen door de stad in de grachten
. Buiten de stad in het grote toevoerkanaal houd een sluis het water in de grachten op peil. Daar buiten is een groot deltagebied dat grenst in de verte aan hoge heuvels en langs de kust aan hoge duinen. In het deltagebied wordt gevist en zout gewonnen.

Volgens de man van de VVV in Aveiro moesten we op de terugweg naar Jacinto ook zeker nog langs bij Costa Nova voor de vissershuizen. We moeten nog best een stuk om fietsen omdat we over een grote brug moeten. Ze hebben de huizen in Costa Nova bijna allemaal in frisse strepen geschilderd. Verder is er eigenlijk niet zo veel te zien dan het strand. We fietsen terug naar de pont en als we terug in Jacinto zijn gaan we nog op zoek naar een supermarkt, en de bibliotheek. De bieb kunnen we niet vinden maar er is wel een klein supermarktje waar ze brood en chips hebben. Meer hebben we ook niet nodig.

Vianao do Castelo

Vanuit Bayona in Spanje zijn we naar Viano do Castelo in Portugal gevaren, alles op de motor, er was net te weinig wind om te zeilen. Een leuke vlotte havenmester heeft ons heel duidelijk de verschillen met Spanje uitgelegd en hoe het echt gaat in Portugal. Ik heb nog meer zin in Portugal gekregen.
De volgende dag konden we eindelijk zeilen, met de halwinder!. En dat ging ook lekker hard, 6 - 8 Kts tot aan het havenhoofd van Leixoes. Leixoes is de buitenhaven van Porto. Ik ben nog even met de bijboot naar de kant gegaan om te kijken hoe het in de jachthaven is. Dat was een erg gebonk en getrek aan lijnen, door het varen van de loods- en sleepboten. Lekker voor anker gebleven naast de muur van de jachthaven, ook omdat het bleef hard waaien zijn we niet de kant op gegaan voor Porto. In de buitenhaven zagen we nieuwe drijfsteigers liggen, mischien de nieuwe jachthaven, omdat waarschijnlijk de oude jachthaven in de weg ligt voor de uitbreiding van de containerterminal?

Dinsdag in Leixoes hebben we gewacht op de middagwind en die kwam ook. We begonnen met de halfwinder, maar die was na 2 uur veel te groot. Het ging meer dan 10 Kts over dek waaien, we waren meer bezig met tegensturen dan met zeilen wel hard met 6 tot 8 Kts. Ik liet de val iets te snel zakken, waardoor het zeil in het water viel en onder de boeg kwam. Na veel getrek kregen we alles weer aan dek en konden we verder op de genua. Dat ging bijna net zo snel tot aan de hoogspaningskabels.

Vissers schoen hun netten in Jacinto Aveiro met grachten en panden Zoutpannen vissersdorpje Porto Nuvo

De kust bij de stad Figueira da Foz steekt met een hoge rots in zee. Daar gaat het ineens erg waaien en kunnen we zelfs zeilen, we gaan dan nog zelfs 8 knopen. Helaas was het maar voor 30 minuten, want op weg naar de haven varen we in de luwte van de kust.
De rots duwt ook de mist met een grote boog de zee in. In de luwte van de kust is er geen mist en schijnt de zon. Je zou nog direct door gaan varen na 6 uur in de mist gemoterd te hebben.
Land inwaards zie je de mist heel langzaam als een dikke deken bovenlangs over de heuvel de stad in stromen en daar oplost. Het lijkt op een Hollywood rampenfilm, waarbij een dodeliijke gaswolk een stad in stroomt.
Als we wakker worden de volgende dag hangt er ook hier mist. We gaan zo weer douchen en dan in de cantine van de haven de website updaten. Ondertussen vermaakt Floris zich prima. Normaal houd zij s'avonds de wacht als we ten anker liggen en slaapt de hele dag. Maar een jachthaven vind zij het leukst. Stiekem lopen over de steiger en toch bang om mensen tegen te komen en het voorbij varen van bootjes. Thuis drinkt zij het liefst uit de vijver van Jannet onze onderbuurvrouw. Nu heeft zij ontdekt dat water blijft liggen in de rand van de bijboot, die op z'n kop op de Schorpioen ligt. En dat is net zo lekker.

Mist bij Figueira da Foz lekker drinken

Ik heb gisteren nog een discussie gehad met de havenmeester, waarom het hier 10€ duurder is als in Viano do Castelo. Hij vond dat ook en heeft de rekening van Viano do Castelo gekopieerd om zijn baas beter te kunnen overtuigen er over na te denken.Ter compensatie kreeg ik het wachtwoord voor de wifiverbinding van het caferaria. Toch blijven het 2 dure douches die wij hier hebben gehad.

 

15 september- Lissabon

(Saskia) Het is al eind van de middag in Nazare als Wouter bedenkt dat we ook wel door kunnen zeilen naar de cove 5 mijl verderop. Dat moet erg mooi zijn en het scheelt ook weer 36 euro. De cove is een klein kommetje in de hoge kust van Portugal, S. Martinho do Porto. Op de kaart ziet het er leuk uit. Een beetje zoals Lulworth cove in Engeland. Dat gaan we dan maar doen. Snel de laatste nacht afrekenen wegwezen hier.

Kust bij Nazare strand van Nazare

Met grote ogen kijken we elkaar aan: is dit echt de bedoeling? Enorme golven van zeker 5 meter hoog komen van achteren op ons af. Aan de zijkanten breken ze in witte rollers maar waar wij varen gelukkig net niet. We zitten dan ook precies op de lichtenlijn de cove in, dus het zal wel goed zijn. Er  vaart een vissersbootje voorbij die ons seint wat meer naar het midden te gaan. Uiteindelijk komen we met hartkloppingen de cove in. Er liggen nog een aantal zeilboten waarbij we ook in de buurt voor anker gaan liggen. 
We liggen nog maar net ten anker of de zon gaat onder en er kruipt een dichte mist naar binnen.  We zien nog net het ankerlichtje van de boot die voor ons ligt maar verder is een kleine wereld. De deining komt nog best heftig naar binnen zodat we aardig aan ons anker liggen te trekken. Dan valt de wind ook weg en beginnen we aan een merkwaardig dansje achter ons anker waarbij we regelmatig dwars op de deining liggen waardoor we behoorlijk slingeren. Het lijkt een oneindige rit in de achtbaan. We proberen nog wat te slapen maar dat is geen succes. Af en toe schraapt de ankerketting ook nog tegen de huid. Uiteindelijk hebben we allebei wel wat geslapen. 
We hadden de wekker gezet om 7 uur zodat we zo vroeg mogelijk hier weg konden maar als we dan naar buiten kijken is de wereld nog net zo klein als gisteren. De ingang van de cove is niet eens te zien. Dan maar weer proberen te slapen. Om een uur of 9 trekt de mist op en ziet het er eigenlijk best heel leuk uit.  Helaas is het nog laag water en we hebben zo’n sterk vermoeden dat je hier met laag water niet in of uit moet varen. We zien de rollers in de ingang en besluiten voorlopig maar even te wachten. Het is gelukkig ook wat rustiger geworden met de deining dus zo erg is dat ook niet meer. 

 

 

de ingang van de cove met binnen rollende deining eindelijk los, retour bodem


Een uur voor hoog water gaan we het maar proberen. Wouter haalt het anker op maar er zit een ander oud vissersanker in verstrikt. Met mes en kniptang in de aanslag lukt het Wouter om ons te bevrijden van alles en dan kunnen we eruit. Dit valt reuze mee in vergelijking met de heenweg maar dat was misschien ook wel omdat we toen een uur voor laagwater naar binnen gingen.
Via Piniche zeilen we de volgende dag door naar Cascais. Een plaatsje dat aan het einde van de rivier de Taag ligt, waar ook Lissabon aan ligt. Die avond hebben we harde wind. Gelukkig is het goede ankergrond dus ondanks veel gekraak en gekreun van de boot en de ankerlijn blijven we wel liggen.
De volgende ochtend is het prachtig weer, voor de verandering zon, geen wolkje aan de lucht. We varen de rivier op naar Doco de Alcantara, een haven in de buurt van het centrum van Lissabon. In de haven is het zelfs zo warm dat we alles op de hand wassen omdat het toch lekker snel droogt.

 


Lissabon is een fantastische stad om rond te lopen en te fietsen. We kopen een dagkaartje voor het openbaar vervoer en gaan in een trammetje van lijn 28 zitten wat de halve stad door gaat en genieten van de smalle straatjes, mooie huizen en lekkere muziek en het mooi klinkend onverstaanbaar Portugees.

wasmachine Wouter lijn 28 in de wijk Alfama steikem mee rijden