Afrika



27 oktober - Rabat Marokko

23 november - Las Palmas en La Gomera

24 november - Oversteek naar Mindelo

 

(Wouter) Dit rondje heeft wat met windstiltes, waardoor we meer bezig zijn met het zoeken naar wind. Als er dan wind kwam, was het maar net genoeg of veel te harde tegenwind.
Met de oversteek naar Marokko was het niet anders. Na 2 weken geen wind tussen Portugal en de zuiden, kwam een plukje wind uit de Middellandse zee. Deze wind zou onder Portugal buigen naar het zuiden en ondertussen steeds meer oplossen. Daarna zou het restant van de orkaan Matthew terug komen en heel veel tegenwind veroorzaken tussen de Canarische eilanden en Portugal. Daar moesten wij het van hebben.
We hebben Isla Da Culatra verlaten en konden na 3 uur op de motor het plukje wind oppakken. Het was niet veel wind, maar we zeilden ! Precies volgens Zygrib viel de wind de volgende middag weg.
Het scheepvaart verkeer dat van en naar de Middelandse zee gaat konden wij goed door kruisen, ook met hulp van de AIS. Door onze AIS passeren sommige giga grote schepen opzettelijk vlak voorlangs ons, want ze kunnen ons beter in de gaten houden en nemen dan meer risico voor een paseerafstand van 300m. Ik heb een paar keer SeaMe aan gezet, de actieve radarrflector, en dan zie je op de AIS dat plotseling de passeerafstand groter wordt.
De zeer felle maan was er nog steeds. Dat vindt Saskia heel prettig. Het plukje wind was zelfs nog warm van de Middellandse zee. Eindelijk een niet koude nacht sinds ....?
Via de noonsite hadden we gelezen dat de haveningang tot aan de marina op de rivier was uit gebaggerd. Volgens onze digitale kaart uit 2011 was er slechts voldoende water bij hoogwater om er te varen. Dankzij de felle maan in onze rug was de haven ingang goed te zien, donkere grote pieren van rotsblokken. Maar wat daar achter was bleef donker. We zagen ook geen boeien op de rivier hoe verder te gaan. Het was niet veilig om verder te gaan. Zeker niet met het gedreun op de achtergrond van de kapot slaande deining op de pieren.
Na het keren bleek een vissersboei met stok in de zeereling te zitten. Meters touw dreven rond de boot. De lijn zat vast aan de kiel. We konden dus niet de schroef gebruiken om verder veilig van de pieren dit op te lossen. Gelukkig kwam een vissersboot op ons af met de vraag of wij een begeleiging naar de marina wilden hebben. Echt heeeel graag, want een nacht op een windloze hobbelige zee
zagen we echt niet zitten. En dan ook nog het probleem van de vissersboeilijn.
Gelukkig was de lijn tijdens het drijven al los gekomen en konden de vissers deze vrij van de Schorpioen trekken.
Het was een iets grotere blauwe houten vissersboot met een bb-motor en 4 vissers. Het zwaailicht ging aan en met de zaklamp lokten zij ons achter zich aan de donkere rivier op. Vol gas het donker in. Heel langzaam zagen wij dat achter de buitenpieren en nog binnenpieren waren die half onder water stonden. Halverwege moesten wij bijna de vissersboot op sleep nemen want hun bb-motor wilde het niet meer doen. Na veel en hard aantrekken sloeg de motor onder gejuich weer aan, en konden we weer verder. Het 10 Euro bedankje klonk bijna als teleurstelling, maar na de fles wijn was iedereen echt overtuigt blij. Wij ook blij, want we konden de marina in.
Niet dus, want er was paniek op de kant, veel gezwaai en geroep. Eerst melden op de buitensteiger. De mannen van de marina hadden niemand verwacht om 3 uur in de ochtend. Normaal wordt er via de marifoon of telefoon een afspraak gemaakt voor begeleiging door het marinabootje om de haven binnen te komen. Wij hadden geroepen via de marifoon, alleen kregen wij geen antwoord.
Eerst moesten de officials komen voor het inklaren in Marokko. Het inklaren ging best snel en het werd echt ontspannerder toen ik mijn beroep moest opgeven. De baas was daarna druk bezig op zijn mobiel, googelen wat mijn fucntie en rang was. Hier barst het waarschijnlijk van de standen en rangen, niet in Nederland. Hij was verbaasd welke fucnties en taken ik allemaal deed met waarschijnlijk mijn lage rang. Ik werd uiteindelijk sous-brigadier, en we waren hartelijk welkom in Marokko.
We hadden grote plannen om eindelijk de drone te gebruiken, maar drones zijn verboden in Marokko. De drones moesten we inleveren bij de douane die ook op de marina kantoor houden. Marina Bouregreg ligt aan de rivier Bouregreg, in de plaats Sale, aan de overzijde van Rabat, de hoofdstad van Marokko.

ruimte op zee

 

 

(Saskia) De eerste dagen hebben we hier rond gefietst om de boel te verkennen. Het is soms wel gevaarlijk met de fiets in het verkeer maar er zijn toch ook stukken waar fietspaden zijn. Die worden overigens voornamelijk door brommers gebruikt, want die zijn er erg veel in Marokko. Fietsers niet zo veel en al helemaal geen vrouwen op de fiets. De enkele vrouwelijk agent van de politie die je hier ziet mag ook geen wapen dragen, bij wet verboden. Het fietsen is leuk, daar waar het verkeer te gek wordt ga je gewoon verder over de stoep en als het voor auto's eenrichtingverkeer is, mag je als fietser gewoon doorfietsen.
We hebben alle toeristische attracties bekeken in Rabat. Het mausoleum, de kasba, de medina en we wilden ook naar een archeologische plaats van een oude romeinse nederzetting maar dat bleek op de fiets toch iets te veel van het goede. Het was niet ver maar wel aan de andere kant van een hele steile heuvel. Dan maar een keer met de auto.

(Wouter)Alle autoverhuurbedrijven hadden geen auto's meer in voorraad. Zelfs rondfietsen in de stad naar verhuurbedrijven leverde niets op. Het was ook Najaarsvakantie in Europa. We waren wel wat te laat begonnen met zoeken. Uiteindelijk na wat rondbellen zonder eisen konden we toch nog een redelijk dure huurauto krijgen die niet eens airco had en vol met deuken zat, maar goed, we hadden in iedergeval wat. Daarmee zijn we naar Meknes geweest en vervolgens hebben we overnacht in Moulay Idriss, een dorpje iets ten noorden van Meknes.
In Meknes zochten we in de Medina naar de ambachten markt. Helaas hebben wij die niet gevonden, ondanks de vele aanbiedingen om tassen, kleden, aardewerk en ander handigen spullen te kopen voor een speciale prijs. Het gasthuis in het dorpje was erg gezellig en leuk. Een vriendelijk dame die al 10 jaar in Marokko woonde, maar oorspronkelijk uit Engeland kwam, zorgde voor een gezellig en warm verblijf. De volgende dag zijn we via kleine lokale wegen terug gereden naar de kust.

Vandaag nog even wat laatse voorbereiding en dan morgen toch maar verder naar het zuiden, waarschijnlijk de Canarische eilanden. Er staat niet echt goede wind en of geen wind, maar we gaan toch maar. Samen met Jaap en Minke van de Easter Stream eten we gezamelijk bij een restaurantje in Sole. Ook zij gaan morgen vertrekken uit Marokko.

Marinetraffic ontving ons AIS singaal niet goed want ondanks dat we al in Marokko lagen, leek het alsof we nog bij Faro lagen. (dus geloof niet alles wat je ziet op internet!) In Cassablanca en Tanger staat een steunzender, en de meeste AIS signalen van schepen eindigen ruim voor Rabat . Soms kan een schip ook een steunzender zijn. Vanmorgen is er eentje langsgeweest, een groot duur ding, want nu liggen we ineens wel hier in de haven.

(Saskia)Ik heb een beetje dubbel gevoel over Marokko. Aan de ene kant heb je aardige mensen, prachtige gebouwen en mooie markten met exotische kruiden en mooie handgemaakte spullen. Maar je hebt hier ook ranzige sloppenwijken met verschrikkelijk armoede, magere scharminkelige zwerfkatten en honden waar niemand naar omkijkt, opdringerige volhardende verkopers die geen nee van je aannemen, en hoewel deze dingen misschien wel de minderheid zijn heb ik daar toch een wat ongemakkelijk gevoel bij. Is dat een reden om niet naar Marokko te gaan? Nee zeker niet! Sterker nog we plannen al een fly-drive voor over een paar jaar( ja, ja, eerst zien dan geloven!)

Moulay Idriss geurtjes schaduw zoeken kaarten alle ooievaars in de lucht, de poort der poorten ? even een dutje

 

 

23 november - Las Palmas en La Gomera

(Wouter) Dit rondje heeft wat met windstiltes. Dat schreef ik eerder. Dat is niet veranderd. We konden heel lang wachten op wind, om over te steken van Marokko naar de Canarische eilanden, of naar het zuiden van Marokko. De wind zou toch niet komen.
Vandaar dat we 60% hebben moeten varen op de motor om in Las Palmas te komen. Toch hebben wij wel een keer moeten reven, dat was toen er een bui langs kwam tussen ons en de Marokaanse kust. Daarna was het weer net niet te zeilen.
Onderweg kregen we elke dag bezoek van kleine vogeljes. Die kwamen uit de richting van de oceaan. Na de landing zagen zij onze heerlijke spinnen en muggen. Tot in de kuip werd er naar ze gezocht. Even uitbuiken, water drinken uit de rand van de bijboot, en weg vlogen ze, verder richting de Marokaanse kust.

 


Ten noorden van Lanzarote ligt een klein eiland, Craciosa. Het plan was om daar te blijven. Maar de ankerplaats die je mag gebruiken was veel te vol, het rolde daar door de deining, en we waren nog in het ritme van de dagen daarvoor. Na een frisse duik in het water zijn we 2 uur later weer verder gegaan. De volgende dag kwamen wij aan in Las Palmas op Grand Canaria. Op mijn verjaardag !
De jachthaven was vol en vol gereserveerd voor de ARC. Na dieseltanken zijn we naar de ook volle betaalde ankerplaats gegaan en konden nog een plekje vinden binnen de pieren van de 2 jachthavens. We moesten 3,71 betalen per dag, en 10 Euro borg voor de toegangskaart van de douches. Door de drukte tijdens het inklaren ben ik vergeten daarvoor te betalen. Wel kreeg ik de 10 euro borg terug!
Daar lagen ook Mark & Melinda met hun bijzondere aluminium sloep Bolle. Later kwam ook de Seagull, die naast ons had gelegen in Rabat.

De enige reden dat wij hier waren was om boodschappen te doen en onze LPG gasfles te vullen. Elke dag liepen en fietsten wij langs de supermarkten in de stad te zoeken naar de beste spullen. Omdat er geen wifi was op de ankerplaats aten we daarom vaak bij de cafetaria van warenhuis met supermarkt, El Corte Ingles, ook vanwege het goede eten.
Toch maar een auto gehuurd voor het vullen van de LPG gasfles en een bezoek aan Ikea. Onze slingerkooi, de zitbank over sb,waar we liggen tijdens het zeilen, is veel te hard als slaap matras. In 2011 hebben we bij de Ikea hier een topmatras gekocht. Nu willen onze oude lichamen een echte matras, maar dat is een klus voor thuis. Dus werd het nu de dikste topmatras van Ikea. Ook Zweedse ronde krackers, chocolade en snoepjes mee genomen.
De makkelijkste LPG station was in de grote haven van Las Palmas. Helaas die was stuk. Via de files naar de rand van de stad. Helaas zijn de wegen hier zo aan gelegd dat je altijd goed moet rijden voor de juiste afslag, zeker als deze ineens gaat splitsen tijdens de afslag. Daarom hebben wij 4 keer zo veel gereden dan nodig was. Als je fout rijd, moet je giga km rijden eer je kan keren, en dat heb je weer tijdens de andere afslagen een splitsing. Uiteindelijk na 1,5 uur kwamen we bij de pomp.
Het gastanken was aan de achterzijde, uit zicht van het personeel. Ik was daar samen met een Spanjaard die voor zijn auto kwam. Hij keek vol spanning naar mij hoe dat zou gaan met een gasfles en al mijn verloopstukken. Ik liet hem voor gaan zodat ik kon zien hoe dat gaat met de Spaanse aansluiting en vulpistool. De man bleef na het vullen en hielp mij met het aansluiten van het vulpistool, waarbij je heel hard moest knijpen in een soort klem. De man drukte daarop direct op vullen en met een luide klap en veel gesis schoot het vulpistool los. De gasfles kon ik nog net opvangen. We draaiden de rollen om en de man hield de gasfles stevig vast. Nu draaide ik wel de kraan van de gasfles open, en het vullen ging prima. 2/3 van de 7,5Kg fles voor 2,59 Euro. Bij de kassa vroeg de man in het Spaans of het wel klopte, zo weing gas, en in mijn beste Spaans antwoordde ik met " Siiiii ", en betaalde met de pinpas.

 

bij Marokko weer de zeilen aanpassen ankerbaai naast de jachthaven bestelling kado

 

Met het windversnellingsgebied in het zuidoosten van Grand Carnaria waren we snel in het zuiden. Vlak voor het strand van de hotels bij Anfi Del Mar konden we nog een ankerplekje vinden. De volgende ochtend gemotord naar het windversnellingsgebied tussen Grand Canaria en Tenerife. Het is dan alles of niets. Met 20 tot 35 knopen wind over dek ging het tussen de 6 en 8,4 knopen door het water, op de fok en met zelfs het 3de rif. Bij vuurtoren op het zuidpunt van Tenerife was het weer op met de wind en ankerden we naast de haven van Los Cristianos.
De wind viel die nacht niet weg, maar bleef rond draaien. De deining wilde daarom maar niet weg. De ankerketting rammelde over de rotsbodem. Op het laatst zat de ankerketting om een grote zware rots geklemd waardoor de ketting snoeistrak stond. Toen waren we het echt zat en zijn we om 4 uur weg gegaan. Gelukkig dat na een paar keer heel veel ketting geven de ankerketting vrij kwam van de rotsblok op 10 meter diepte. Op naar La Gomera, natuurlijk op de motor. Het windversnellingsgebied was daar waarschuijnlijk door de rustige nacht erg smal en pas vlak voor de haven. Dus slechts het laatste uur hebben we kunnen zeilen, wel met 25 knopen wind.

 

Op La Gomera hebben we voor 2 dagen een auto gehuurd en genoten van de natuur en de vele kronkel wegen om ergens te kunnen komen. Verder heerst er een heelijk ontspannen sfeer op dit eiland.
We hebben wat klussen gedaan aan de Schorpioen. De windvaan uitgelijnd, de genuaboomspikop gemonteerd, het oog waar de genuaboom vast haakt aan de mast laten aanpassen, een hijslijn voor de genuaboom, de motor gecontroleerd, het begin van bonken van SB roer verholpen?, de gasbun dekselsteunen vast gemaakt, de ankerbak schoon gemaakt, een crewlijst gemaakt voor oa Suriname, acticide toegevoegd aan de dieseltank, benzine getankt voor de bb-motor, en heel veel handwassen gedaan op het voordek. Tussendoor nog meer boodschappen gedaan.
Van de MAS in Paramaribo hebben wij de coordinaten gekregen van de veiligheid zone waar niet in mag worden gevaren en geankerd, waaruit blijkt dat je dan nog wel bij hotel Torarica kan liggen.
Elke avond hebben we geluisterd naar de SSB radio naar een netje van NL zeilers op weg naar de Kaap Verden, die allen ook naar Suriname gaan. We hopen dat ook te kunnen doen met de Kdans die we hier kort hebben ontmoet. Ook Gerard & Karina gaan naar Suriname via de Kaap Verden. Alle NL zeilers gaan volgens mij naar Suriname.

 

supermaan zoeken op 4 m diepte zon bij Tenerife La Gomera binnenland stiekem selfie

 

 

23 november - Oversteek naar Mindelo, Kaap Verden

 

(Wouter)23 november vertrokken we uit La Gomera. Elke dag schreven we een berichtje naar de website die we verzonden met de Iridium satelliet telefoon. Dit zijn onze berichtjes:

24 november

26 27.000'N:18 14.500'W
(Wouter)Dit is ons eerste bericht van zee, verzonden met de Iridium satelliet telefoon.
Gisteren zijn we om 12 uur van La Gomera vertrokken.
We zeilden zo lang mogelijk in het windversnellingsgebied omdat we wisten dat de wind later op de dag minder zou zijn. We hebben zelfs nog met het parasail gezeild. Tijdens de nacht langs het eiland El Hiero was de wind veel te zwak om te zeilen. Dat kwam meer door de vervelende kruisende deining tussen en naast de eilanden. Om daar in te zeilen heb je meer wind nodig om het geklapper van de genua tegen te gaan. De hele boot gaat er van schudden.
Helaas varen we daarom al de hele avond en nacht op de motor. Soms even met een stukje zeil erbij.
We moeten eerst goed vrij van de Canarische eilanden komen willen we in de deining komen van de oceaan. Nu we dit schrijven is dat langzaam gebeurd. Nu hopen op meer wind.

Vanmiddag ontvangen we een windbericht. Volgens die van gisteren zouden we pas na vrijdag kunnen zeilen. JanCees, bedankt voor je Iridium berichten, maar jou 10Kts wind komt te zwak uit het NO.

Van de supermaan was nog maar een heel klein stukje aan de onderzijde over, toch kwam daar kwam best veel licht van af. Hadden we toch nog een heldere nacht.
We hadden onze koudweer kleding opgeborgen op La Gomera, maar een trui was echt wel nodig vannacht. Saskia had een thermohemd met lange mouwen en 2 truien aan tegen de frisse wind.

De nieuwe topmatras slaapt overigens echt beter. Het is liggen en slapen, ondanks het geslinger en het geluid van de motor.

Vlak bij ons vaart de Rhapsody, en veel verder naar het oosten, vertrokken van Grand Canaria, varen de Zanzibar en de Blue Dream. Er is een gezamenlijk netje afgesproken op de 8075MHz om 19 uur Utc.

Met zo'n oversteek verwacht je geen tegenliggers, maar die hadden we wel gisteravond. Een zeiljacht (met pech?) voer op de motor vlak bij ons, terug tegen de wind en golven in.
Het is volledig bewolkt, niemand te zien, ook niet op de AIS. Wel vreemd dat we elke keer op zee vliegen aan boord hebben, nu weer. Zeevliegen??


25 november
24 53.200'N:19 22.400'W
(Wouter) Gisteren begin van de middag hebben we nog even een uur kunnen zeilen maar daarna was de wind weer te weinig. Afgelopen nacht kregen we een paar regenbuien over ons heen die tegenwind gaven. Maar met de fok er bij konden we goed de snelheid er in houden. De wind was te zwak om te zeilen, en het was toch maar van korte duur.
Nu is de wind echt op. Er is alleen een hele slome deining, die steeds minder wordt.
We motoren gewoon verder. Volgens de windvoorspelling van gisteren is er mogelijk iets van zeilwind in het weekend.

De enige zichtbare boot gisteren was de James Cook, een Engels oceaan onderzoek schip, die heel dichtbij langzaam naar het noorden ging.
Vanmorgen zag Saskia tijdens een mooie zonsopkomst het eerste schip van deze dag.

Afgelopen dagen zagen we de zon amper en s'nachts amper de sterren. De donkere wolken kwamen soms wel dreigen over als of daar slecht weer met veel wind uit zou ontstaan. Zeker s'nachts.

Voor Suriname, gefeliciteerd met de 41ste Onafhankelijkheidsdag. Ik hoop dat het droog weer blijft en niet verregend zoals in 2012.

We krijgen net een Iridium berichtje. Helaas geen afzender omdat er te veel tekst in het bericht zat.

26 november 2016
23 15.600'N:20 34.700'W
(Saskia)Gistermiddag stak er een briesje op en konden we eindelijk zeilen! Eerst met de parasailoir maar daar bleek de wind toch iets te ver van opzij te komen dus voor de duisternis inviel hebben we die vervangen door genua en grootzeil. Vanochtend, toen het licht werd viel de wind even weg en moesten we toch nog de motor aanzetten. Nu zeilen we weer met de parasailor.
Gisternacht is ons toplicht kapot gegaan. Zomaar ineens ging hij uit. Zeilend trekt de motorverlichting te veel stroom volgens Wouter dus we varen zonder verlichting. Gelukkig is er verder niemand te zien hier op zee, maar het zit me toch niet helemaal lekker.
Tijdens het hijsen van de parasailor gisteravond kwam er nog een groep gevlekte dolfijnen voor de boeg zwemmen. Ook al hebben we dat vaker gezien, het blijft iedere keer weer feest!

We hebben tot op heden nog geen idee of dit wel echt op de site verschijnt en op facebook. Misschien kan iemand ons een berichtje daarover sturen?

27 november
:21 39.000'N:21 48.000'W
(Saskia) Gisteren tijdens Wouter zijn middagslaapje viel de wind helemaal weg en bleef zelfs de parasailer niet meer staan. Tot begin van de avond op de motor gevaren waarna er weer een briesje kwam. Meteen de parasailer weer omhoog en die heeft tot vanochtend op gestaan. Nu is de wind wat sterker geworden en wat meer naar de zijkant gedraaid dus we zeilen nu op de genua. Bij het eerste daglicht vanochtend waren er wel 20 dolfijnen om de boot, we zeilden lekker hard (6 knopen) dus ze bleven lang om ons heen spelen. Het was niet saai wachtlopen want je moet wel goed in de gaten houden met dat mega zeil omhoog.

We zijn over de helft! We varen op de windvaan en ik hoef snachts geen twee truien meer aan want het wordt steeds warmer!

Wil iemand ons een iridium berichtje sturen of deze berichtjes wel binnen komen? Op schorpioenopreis.nl/contact kan je zien hoe dat moet.

afkoelen

28 november
19 53.000'N:19 47.800'W
(Wouter) "Hobbelige zee met puntige freek golfjes", mompelt Saskia vanuit bed als ik haar vraag naar de conditie van de zee.
Saskia is vannacht door haar rug gegaan, daarom ligt zij nog lamlendig in de slingerkooi.

Ik vond het wel mee vallen. Ik was al lang blij dat we eindelijk alles konden zeilen. Het was wel erg tenen krommend zeilen. Ik moest me echt inhouden niet de motor te gaan gebruiken en na frustrerend lang inhouden kwam dan eindelijk weer iets meer wind. Het was ook weer iets te veel wind uit de verkeerde hoek voor het parasail.
Na het verzenden van dit bericht ontvangen we een vers windbericht. Misschien dat we dan wel betere wind gaan krijgen of over kunnen gaan naar het parasail.

We zeilen wel alles op de windvaan.

Tot nu toe zien wij alleen als het donker is boten om ons heen. Dat zijn waarschijnlijk vissers, want we zien hele felle werklampen weerkaatsen tegen de bewolking.

Land in zicht

29 november
18 23.000'N:23 56.00'W
(Wouter)Tijdens een rondje met de verrekijker zie ik vliegende vissen proberen te ontsnappen aan een jagende groep dolfijnen. De dolfijnen slaan met hun staarten op het water en ademen heel krachtig en luid uit. Dan maken de dolfijnen een cirkel en is het een gespetter. Daarna gaan de dolfijnen in een lange sliert verder en gaan weer in de aanval.
Dan draait de groep zich om en komt op ons af gestormd. Het zijn er ongeveer 50. Vlak voor de Schorpioen blijven een paar bij de boeg hangen, de rest gaat onderlangs verder.

Bij een ander rondje om te kijken of wij nog steeds de enige zijn, hoor ik een plons. Drijft een van onze douchezakken in zee en de andere ligt op de rand om ook in zee te gaan. Die had ik op het warme dek gelegd. Even een MOB oefening.
Vandaag zal het warm worden, geen wolken en een hele licht warm briesje: Dat wordt zwemmen!
Een voordeel van op de motor varen.

De windvoorspellingen gaven gisteren aan dat er zwakke wind zou zijn van achteren tot binnenkomst van Mindelo, alles te zeilen met de parasail. De wind zakte ineens weg gisteren avond, zelfs te zwak voor de parasailor, daarom varen we al die tijd weer op de motor.
Het ziet er naar uit dat we op de motor Mindelo binnen lopen, woensdag middag.

de baai van Mindelo

(Wouter) Na 800M op zee zijn we de volgende dag 30 november aan het inklaren bij de Maritime politie en de Douane. Het is daar druk want veel jachten willen na dagen, sommige 2 weken wachten op wind eindelijk vertrekken. We weten dan ook daarom al dat we niet lang zullen blijven op Mindelo.
We kunnen goed boodschapen doen in de winkels, veel spullen uit Nederland en van de Pingo Doce winkels uit Portugal. Het grote blik poedermelk komt uit Ierland. Onze koelkast zit nog vol met heel veel yoghurt, dus het poedermelk moet wachten.
Na het doen van klusjes blijft er maar weinig over dan om op de kant een beetje rond te lopen.
Weer kwamen we tijdens onze vorige bezoeken een begrafenisstoet tegen. Voorop liepen muzikanten met trompet, trommel en gitaar. Prachtig hoe die muzikanten zo emotioneel konden spelen dat het kippenvel op onze armen stond. We durfden amper te ademen. Daar achter liepen de mensen in mooie pakken statig door de straten verder de stad uit.

onbekend maar spannend spel