Grenada


8 maart vertrek naar Grenada
12 maart klussen aan de huid en via baaitjes naar Carriacou
13 maart Sandy Island
14 maart PSV (Petit St Vincent), eigenlijk al de Grenadines

kaartje Trinidad - St Vincent Trinidad - St Maarten, klik op vergroting en klik rechts onder op symbool normale grootte

 

Woensdag 8 maart, Prickly Bay

(Wouter) Vanochtend om 07:30 lagen we ten anker in Prickly Bay op Grenada. Het was even wennen om tegen de wind in te stampen na zo veel mijlen voor de wind slingeren. Ook de Schorpioen ligt nog steeds bij te trekken, dus om de paar uur even pompen.
We zijn gisteren om 14:30 van Trinidad vertrokken voor de 77 mijl naar hier. Eerst spoelden we Trinidad uit en op zee hebben we stroming van alle kanten gehad. Op een geven moment gingen we nog maar 2,5 knopen. Maar goed ook achteraf want anders zouden we al om 4 uur zijn aan gekomen.
De zee was ook heel veranderlijk. Dan was ze kalm als een meer en dan heel irritante korte golven. Ook stonden er 2 booreilanden op onze koers. Gelukkig was toen de wind gunstig en konden we ruim passeren.

een booreiland een vissersboot op zee ten anker met 5 enthausiaste zwaaiers

Bij binnenkomst zag ik tijdens het neerhalen van de werkfok dat de snaphaak waarmee de werkfok aan de boegspriet vast zat verbogen was? Gelukkig is hier een Budgetmarine waar ook het bestelde onderdeel van de ankerlier lag. Dat dachten we, want die lag nog bij de douane. Door een foutje hoefden wij geen invoerrechten te betalen, dat heeft Budgetmarine betaald. Wij hadden alles al op Trinidad betaald.
Vanmiddag dus maar even geklust: de ankerlier doet het weer, de fokken kunnen weer vast gemaakt worden, het scheurtje in het grootzeil is dicht geplakt (gebeurd tijdens het reven) en de schroefasanode is vervangen door een verse.
Daarna hebben we lekker gezwommen in het groene zeewater. Het anker lag er mooi bij en de eerste zeepokken heb ik van de huid gehaald. De antifouling laat op sommige plekken los, maar dan komt gelukkig een oude laag te voorschijn. Alleen op de overgang van de scheepshuid naar de kiel zijn een paar kale plekjes. Maar dat is altijd al zo geweest. Het roest en rot niet. Saskia heeft hier nog geen mooi koraal kunnen vinden.
Het waait hier lekker hard, zodat het in de boot lekker door waait. We liggen goed beschut en daarom liggen we eindelijk slinger en wiebel vrij! De wind is 's avonds zelfs zo fris onder het voorluik dat we in bed zelfs moeten op passen geen kou te vatten.

Het enige strand is ingepikt door een hotel en we liggen onder de opstijgroute van het vliegveld, dus een goede reden om hier niet lang te blijven. Budgetmarine is nog de enige reden. Woensdag kopen we een nieuwe WC bril, een douchezak en een paar vlaggen van Caribische eilanden. Tijdens schoonmaken van de oven zie ik dat de gasslang erg is versleten door het schuren tegen het achterwandje. Helaas had Budgetmarine niet de juiste koppeling voor een nieuwe gasslang. Dan maar macgivertape om de slijtplek en de koperenleiding zo verbogen dat de slang niet kan schuren.
's Middags zeilen we de baai uit. Lekker gelierd met de ankerlier. Vlak voor de hoofdstad van Grenada, St George's, krijgen we een korte heftige regenbui over ons heen. Heerlijk koel en de boot is weer schoon gespoeld.
Binnen in de Lagoon zien we de Gooilander uit Hellevoetsluis ten anker liggen. De Gooilander lag ook voor groot onderhoud in de loods bij Cajo in Hellevoetsluis. Verbaast groeten we elkaar, jullie hier? 's Avonds ontmoeten we elkaar weer in de Yacht Club en vertellen we elkaars oversteek verhalen. Helaas hebben we niet lang kunnen kletsen want ze gingen die avond door naar Trinidad. Misschien op de Azoren, want ze gaan ook maar voor 1 jaar een rondje Atlantic.

de hoofdstad St George's gezien vanaf de haveningang kip braden op straat kleine en oude zelfstandige

Zondag 12 maart

(Wouter) Vrijdag hebben we hard gewerkt aan de huid van de Schorpioen. Ontvetten, schuren en een laagje hardhoutolie aanbrengen. We liggen in de Lagoon en daar is het water rustig, geen golven. Valt allemaal niet mee om vanuit de bijboot aan de huid te werken. Terwijl je over de rand van de bijboot ligt, moet je constant met een hand de Schorpioen vasthouden om niet weg te drijven.

ontvetten, schuren en  een laagje hardhoutolie

De hele nacht had het af en toe flink gewaaid met enkele regen buien. We hebben daarom de zonnetent zaterdag ochtend af gebroken. De wolken achter de heuvels bleven maar dreigen met meer regen. Van 20:00 tot 06:00 uur dreunden we mee op luide muziek van een feesttent. Nog een reden om te vertrekken
Eerst hebben we geankerd bij Happy Island, maar daar viel het snorkelen tegen door troebel water. Wel lekker warm zeewater.
Op weg naar Halifax Harbour zagen we iets bewegen in het water en er hingen veel vogels daar boven. Als we er heen varen zien we dat een groep roofvissen aan het jagen is op een school met kleine visjes. Meeuwen en pelikanen probeerden mee te snoepen.
Helaas ook in Halifax Harbour was het geen goed snorkel water.

Happy Island wat gebeurd daar? roofvissen achter kleine visjes aan (zie 2e van links) niet lekker kunnen snorkelen, dan maar verder  met Sudoku

In de pilot werd gewaarschuwd voor de vliegen die van de plaatselijk vuilnisbelt konden komen aan vliegen. Dat viel mee. Wat niet mee viel was de stank. De wind draaide afgelopen nacht en dat was goed te ruiken. Op een gegeven moment was het zo erg dat ik bijna had besloten weg te varen. Ik was er wakker van geworden. Gelukkig begon de ochtend bries uit de heuvels te waaien, kon ik verder slapen.
Die ochtend bries bleek een stevig windje te worden en zat ons ook nog tegen. Om 17:30 uur kwamen we aan op Carriacou. Dat is een eiland dat hoort bij Grenada en ligt er ten Noorden van. Daar hebben we wel 5,5 uur voor moeten motoren tegen wind en stroming in. We liggen in de 4 meter diepe en zeer ruime Tyrrel Bay met ruim 77 jachten, voornamelijk Fransen en Amerikanen.

Maandag 13 maart

(Saskia) Vanochtend eerst roeiend met de bijboot het mangrove moeras in geweest. Er stond een harde wind dus best sportief roeien. Er was niet zo veel te zien dus daarna naar de kant gegaan om brood en wat te drinken te halen. Het sapje uit de koelkast hebben we meteen buiten op een bankje in de schaduw opgedronken. Lekker!
Daarna weer terug naar de boot, anker opgehaald en op de motor (3 mijl tegen de wind in) naar Sandy Island. De naam zegt het al. Het is een zandeiland met voor het grootste gedeelte rif er om heen. Het gedeelte waar geen rif is kun je goed ankeren. Het lijkt net of je in een zwembad ankert. We gaan snel snorkelen of het anker goed ligt. Bij het anker zwemt een gestippeld koffervisje wat het anker erg interessant vind, hij blijft er bij in de buurt alsof hij het anker wil bewaken. Een stuk verderop is veel dood koraal waar nog wel de mooiste visjes zwemmen. Morgen nog een keer snorkelen maar dan met onderwatercamera.
In de loop van de middag begint het te betrekken en draait de wind waardoor het zwembad ineens een golfslagbad wordt. Het regent even hard maar een half uur later draait de wind weer terug naar het noordoosten en liggen we weer wat rustiger.

speigelbeeld Saskia's zonnebril  spiegelt beter Saskia aan het  snorkelen Koraal creatief met aan gespoelde takken regenbui die de boot heeft schoon gespoeld Sandy Island

 

Dinsdag 14 maart, PSV (Petit St Vincent)

(Wouter) Het was afgelopen nacht een erg winderige nacht met af en toe heftige windstoten en regenbuien. Weer een onrustige nacht door het lawaai van wind, de krakende ankerstopper, fluitend wand, klotsende golven en het bewegen van de boot achter het anker. Saskia was vanochtend vroeg wezen snorkelen, maar ik vond het te koud daar voor. De zon ging al weer weg achter de wolken en er stond een frisse wind. De rest van de dag was het zwaar bewolkt met soms wat regen.
Bij Hillsborough, de hoofdstad van Carriacou lag de Garabes, met Ruud en Araksi. Die hadden we ontmoet met Rene en Helga van de Vagebond, tijdens het kijken van het vertrek van de ARC op Grand Canaria. Gezellig bij hen aanboord gekletst en tips gekregen waar wel en niet te gaan. In Hillsborough kwamen we ook tot de ontdekking dat we een peddel van de bijboot zijn verloren. Dat is erg balen. Nu moeten we de bb-motor gebruiken terwijl dat niet eens nodig is. Dat geeft wel beperkingen. We kunnen bv niet makkelijk een strandje bezoeken met een te heftige deining. Met bb-motor is de bijboot ook nog eens extra opvallend voor diefstal.
Vandaag zouden we de site gaan updaten na het uitklaren in Hillsborough. Had ik de usb-stick vergeten mee te nemen. Lekker stom.
Eind van de middag zijn we bij PSV ten anker gegaan, Petit St. Vincent. Helaas mag je nergens wandelen op dit eiland want dat is gereserveerd voor de hotelgasten. Het is een privé hoteleiland waar je een huisje kan huren voor 3910 USD per week. We hebben gek gedaan en zijn luxe uit eten gegaan in het restaurant. Daarvoor moest ik wel terug varen naar de Schorpioen om 2 lange broeken te halen, want eten in onze korte broeken mocht niet volgens de dresscode.
We waren nog maar net aanboord na de maaltijd of het begon weer hard te waaien en heel veel regen kwam op ons neer. Schoner wordt de Schorpioen niet meer.

de Atlantische Oceaan beukt tegen het rif dat tussen PSV en St Vincent ligt Saskia snorkeld naar het strand kaartje uit de pilot

De volgende morgen hebben we uitgeslapen en rond de boot gesnorkeld. Woensdag middag hebben we voor het eerst weer gezeild. Met een pittige ruime wind zijn we naar Union Island gegaan. Je moet goed uitkijken want er zijn veel ondieptes door koraal. Midden in zee zie je catamarans ten anker voor een klein stukje strand dat net boven de golven uitsteekt.
Op Union Island is eens een begin gemaakt met het bouwen van een jachthaven. Nu profiteren we van een strekdam tussen Union Island en Frigate Island. We hebben net pannenkoeken gegeten, dus kunnen een poging wagen de kant ergens op te gaan om de site up te daten. Maar eerst even een duik om ook te kijken of het anker er goed bij ligt.

ondiep koraal met een zandbank in zee