Vertrekken 2011


7 augustus - Wandelen
16 augustus - Eden Project
20 augustus - Newlyn
21t/m24 augustus - Biskaje


(Wouter) Na twee lange zeildagen zijn we eind van de middag aangekomen in Brighton. Vrijdag ochtend 29 juli om 03.00 uur stonden we op, om met hoogwater Stellendam met de stroming de goede kant mee te pakken. We hebben niet echt te klagen want de wind komt uit de goede richting en ook prima wat sterkte betreft, maar het is echt erg koud! Met thermo ondergoed, fleecetruien en zeilpak aan is het nog niet echt lekker. Als we die avond om 22:15 uur aankomen op de ankerplek bij Dover gaat eerst de kachel aan.
Volgende ochtend weer vroeg op om de stroming mee te hebben bij Beachyhead. Daar aangekomen schijnt de zon en zeilen we met stroming mee met zo'n 7 knopen over de grond en zien we ook nog twee bruinvisjes.
Eind van de middag komen wij in Brighton aan. Tijd voor douchen, boodschappen en de benen te strekken. Volgens de havenmeester lagen wij precies 1 jaar geleden ook in Brighton.
De volgende dag zijn wij al weer op weg richting Isle of Wight. Voor het eerst proberen wij onze halfwinder. Wij zeilden samen op met de Wervelwind. We gaan nog foto's uitwisselen. Het gaat lekker en dat kunnen wij volhouden tot aan de de monding van Beaulieu River waar wij hebben geankerd. Vorig jaar gratis, nu kostte ons dat 5,5 pond.

Klassiek zeilregatta op het Haringvliet het gekleurde monster sprong van een Zonnevis ?

De volgende dag was het wederom zonnig warm weer. Hadden wij net de halfwinder op staan, krijgen wij ineens tegenwind! Toen zijn wij maar naar Yarmouth gegaan. Daar lagen wij tussen 2 palen afgemeerd, en moet je met de bijboot naar de kant, scheelde 10 pond volgens onze Belgische buren. Een erg leuk haventje, dat was ook te merken aan de vele toeristen.
Waarschijnlijk zaten wij te veel te stoeien met tijdzones, waterstanden en stroomatlassen, dat wij 1 uur te vroeg zijn vertrokken uit Yarmouth. Dan gaat het niet hard met 4 knopen stroom tegen. Dit nadeel had als voordeel dat de hele reis naar Portland met stroom mee hadden. In Portland lieten wij het anker vallen in de grote lege oude marine haven. In de verte zagen wij de marina die gebruikt zal worden volgend jaar tijdens de Olympische spelen. Op het water waren al veel deelnemers aan het oefenen en wennen, en de organisatie deed testen.

Yarmouth

De volgende dag 3 augustus zijn wij Weymouth binnen gegaan. Dat is een leuke kleine haven gebruikt door vissers, jachten en soms de catamaran ferry. Heel erg toeritsisch met heel veel fish en chips etende lelijke Engelsen, wel amuserend om naar te kijken. Voor het eerst hebben wij een rondje gefietst. Je komt niet ver want het wordt al erg stijl om te kunnen fietsen door de hoge kust.

Weymouth Vissers Weymouth

Wij zijn best wel gebonden aan het tij. Om de massa toeristen te ontwijken wilden wij naar Exmouth gaan. Dat ligt aan een rivier, dus met eb en vloed. Deze rivier konden wij alleen rond vloed op varen, en dat was rond 22:00 uur. Maar de wind deed ook vervelend en draaide steeds meer tegen en op het laatst onder de kust was er zelfs geen wind meer. De zee was ook erg hobbelig dus Saskia voelde zich niet echt prettig, dat werd voor haar of liggen of sturen.
Een onbekende rivier op varen, in het donker, met een sterke stroom tegen is best spannend. Ook als net van dit gebied ik de zeekaart vergeten ben mee te nemen. Gelukkig hadden wij een navigatie programma gekregen van onze Waterman boxburen Thimoteus. We schrokken wel erg van plotseling voorbij drijvende onverlichte boeien, sleurend aan hun ketting in de sterke stroming.
Met de radar erbij was het achteraf best te doen. Zeker toen wij de omgeving de volgende morgen met daglicht zagen.

7 augustus - Wandelen

(Saskia) Strong wind warning: 5 tot 6 uit het zuidwesten. Niet echt lekker weer om verder te gaan, aangezien we naar het zuidwesten moeten. Zo liggen we nu voor de tweede dag in Dartmouth. Je kunt het slechter treffen, want Dartmouth is een mooi plaatsje aan de monding van de rivier de Dart. We liggen een stukje de rivier op aan een ponton. Met het bijbootje kan je dan naar de kant.
Gisteren een wandeling van 4 uur langs de kust gemaakt. Ze hebben hier in Engeland schitterend aangelegde wandelpaden. Wij namen de coastal route. Een pad wat voornamelijk bestaat uit trappen omhoog en weer naar beneden zodat ik het nu nog in mijn spieren voel. Halverwege kwamen we uit bij een uitkijkpost waar twee mannen ons enthousiast vertelden wat hun werk was. Omdat de regering steeds meer bezuinigd op het kustwachtsysteem, staan deze mannen vrijwillig een aantal uur per week op de uitkijk. Zo hebben ze al een aantal boten kunnen redden. Omdat wij de dag daarvoor langs gezeild waren stonden we ook in het logboek, hoewel, de spelling van Schorpioen is voor Engelsen echt wel moeilijk. Het was iets van Shorpoen geworden.
Na de wandeling was het echt tijd om weer eens te gaan douchen. Op de kant was een soort openbaar toilet met douchegelegenheid. Er moet 1 pond in de automaat en dan is het altijd maar de vraag hoe lang je kunt douchen en of het wel lekker warm is. Pond erin, heerlijk warme douche! En de pond kwam er aan de onderkant van de automaat gewoon weer uit. Ik heb hem er wel drie keer ingestopt, met dat takke weer buiten heb je toch niet veel beters te doen. Zo konden we weer helemaal schoon en warm terug naar de boot.

Filmpjes monteren Stoomtrein Landmark Mooi optrekje Steile heuvels

 

16 augustus - Eden Project

(Saskia) Omdat we hier in Falmouth nog liggen te wachten op de rand voor de bijboot, zijn we gisteren een dagje uit geweest. Jaren geleden al eens een documentaire over het Eden Project gezien. Nu bleken we redelijk in de buurt te liggen, dus op stap!
Voor 7 pond heb je een kaartje waarmee je de hele dag met een busmaatschappij mag reizen. Het reizen met de bus is hier echt leuk, vooral als je een dubbeldekker hebt waarin je boven voorin kunt zitten. De bus komt door kleine dorpjes met smalle straatjes waarbij je regelmatig het idee dat het echt niet past maar waar de chauffeur dan toch weer doorheen komt. Na twee keer overstappen komen we aan bij het Eden Project. Oorspronkelijk een oude klei afgraving, maar nu een aantal enorme kassen met planten en meer planten er omheen. Het gaat bij dit project om bewust worden. Dat doen ze op een leuke, duidelijk manier. Verder was er ook nog eens heerlijk eten te verkrijgen overal. We hebben ons de hele dag volgegeten aan taart, scones, brownies en lekkere broodjes.

Eden eerste aanblik in de kassen Lekker eten!

Ik heb al een aantal filmpjes gemaakt maar het lukt maar niet om ze op youtube te zetten. Het zijn (ondanks dat ik ze niet in HD render) grote bestanden en het duurt soms 3 uur voordat ze geupload zijn. In die tijd gaat dan de laptop in slaapstand of de wi-fi verbinding valt weg en dan is er weer een mislukte upload. Ik ben benieuwd of het nog eens gaat lukken.

Als het goed is komt vandaag of morgen de rand voor de bijboot, en volgens de weerberichten lijkt het donderdag goed weer om te vertrekken.

20 augustus - Newlyn

We hebben de weerkaartjes en de voorspelling van voren naar achteren bekeken maar het werd er niet beter op. Er is te weinig wind en als we vandaag zouden vertrekken zouden we meer dan twee dagen moeten motoren. De diesel is hier 1,80€ per liter dus dat wordt dan een duur overtochtje. Na het weekend lijkt er wat meer wind te komen maar misschien is dat ook wel wishful thinking. Morgen gaan we dan verder Cornwall verkennen. Waarschijnlijk naar Newlynn. De rand voor de bijboot is binnen en zit er ook al op. Een stuk relaxter in en uitstappen!

Wouter roeien Meten is weten; vastmaken van de tube op de WalkerBay Uitproberen van de rand

(Wouter)Wat was het mooi weer gisteren. Misschien omdat eindelijk sinds lange tijd de hele dag de zon scheen. We moesten eerst motoren omdat we tegenwind hadden tot Lizard Pt. Daarna hebben we heerlijk en hard gezeild naar Newlyn. Newlyn is een vissershaven met een visafslag. Er lagen allemaal verschillende type vissersboten afgemeerd, roestige lelijke en hele mooie, oude bijna zinkende en moderne catamaran type, en van die piep kleine eenpersoons vissersboten.
Maar is ook een drijfsteiger. Het voorste gedeelte is voor jachten, de rest voor de vissersboten. Lekker gewandeld in kortebroek en 's avonds zagen we een zwemwedstrijd. De wedstrijd werd gehouden in zee over 1300 meter, om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Er waren een paar die zwommen zonder wetsuit !! Onze thermometer gaf in de haven nog 15.8 graden aan. Terwijl we stonden te schuilen voor de koude avondwind achter de zeewering, met langebroek, trui en jas, keken we naar de ongeveer 200 zwemmmers. Helaas had ik geen camera mee genomen.
Volgens de havenmeester zou het vandaag ook mooi weer zijn, vissershumor. Het regent vandaag, het weer is terug bij wat het was. We hadden grote plannen om te gaan fietsen naar St Michaels's Mount, een kasteel op een eiland dat alleen met laagwater verbonden is met land. Vandaag kijken we extra naar het weerbericht om morgen waarschijnlijk te vertrekken naar Spanje.

Zondag 21 augustus, Newlyn
(Wouter) Na mijn geklaag over het weer gisteren, ging de zon toch schijnen. We zijn zelfs iets verbrand door de zon in ons gezicht. Op advies van de bootburen Dwarskop gingen we naar St. Michaels Mount. Volgens hen het mooiste kasteel dat ze ooit hadden gezien. Het kasteel staat op een rots en is met laagwater over het land te bereiken en met hoogwater alleen via een bootje. Na een fietstocht van twee uur kwamen we aan bij het eilandje om te zien dat het kasteel op zaterdag dicht is! Maar niet alleen het kasteel ook de tuinen, restaurant, en het bootje vaart ook niet. Toch maar gewacht tot het laag water was, zodat we in iedergeval naar het eilandje konden lopen. Het zag er van een afstandje wel echt mooi uit!
In de haven van Penzance zagen we op de fiets dat het het vol lag met plakkers, boten die altijd in onderhoud zijn en nooit weg gaan. Maar goed dat wij niet daar naar toe zijn gegaan. Dat was een goed advies van een Engelse buurman in Falmouth, te kiezen voor Newlyn.
Gisteren hebben we voor het laatst gedouched. Wel moest Saskia de enige douche even schoonmaken van de vele haren en andere zwarte ...?. Maar na de douche voel je toch lekker en meer gereed voor aan paar dagen op zee.
We hebben net afscheid genomen van de Dwarskop. De Dwarskop had een stekkerdoos voor de walaansluitingen. Maar goed ook, want er was maar 1 aansluiting op de steiger. Alle jachten gebruikten de stekkerdoos en als er bv een Frans jacht van zee kwam, kon deze de onze gebruiken.
Gisteren avond heb ik een tijdje Floris in de gaten gehouden. Die ging op onderzoek uit. Op een geven moment was ik haar kwijt. Roepen helpt niet, want Floris is doof. Gelukkig zag ik haar halverwege de stieger naar een vissersboot lopen. Dus toch maar weer in een afgesloten kajuit slapen.
Saskia is de slingerkooi aan het optuigen, die hebben wij nog niet gebruikt. De slingerkooi is sb-bank, de rechterbank. Floris kijkt toe, want tot nu toe was het haar bank. Gelukkig heeft zij ook een slaapdoos, op de vloer, met een antislip matje.
Na het verzenden van dit bericht via de Iridiumtelefoon krijgen we een gribfile met een overzicht van de wind tot 3 dagen in de Golf van Biskaje. Het zag er gisteren goed uit dus dat zal nu ook nog zijn voor een vertrek vandaag naar Spanje

 

 

Kasteel Vissersschip zonder motor

 

21 t/m 24 augustus - Golf van Biskaje berichtjes via de Iridium


(Wouter) Maandag 22 augustus, 60 mijl ten westen van Brest. Sinds gisteren hebben we 130 mijl gevaren en we moeten nog ongeveer 300. Na ons vertrek om 11 uur hebben we heerlijk gezeild ondanks dat het niet hard waaide. Tijdens mijn wacht tot middernacht heb ik het lang kunnen volhouden, maar om 23:00 uur moest toch de motor aan. Het geslinger van de boot en het geklapper van de zeilen was het niet meer waard. Ik moet wel oppassen in het donker waar ik ga zitten in de kuip, want Floris loopt ook soms mee met wachtlopen. Gelukkig blijft ze wel in de kuip.
Vannochtend werd ik wakker toen Saskia de genua ging uitrollen. Er kwam weer wind! We varen nu met een uitgeboomde genua, en kunnen zelfs de koerslijn aanhouden. De SeaMe staat aan, dat is aan apparaat dat een signaal geeft als hij een radersignaal ontvangt. Op deze manier zien de vrachtschepen ons veel eerder op hun radar. Op vrachtschepen kijken ze niet zo vaak naar buiten als wij dat doen, daar kijken ze meer op de radar. Kijk ik net naar buiten voor een rondje schepen, dolfijnen !! De eerste van deze reis, ongeveer 8 stuks. Altijd een mooi gezicht en leuk om naar te kijken. Saskia kwam uit bed om mee te kijken.

dolfijnen Saskia slapen

Donderdag 23 augustus, 250 mijl ten westen van La Rochelle.
We hebben sinds gisteren 130 mijl gevaren en moeten nog ongeveer 160 mijl. We zijn over de helft van de Golf van Biskaje en deze oversteek. We hebben nog steeds alleen maar zwakke wind. Stond ik bij de mast het grootzeil te hijsen, hoor ik een motor hard op ons af komen. Het geluid kwam van achter het zeil. Ik zal toch niet een boot over het hoofd hebben gezien? Het klinkt bijna als een buitenboordmoter? Nee, het is een vliegtuigje van de Franse kustwacht die zeer laag overvloog. Ik heb maar naar de piloot gezwaaid.
Tijdens een rondje met de verrekijker om te kijken of we nog steeds de enige zijn, zie ik iets groot zwart bewegen in de zee. Erg slome dolfijnen, nee het zijn waarschijnlijk grienden. Op goed geluk heb ik een foto kunnen maken, denk ik. Maar goed dat ik Saskia niet hiervoor heb wakker gemaakt, want de groep was niet geinterreseerd in ons en zwom verder. We hebben ook nog regen gehad, belachelijk. Ik heb de zonnetent opgehangen, omdat de wind recht van achteren kwam regende het zo ons tuinhuisje in. Daar wordt de mat nat van.
Ik ben wel verbaasd over het gemak waarmee wij deze oversteek maken. Het is de eerste keer dat we met deze Schorpioen nachten door zeilen. Deze Schorpioen hebben we net een jaar, en dan hup de wereld rond. Ik kan me nog goed herinneren tijdens de vorige keer met de oude Schorpioen, dat ik bij elk vreemd geluid wakker werd, en luisterde of het wel goed ging. Ik maakte me nu meer zorgen over het goed liggen in de slingerkooi. Dat is afgelopen nacht ook verdwenen. Het is liggen en slapen, hoe schuin we ook gaan. Na 2 dagen inslingeren heeft Saskia het ook wat leuker, eten binnen houden, zingen, lezen, en filmpjes kijken op een mini dvd-spelen. Op naar 4 uur vanmiddag voor het gezamelijk chips met cola moment, dat breekt de dag.

 

Woensdag 23 augustus.
Nog 35 mijl te gaan tot La Coruña in Spanje. En natuurlijk gaat de wind tegen draaien. Dus we motoren nu het laaste stuk, anders duurt het zo lang met zeilen tegen de wind in, dat we na middernacht La Coruña binnen zouden varen. Saskia zag vanochtend tijdens het begin van haar wacht om 6 uur al land. Dat was op een afstand van 40 mijl= 72 Km. Dat zijn hoge bergen aan de noord kust.
We zijn nu aan het uitwijken voor vissers, dat doen we meestal als we vissers tegen komen. Met een beetje veel toeren op de motor er nog net voor langs, anders moeten we erg ver achter ze langs, ik weet nooit hoe ver je achter zo'n visser langs moet als hij een net sleept.
Gisteren zagen we het eerste zeiljacht. Het was een grote en zeilde voor ons langs richting de oceaan, naar ??. Vanochtend zag ik een 2de, motorzeilend ook richting de oceaan.
We hebben nog gedacht om de hoek om te zeilen van Cabo Finisterre en dan door te zeilen naar Bayona. Helaas komt er slecht weer aan met veel wind en ook uit de verkeerde richting. Deze tegenwind is daarvan een voorbode.
We krijgen het al warm, en de zon schijnt nog niet eens uitbundig hier. De watertemperatuur is ook flink gestegen, van koud Engeland met 15,8 naar 21,9 graden.
Gisteren zat ik wat dromend rond te kijken en zag ik op het log een snelheid staan van 168 Kts. Tuurlijk dacht ik, even knipperen met mijn ogen en weg. Ja dat was ook zo. Alleen heeft het log een geheugen en er staat bij maximumsnelheid toch de 168 Kts. Blijft vreemd.

(Saskia) Na anderhalve dag als een zombie alleen maar een beetje kunnen liggen ben ik eindelijk opgeknapt. Ik dacht het ook wel zonder zeeziektepilletje te kunnen maar helaas, dat kan dus niet. Vervolgens heeft het niet meer zo veel zin om alsnog een pilletje te nemen want die komt er dan toch weer uit. Maar goed, gisteren eindelijk ook een beetje genieten. Tijdens de nachtwacht was het ongeloofelijk helder, zoveel sterren. De muziek op de ipod klinkt ineens een stuk mooier zo onder die enorme sterrenhemel.
Er kwam nog een zeilboot voorbijschuiven op de motor. Ik zag niemand aanboord, ook niet met de verrekijker.
Nog ongeveer 6 uur tegen de wind in stampen en dan kunnen we het laatste stukje nog zeilen.