Antigua en Nevis

25 april De Antigua classic race
29 april Rondje Nevis



kaart Antigua

 

25 april

(Saskia) Vandaag geen races dus eindelijk tijd om de website bij te werken.
Vorige week dinsdag zijn we aangekomen in Falmouth Harbour. We hadden een halve dag nodig om alle spullen van de boot te halen. De zonnepanelen, windvaan, dieselcans, reddingsvlot en nog meer rommel op het dek. De Schorpioen lijkt weer helemaal een plassenboot. Met de gepoetste raampjes ziet ze er zelfs erg mooi uit. We mogen de spullen achterlaten op de Rotop van Martijn en in ruil daarvoor zeilt hij een dag mee met een wedstrijd. Vanaf donderdag mogen we gratis in de haven liggen. We hebben een plekje gekregen tussen de grote jongens.

Via Marktplaats hebben we een nieuw log gekocht en dat ligt klaar in de jachtclub. Het blijkt dat alleen de gever (schoepjes onder de boot die de snelheid meten) kapot was. We vervangen hem en het log doet het weer. Toch fijn voor tijdens de wedstrijd.

nieuw log via de post


Vrijdagochtend komt de jury langs voor het Concours d'Elegance. Dit is een wedstijd waarbij ze kijken hoe mooi en goed onderhouden je schip is. We zien veel mensen poetsen in de haven en maken ons geen illusies over een prijs. Toch is het leuk om mee te doen.
's Middags is de singlehanded race. Er moet iemand mee voor de veiligheid dus we gaan met zijn tweeen. Ik zeil en Wouter maakt foto's. Van de 22 boten worden we 13e.

schorpioen kaal en gereed voor de wedstrijden ook wij worden gevraagd voor een interview. De trailer van de film zie je hieronder Schorpioen ( kleine meid) ligt naast de Grote Meid

De volgende dag is de eerste echte race. Iedereen zeilt het zelfde parcours. Er zijn wel verschillende starttijden. De kleine langzamere boten starten als eerste en de echte grote jongens starten als laatste. Wij zitten in de eerste groep. Martijn vaart met ons mee en samen proberen we uit te zoeken waar nou precies de startlijn is. We blijken de verkeerde boei te hebben gekozen maar het maakt allemaal niet uit want er staat geen zuchtje wind dus we liggen toch allemaal stil. Na een kwartier is het sein voor de tweede groep en wij liggen net over de startlijn. Gelukkig doen ze niet zo moeilijk over motor starten want we komen in gevaarlijke situaties omdat er wel deining is waardoor je wordt weggezet. Uiteindelijk na 20 minuten komt er een briesje en gaan we vooruit. De echte grote boten schieten er meteen vandoor. Net alsof ze veel meer wind hebben. Wij gaan ook best aardig. De wind neemt nog een beetje toe en in een bui moeten we zelfs nog het grootzeil helemaal weghalen. Vervolgens zeilen we de race lekker uit. 's Avonds zien we dat we vierde geworden zijn. Niet slecht.

druk aan de steigers kijken van uit de bijboot kijkers en aanmoedigers overzicht van race 3 overzicht van een start die hadden echt lol spannent die laatste race

De volgende dag is de Butterfly race. Het parcours is in de vorm van een vlinder. De start doen we al beter. Gisteren waren we een kwartier te laat over de startlijn en nu maar 3 minuten. Er staat een lekker windje en wederom moeten we in een bui het grootzeil weghalen. Het is een lange race, 20 mijl. We zijn om kwart voor vier pas klaar en varen snel door naar Englisch harbour waar de classic parade is. Ik heb een verhaaltje geschreven wat iemand voor gaat lezen als wij langs het terras van een cafe varen. Helaas als we aankomen is de speaker al weg maar de hele Nederlandse colonie staat er nog om ons aan te moedigen. Hartverwarmend!

we worden ingehaald door de Lions Welp de Rangers passeert Eleonora wijkt voor ons uit Eleonora vlak voor langs Marielle onze concurenten

De laatste race is de Cannonball. 2 keer halve wind op en neer. Bij de andere races zie je niet altijd alle andere schepen, maar nu komen we ze allemaal tegen: Eleonora, Ranger, Altair en nog meer grote jachten. De start gaat nog beter, we zijn maar 10 seconden te laat over de startlijn. We gaan supersnel, tikken regelmatig de 7 knopen aan. Maar helaas, met deze wind gaat iedereen supersnel dus wederom een vierde plaats. Door het harde werken hebben we zelf niet zoveel foto's kunnen maken maar gelukkig hebben we van alle Nederlandse boten hier wel foto's gehad die ze van ons hebben gemaakt en daar zitten hele mooie tussen. Het was ook een goed gevoel: al die Nederlanders die ons kwamen aanmoedigen. Fantastisch!

 

Schorpioen wordt ingehaald door de AltairSchorpioen "verdwijnt" voorlangs de Ranger

 

(Wouter) Vandaag hebben we snel de site geschreven in een internet cafe waar iedereen zich verzameld om te internetten en te Skypen. We hebben het druk met het ontmoeten van de vele Nederlanders zeilers die naar hier zijn gekomen om te kijken naar de wedstrijden en om ons aan te moedigen. Echt ontroerend. Martijn van de Rotop, de Vagebond, de Fiddlesticks, de Kind of Blue, de Catch-22, de Lady Jean, de Sandettie, de Silencio, de Oceans4, de Pelican en de Odysseia.
De Pelican gaat zuidwaards en die zien we pas volgend jaar weer in Nederland. De meeste gaan we weer ontmoeten op St. Maarten. Vanaf St. Maarten gaan we de Schorpioen gereedmaken voor de overtocht naar de Azoren, veel boodschappen doen en lekker kletsen met de andere vertrekkers en de site bijwerken.

 

29 april, Nevis

 

Nevis

(Saskia) Gisterochtend vroeg opgestaan en de zeilen gehesen om naar Nevis te zeilen. 50 mijl dus een lange dag zeilen. Er staat een zuid oosten windje, precies goed om het rode monster te hijsen. We racen met 5 tot 6 knopen naar Nevis dus toch niet zo'n hele lange dag zeilen. Om half 5 komen we aan in Ouali bay, een baaitje in het noorden van het eiland. Met maar 1 meter onder de kiel gooien we het anker uit en springen meteen in het water. Er staat een aardige stroming want als ik ga snorkelen is het naar het puntje van de baai lekker snorkelen, maar terug naar de boot flipper ik me een ongeluk om vooruit te komen. Ik zie veel zeesterren en super onderwaterrupsen. Bij de rotsen van het puntje van de baai zie ik vissen die ik nog nooit eerder heb gezien. Erg mooi.

zeester met lange armen dikke rode zeester soort maanvis denk ik

De volgende ochtend ga ik nog een keer snorkelen maar nu met camera. De laatste keer voorlopig dat ik mijn camera kan gebruiken want de batterij is bijna op en mijn batterijlader is kapot! Hij doet gewoon niets meer. Hopen dat hij in St. Maarten te koop is.
Na het snorkelen halen we de fietsen uit het stof. We hebben ze sinds Suriname niet meer gebruikt. De meeste eilanden zijn erg heuvelachtig en dat is niet echt prettig fietsen. Volgens de pilot is Nevis een goed eiland om te fietsen en kan je als geoefende fietser het eiland in 2 uur rondfietsen. Met onze barbapapa conditie doen we er de hele dag over maar het is een leuke tocht. De westkant van eiland bestaat uit veel mooie resorts en hotels. De meeste oude suikerrietplantages van vroeger zijn omgebouwd tot hotel. We fietsen eerst naar de hoofdstad. Die bestaat uit twee straten met winkels en kade waar de ferry uit St. Kits aanlegt. Het is een rustig eiland. De mensen zijn vriendelijk en de iedereen groet elkaar. Helaas beklimmen we het steilste stuk van de route op het warmste punt van de dag, dus met kloppend hoofd en hartslag 180 bereiken we de top van de heuvel waar we onszelf op een koud drankje trakteren. De oostkant van het eiland is duidelijk armer. De weg is vol gaten en de huisjes zijn minder goed onderhouden. We komen langs een oude plantage. Hier is geen hotel van gemaakt en je kunt de restanten gewoon bekijken. Zonder entree of gids. Als we het terrein op fietsen zie ik een stuk of 10 apen. Grote met een lange krulstaart. Ze kijken mij even aan, maar kiezen dan toch het hazepad. Dit is ook een mooie plek voor die beesten, zo tussen de oude restanten van de plantage. Een beetje zoals die apen in de tempels van Jungelboek.

restanten van suikerrietplantage bij the Old manor hotel palmenbos schalen waarin de suikerriet gekookt werdt Uitzicht op Redonda en Montserrat

We fietsen verder en stoppen af en toe bij oude plantages om ze te bekijken. In de tijd van de slaven was Nevis een bloeiend handelscentrum in suikerriet. We bezoeken ook de overblijfselen van een kerk uit 1840. De eerste kerk in de Carieb, gebouwd voor blanken en zwarten. Dat was natuurlijk heel bijzonder in die tijd. Als we terugfietsen van de kerk naar de weg steekt een hele groep apen de weg over. Dit keer is Wouter net op tijd om de laatste twee op de foto te zetten.

Ik moest hem ook twee keer lezen voordat ik begreep dat er Monkey crossing staatCottle church, de eerste kerk in de Carieb waar de slaven ook naartoe mochten De laatste twee apen die overstaken, helaas niet zo'n goede kwaliteit foto. Maar ze steken maar 1 keer over, dus geen herkansing

Als we weer verder fietsen roept een man enthousiast uit de auto of we het hele eiland rondfietsen. Hij had ons aan de andere kant van het eiland ook al gezien. 19 mijl is het hele rondje roept hij ons nog na. (30 kilometer)

Eind van de middag komen we weer aan bij ons baaitje. We eten lekker bij het hotel waarvan het terras op het strand uitzicht geeft op de prachtige zonsondergang.

De volgende ochtend vertrekken we naar Statia of St. Eustatius. Een tochtje van ongeveer 30 mijl.

rook en stof van de nog steeds actieve vulkaan op Montserrat kaartje van het gebied