Portugal


8 september Povoa de Varzim
10 september Figueira da Foz

18 september Lissabon
25 september Sines
27 september Lagos

 

8 September

(Wouter) 's Ochtends was natuurlijk het grote moment van het ophalen en uitpakken van de lenzen die eindelijk aangekomen waren. 's Middags hebben we langs de baai waar Bayona aan ligt gefietst. Hele mooie wijken van zeer rijke Spanjaarden, met mooi uitzicht op deze baai, afgeschermd met hoge hekken. Veel stranden met mooie boulevards, appartementen en campings. De oude dorpjes zag je niet meer.
Na het fietsen zagen we hoe een brandblusvliegtuig in de baai water aan het laden was. Van achter de heuvel bij Bayona kwamen dikke rookwolken omhoog. We zagen het blusvliegtuig achter de heuvel verdwijnen om die brand te blussen.
's Avonds konden we nog een plekje vinden in de baai tussen de vele jachten die daar al voor anker lagen.

uitpakken van lenzenpost ! Bayona wat een uitzicht, geen prive strand oude brug hele aparte bouw bluswater laden langzaam klimmen


Zondag stond er ietsje wind in de baai, dus hoopvol vertrokken we richting Portugal. De wind was tegen en minimaal. Uiteindelijk hebben we alles gemotord naar Viana do Castelo.
Begin van de avond hebben we de stad bekeken en het zag er leuk uit. Natuurlijk smalle straatjes met veel kleine winkeltjes. Als de winkels zijn gesloten gebruikt men de vloer achter de voordeur als etalage. Truien, kinderkleertjes, gereedschap, alles leggen ze op de grond. Die avond regende de Schorpioen mooi schoon.

Helaas miezerde het af en toe maandag nog steeds. Toch naar het fort gefietst. Je ziet eerst waslijnen vol was hangen. Heel vreemd want er zijn helemaal geen huizen bij. Daarna zie je pas de openbare wasplaats die wat verlaagd in de grond is vlak bij het fort. Binnen de hele brede muren van het fort was grote lege binnenplaats. Slechts aan een zijde waren de panden opgeknapt. De andere panden zouden in Nederland alang zijn gekraakt. Er hoeft alleen maar schoon gemaakt te worden. Prachtige oude paneeldeuren, oude wandtegels, mooie bewerkingen en zeer rustig gelegen.

We zijn op zoek gegaan naar verf, kwasten en schuurpapier. Op sommige randjes laat de lak al los. De boegspriet die we niet hebben gelakt dit voorjaar willen we een verflaag geven.
Zien we een klein winkeltje met klusspullen voor de ingang uitgestald, blijkt dat er een hele diepe en ruime winkel achter schuilt die alles verkoopt wat met klussen gebruikt kan worden. Helaas niet onze verf, die kopen we in de watersportwinkel bij de visserskade.

Ik ben op de fiest naar de top van de heuvel geweest om de kathedraal te bezoeken en het uitzicht te bewonderen. Saskia bleef beneden in de stad. Op de fiets hebben we de overkant bezocht via de Eiffelbrug, waar ieder half uur ook een trein over denderde.

wasplaats rechts van de  bomen uitzicht naar het zuiden alles over 1 brug windmolen ipv zonnecel

 

(Saskia) We liggen al twee dagen in Povoa de Varzim. Gisteren zijn we met de bus en de metro naar Porto geweest. Zeker de moeite waard. Porto is een grote stad en het centrum is indrukwekkend met zijn smalle steegjes met hoge huizen en elegante balkonnetjes. In het centrum lag de w2are1 van Carl. Vorige keer dat we hem tegenkwamen hadden we maar heel kort kunnen praten maar nu konden we aan boord alles horen over zijn reis. Wel stoer om daar in Porto gewoon aan de kade te gaan liggen. Wij zagen wel dat we dat met de Schorpioen niet gingen doen: verval van 4 meter, 6 knopen stroming in de rivier en golven van de rondvaartboten.

muren met tegels bladgoud brug  van leerling Eiffel

Vandaag doen we het nog even rustig aan. Wasje gedraaid, haar geverfd, boot schoongemaakt, site bijgewerkt en zometeen nog even boodschappen doen en naar het internetcafe. Voor je het weet is zo'n dag alweer voorbij...
In iedere haven Spanje en Portugal zitten veel vissen. Hier zitten ze ook weer en vooral met rustig weer hoor je ze aan de boot knabbelen, ze spetteren en plonzen soms uit het water. Een raar geluid als je binnen zit.

vissen onder de boot

p.s. Het is ERG leuk om berichtjes via de iridium te krijgen! Voor de verzender gratis en voor ons ook gratis te ontvangen! Via de knop contact kan je zien hoe je ons een berichtje kan sturen. DOEN!

 

9 September

(Saskia) Vanochtend was het slecht weer, regen, harde wind uit het zuid-westen en weinig zicht. Maar om een uur of 12 viel de wind even weg waarna hij vanaf het noord-westen weer kwam, maar nu met blauwe lucht en een stuk minder hard. We wilden naar Aveiro maar dat halen we nu niet meer want daar moet je voor hoog water binnenlopen. Nu gaan we naar Leixoes. Je kunt er niet in de jachthaven liggen omdat die een jaar geleden in de brand heeft gestaan maar je kunt er wel ankeren.

 

10 September

(Saskia) Figueira da Foz. We hebben Leixoes maar overgeslagen en zijn 's nachts doorgevaren tot hier. Het begon met een lekker windje waardoor wij dachten dat dit de uitgelezen mogelijkheid was om door te zeilen. Maar toen we eenmaal een flink eind voorbij Leixoes waren stopte de wind er helemaal mee, zodat we alsnog het grootste gedeelte hebben gemotord. Het was wel weer bijzonder om 's nachts te zeilen. Met de oversteek van Engeland naar Spanje was het volle maan. Dan ging de zon onder in het westen en kwam even later de maan op in oosten knal oranje. Heel spectaculair. Nu ging de zon onder en stond de maan al in het zuidwesten. Een klein sikkeltje. Hij bleef even staan maar binnen 4 uur ging hij onder. Heel vreemd want het was verder een hele heldere nacht met ongelofelijk veel sterren. Hoe langer je keek, hoe meer je er zag. Toen de maan eenmaal weg was, was het echt donker. Zo donker dat je de lichtgevende beestjes in het water zag. Die lichten op als het water in beweging wordt gebracht. Zo hadden we dus door het schroefwater een lichtgevende staart achter ons. Net een raket. En ook de boeggolven waren verlicht. Wouter zag halverwege de nacht dolfijnen die ook verlicht werden door die beestjes (of misschien zijn het wel plantjes?) Dat was dus allemaal best mooi en betoverend. Maar zo'n wacht 's nachts van 4 uur lang vind ik wel lang duren hoor. Wouter ligt dan te slapen dus je moet ook wel een beetje zachtjes doen. Zit je daar 4 uur lang een beetje naar de sterren te staren. Ook wel een saai hoor. En misschien nog voor mensen die denken dat het hier warm is. Nou 's nachts niet hoor! Ik had mijn thermopak, 2 truien en en zeilpak aan, muts op en nog steeds had ik het koud! Komt misschien ook omdat ik alleen maar naar die sterren zit te staren. Wouter zegt dan dat ik iets moet gaan doen. Maar op zo'n slingerend schip is dat een hele onderneming. Dus toch maar die sterren.
(Wouter) In Viana do Castelo zagen we een briefje hangen bij de receptie van de marina dat de haven van Leixoes gesloten was van augustus t/m november. Een Nederlandse zeiler wist dat vorig jaar iets fout is gegaan bij de raffinaderij naast de marnia waardoor brandstof in de haven is gestroomd en vlam heeft gevat. Er waren ook een aantal zeiljachten verbrand. Maar volgens de havenmeester van Povoa de Varzim waren ze gewoon langzaam en lui, maar ja dat was goed voor hun want een groot aantal van die boten liggen nu in Povoa de Varzim.
Ik was net in slaap gevallen toen Saskia riep me te helpen bij het inklappen van Bouke en het neer halen van de genua. Hierna kon ik maar niet in slaap vallen tijdens het motoren. Ik heb het gevoel wakker te zijn geweest en weet niet of ik uitgerust Saskia's wacht had over genomen. Saskia lag ook maar net toen ik haar riep. Ik was geschrokken van geluiden over bakboord en licht naast me. Ik dacht eerst dat we een vissersboei hadden geraakt. Die drijven overal onverlicht. Het zijn ook maar stokken in een stuk piepschuim met een vlaggetje er aan ter herkenning voor de eigenaar.
Het waren fluoriseerende dolfijnen. Ze spoten door het water. Het water dat langs hun huid stroomde was groen van kleur en liet een groen spoor achter. Ik schat een stuk of 6 dolfijnen waren aan het stoeien onder en naast de Schorpioen. Ik zag duidelijk hun contouren en zag dat de zich op hun zij draaiden toen ik naar het voordek ging en naar ze riep. Ik riep naar Saskia om haar camera te pakken om het te filmen. Terwijl de dolfijnen onder de boot schoten en rondjes draaiden zonder zichtbare inspanningen was Saskia haar camera aan het installeren. Doen we ook niet meer want daarna waren de dolfijnen uit geraast en Saskia heeft nauwlijks wat gezien.
Dan is de rest van de wacht lang met dat stomme geslinger en ook nog op de motor. Normaal dempen de zeilen het slingeren tijdens het zeilen. Door het slingeren bij geen wind of tijdens het motoren klapt het grootzeil erg met kans op schade. Soms schrik je op en zie je dat er net een vissersboeitje voor bij gaat. Even kijken of het niet wordt mee getrokken door ons. Alles wordt vochtig en het koeld goed af.
Moe wordt ik afgelost door Saskia die misselijk is. Haar pilletjes zijn uitgewerkt en zij denkt te moeten overgeven. Ik was goed moe want ik heb alle zeilpogingen van Saskia niet mee gemaakt.
Saskia gaat nog even liggen. Het was mooi te zien hoe de zon de vochtige kust opwarmde. Voor de haven zag ik mist opkomen. De Doordrijver waarschuwde al via de marfoon. Tegen de tijd dat wij binnen kwamen was de mist al weg.

De Doordrijver van Tjalko en Pauline vissersboeitje verscholen achter de verstaging dampende kust Schorpioen gezien vanaf de  Doordrijver

 

11 September

(Wouter) In het winkelcentrum zag ik gisteren eindelijk een kapper waar we direct samen een afspraak voor vandaag hebben gemaakt. Mocht ook wel na 2 maanden. Je haar wordt eerst gewassen, dan geknipt en weer gewassen. We konden kiezen uit 3 boeken met elk 50 modellen. Ik heb gekozen voor kort en Saskia voor nr 4.
Met onze korte haren zijn we langs de boulevard gefietst. Figueira da Foz is een badplaats met hele brede stranden. Er loopt zelfs een houten fietspad over het strand, dat moesten wij natuurlijk uit proberen. Ouderen in het zwart gekleed waren uitgebreid aan het picnicken en gezellig met elkaar aan het kletsen. Er was ook een bijeenkomst van getunede auto's waarbij ook geslipt mocht worden. Het publiek op straat kon ook mee kijken en dat maakte het erg leuk.

fiets strandpad gezellig eten en kletsen 360 achteruit met open deuren

 

12 September

(Wouter) Het was een heerlijke zeildag. Bij vertrek uit de haven Figueira da Foz kwam de wind uit het Noordwesten en gingen we 6 tot 8 knopen met het grootzeil en de genua richting Nazare. Zelfs de lang verwachte Portugeese Noord ging doorzetten. Tijdens het installeren van Bouke heb ik waarschijnlijk iets verkeerds gedaan. Na het inklappen van het pendulum ging deze snel heen en weer bewegen dat eindigde met een harde knal. Tot mijn schrik zag ik dat het houten gedeelte van het pendulum was gebroken. Na een paar golven brak hij helemaal af en verdween uit zicht. We waren nog een beetje beduust van het geheel zodat we ook niet met een snelle actie omdraaiden om het afgebroken deel op te pikken. We besloten maar door te zeilen, want we hebben alle technische tekeningen van de bouvaan, ook voor een timmerman.
Ik had nog tijdens het heerlijk zeilen gedacht een mail te sturen aan de huide Bouvaan verkoper dat alles goed ging en Saskia vertelde me dat zij vandaag nog dacht dat alles tot nu toe zonder mankementen was gegaan. Toeval?
De dag is toch goed afgesloten met het rode monster. De ideale omstandigheden voor een grote oversteek, maar dan wel met een werkende Bouke. Ik wilde graag met het rode monster de haven in zeilen, maar Saskia vond dat we daarvoor te hard gingen. In de haven aan gekomen zagen we dat we dat een volgende keer ( over 7 jaar? ) wel kunnen doen.
We liggen nagenoeg tegen de visafslag. Het is een komen en gaan van visserschepen. Elke binnenkomst wordt kenbaar gemaakt door het loeien van een sirene. We zijn in de avond even gaan kijken. Met wel 14 mannen wordt een boot gelost van sardientjes achtige vis. Het is ondertussen laat in de avond maar ze zijn nog steeds bezig. Ze liggen met de motor aan, met de punt tegen de kade zodat de vis er makkelijk uit kan. In de punt ligt de vis in baken met ijs.

afgebroken pendulum

15 September

(Saskia) Gisteren om een uur of vier was George (de handige Engelsman in de haven) klaar met ons roer. We hadden gehoopt dat de prijs onder de 100 euro zou zijn maar het was 120 euro. Het roer is een stuk lichter dan het oude roer dus misschien moeten we wat doen met de gewichtsverdeling op de vaan omdat hij het anders niet meer goed doet. Volgens Wouter haalden we het wel naar de eilanden voor de kust bij Peniche voor het donker. Dus daar gingen we naar op weg. Het eerste stukje was lekker zeilen maar daarna zakte de wind al snel weer in en gingen we verder op de motor. Het was een wonderlijke tocht met drie (!) keer dolfijnen rond de boot en rare springvissen en aparte vogels. Bij het eiland aangekomen (in het donker ondanks Wouters voorspelling) zag het er zelfs in het donker wel mooi uit, maar het was behoorlijk slingeren want de deining kwam gewoon naar binnen. Niet echt een beschutte ankerplaats. We konden ook niet goed zien hoever we naar de kant konden dus de beslissing was snel gemaakt: naar Peniche. Dat is dan nog wel anderhalf uur varen. Er kwam een boot hard recht op ons af. De Brigada Fiscal. Ze riepen ons op en via de marifoon moest Wouter alle gegevens doorgeven. In Peniche aangekomen lig je daar nog niet echt beschut aan de bezoekerssteiger dus wij zijn stiekem aan de binnenkant gaan liggen, daar was het iets rustiger. Ondanks het de controle op zee stond er meteen weer een man van de douane op de kant die wederom alle gegevens wilde zien.

aankomst eiland, beetje te laat

(Wouter) Tijdens het klussen van George hebben we twee maal de bovenstad van Nazare bezocht met de fietsen. Naar boven wel met het kabeltreintje. Beneden zie je het grote strand met de vele strandtentjes. Verder is alles erg toeristisch, boven en beneden. Gelukkig is de overdekte markt nog ouderwets Portugees.

George klust aan nieuw pendulum strandtentjes Nazare we verstonden niets, maar het was wel lachen gang in kerk Nazare

18 September

(Wouter) Peniche is een grote vissershaven, dat wisten we nog van 3 jaar geleden. Toen brachten wij een bezoek aan de Leeuwenhart van Karen en Jancees die daar lag te schuilen voor een zware storm.
Bij elke binnenkomst van een vissersboot gaat net als in Nazare enkele malen de sirene af bij de visafslag. Je hoort het gebrom van de dieselmotor van de vissersboot en het gekreis van de mee vliegende meeuwen. Ik heb nog nooit zo veel meeuwen bij een vissersboot gezien. En een herrie dat ze dan maken.
Op de fiets hebben we de kust gevolgd van het schiereiland van Peniche. Een hoge ruige kust waar de zee constant tegen botst en waardoor de kust beetje bij beetje afbrokkeld. Er staan bordjes langs de weg die wijzen dat je daar kan afdalen of kan vissen.

eigenlijk zou er geluid bij moeten rotsen ja, het mag

Vrijdag 16 september op weg naar Cascais heb ik Bouke nog getest. Het pendulum blijft zich uit het water drukken. Volgens de handleiding kan dat worden verholpen door meer gewicht te plaatsen aan het pendulum. Het gewicht is na het inkorten en met het nieuwe en lichtere pendulum extra nodig. Een klus voor in Lissabon.
Het was wel een vreemde zeildag. We zeilden eerst met de werkfok met harde wind. Toen viel de windweg en ging het rode monster op. Na een uur werd het motoren. Bij Cabo Rocca kwam er wat wind en ging het rode monster omhoog. Achter ons kwam ook een andere lucht ons naderenen het ging wel heel erg hard waaien. Ik was op het voordek het voorlijk proberen in te korten. Op een gegeven moment schreeuwde Saskia "9 knopen" naar mij. Ik zag ook dat zij erg veel moeite had om de Schorpioen met 1 hand te sturen en met de andere de schoot te bedienen. Met veel moeite kreeg ik de slurf van het roode monster naar beneden. Vervolgens gingen we op de werkfok alleen ook al 5 knopen dus dat was een betere zeilkeuze.
3 jaar geleden zeilden wij mee met de Leeuwenhart van Peniche naar Cascais. Zij maakten toen gebruik van onze zeekaarten. De posities van de plekken van toen staan nog in de kaart. Ik heb op de zelfde tijden als toen plekken gemaakt. Het waren vandaag bijna de zelfde posities als 3 jaar geleden. Leuk he!
In de verte zagen we een groot zeilschip naderen. Bij Cascais kwamen we samen aan en zagen we dat het behalve groot ook erg mooi was. (wat betaalt die voor havengeld?) Tijdens het ankeren blijft de anker ketting steken in de ankerbak. Terwijl Saskia de kop in de wind houd krijg ik na enig wurmen de ketting los. Tijdens het terug klauteren loopt de ankerketting hard over de ankerlier. We lagen dus met bijna de gehele anker ketting uit in de baai van Cascais. Niet alleen want er liggen nog veel meer Nederlanders. De jachthaven van Cascais is de duurste van heel Portugal. Donkere wolken dreven op zee voorbij. Die nacht lagen we erg te slingeren achter het anker door de harde wind. Niet echt ontspannen geslapen. Op de achtergrond dreunde de bas van een muziektent tot na 05:00 uur door over de ankerbaai.

groot jacht op grote afstand en veel Portugse noord wind

Zaterdag ochtend kwam de Misty Moon langs. Al voorbij varend riepen ze dat we door de Sepia geroepen werden op VHF 77. Na het ontbijt kwamen Marijke en Frank met hun bijboot en hebben we lekker gekletst over onze avonturen. We hadden elkaar niet meer gesproken sinds ons afscheids feestje thuis. Omdat het nog steeds zo hard waaide hebben we ze naar hun Sepia gebracht.
In de jachthaven van Cascais lag post voor ons van Gannexion uit Nederland. Gannexion gaat onze email provider worden. We gaan onze mails nu verzenden en ontvangen via de Iridium satelliet telefoon. Daarbij krijgen we helaas een ander email adres: schorpioen@gannmail.com.
Tjalko kwam ook even langs gepeddeld met de bijboot.
Ook vandaag was de wind wisselvallig. Weer was het of veel of nauwelijks wind, dus veel zeil wisselingen. We wilden zo graag de Taag op zeilen en zo Lissabon binnen komen. Langs Belem, het monument van Columbus, onder de hoge brug door langs de boulevaards en het christusbeeld aan de overkant.
's Avonds op de fiets naar het oude centrum en vandaar verder gewandeld om een kopje koffie te drinken.

Belem, brug en beeld op naar een kopje koffie

Zondag hebben we uitgeslapen. Ook hier hoorde ik het gedreun van een muziektent tot na 05:00 uur. Het was toen ook nog hoog water spring. Saskia heeft niets gemerkt en heeft na het geanker nu wel goed geslapen. Tijdens het terug lopen van de chinees zag Saskia tot haar schrik voor het eerst 2 levende kakerlakken lopen. Vandaag hebben we de was gedaan en de Schorpioen binnen en buiten schoon gemaakt. Geruststelling voor Saskia dat de kakkerlakken bij ons niets te zoeken hebben. De teva's komen niet meer aanboord en staan naast elkaar op de steiger.

Komende dagen Lissabon bekijken en daarna richting de Algarve.

 

25 September


(Saskia) Lissabon was erg leuk! Ondanks dat we er al 3 keer eerder waren geweest hebben we veel nieuwe dingen gezien. We zijn een dag in het centrum geweest, een dag in de Alfama wijk en een dag naar het expo terrein met het zee aquarium.

We hebben lood geregeld voor de bouvaan in een klein winkeltje waar ze met 2 mannen 20 minuten bezig zijn geweest om het lood op maat te snijden. Wouter wilde voor de zekerheid wat extra lood kopen zodat we uiteindelijk 5 kilo lood teveel gekocht hebben. Er zit nu ongeveer 1 kilo extra gewicht aan de windvaan en we hebben het idee dat dat misschien zelfs iets te veel is. De rest ligt in de bilge. Het is natuurlijk zonde om voor 20 euro lood weg te gooien!?

loodknippen je ziet ook zo veel in het water tijdens schuren snel lakken voordat het in de kwast droogt extra lood glimt nog

Het expo terrein was ook erg mooi. We zijn er naar toe gefietst. Dat is iedere keer weer heel apart. Je fietst op wegen waar je in Nederland eigenlijk altijd wel een fietspad naast hebt, maar dat kennen ze hier bijna niet. Je probeert dan zo dicht mogelijk langs de kant te fietsen, maar dat is ook weer gevaarlijk want de putten in het wegdek zijn vaak enorme kuilen waar een Brompton fietswiel zo in verdwijnt. We worden wel steeds brutaler in verkeer. Omdat ze fietsers niet echt gewend zijn geven ze je vaak veel ruimte en zijn ze over het algemeen erg galant. Het is een erg groot terrein van de Expo, dus het was wel fijn op de fiets. Je kon met gemak alles zien. Het aquarium was mooi, ik had er wel een halve dag kunnen blijven zitten. Er was een groot acquarium in het midden waar je omheen liep. Daar zaten heel veel verschillende dieren in: een grote manta rog, haaien, tonijn, mola-mola, en heel veel vissen waarvan we de naam niet weten. In kleinere aquaria aan de buitenkant zag je vissen uit verschillende werelddelen. Tropische vissen, zeedraakjes, kwallen met tentakels van 5 meter die erg giftig waren maar ook pinguins en zeeotters. Het valt niet mee om uit de 60 foto's die we gemaakt hebben een selectie te maken maar hier zie je de winnaars:

mantarog met vriendjes zee otters zoiets verzin je toch niet...

(Wouter) Maar er is ook gewerkt in de ochtend uren. Terwijl Saskia de randen op het dek en de boegspriet aan het schuren was, hing ik balancerend over de spiegel lood plaatjes aan het pendulum bij te voegen. Helaas ging bij het lakken de pot om en stroomde het via een loosgat in het water. Waar nu een laag lak ligt op dek heeft het in het begin van de reis wat gelekt, een extra bescherm laagje. Tijdens het klussen komen Portugesen bewonderend kijken en praten. Na binnenkomst van vertrekkers willen we elkaars verhalen ook horen en de tips uitwisselen over Lissabon: internet, belkaarten, openbaar vervoer, liggeld en winkels.
Normaal fietsen we naar het centrum en stallen we daar onze fietsen aan een verkiezingsbord op het plein dat grenst aan de rivier de Taag. Alleen donderdag krijgen we te horen dat het gratis openbaar vervoer is die dag. Druk dat het was. Leuk is dat de Portugesen weten waar het einde van de tramrit is. Alle toeristen blijven dan in de tram zitten en kijken elkaar verbaast aan wat er gaat gebeuren totdat de bestuurder iets roept als:"out, end".
We zijn ook de halve stad door gefietst naar de Spaanse Beijenkorf in de hoop dat we daar een lader of desnoods een nieuwe Philips mp3 speler konden kopen. Die vonden we pas in een giga groot winkelcentrum naast het Expo terrein. Nu hebben we elk zo'n muziek installatie. De stekker van de oude lader heeft tijdens het zeilen ergens in Spanje in zout water gelegen en was niet meer werkzaam te krijgen. Tot dan moesten we het doen met de muziek van de Radiowereldomroep. En dat is niet echt onze smaak, als we het al storingsvrij konden ontvangen en het werd ook nog gespresenteerd door een vrouw die amper Nederlands kon praten!
veel bewerkte gevels een straatje in wijk Alfama groenten en fruit de bekende trammetjes

 

We werden bijna plakkers in Lissabon. Het valt niet mee om weer afscheid te nemen en zo slecht is het daar niet om te blijven. Vrijdag zijn we vertrokken weer naar de baai bij Cascais. Toch de bijboot opgepompt en naar de wal gegaan. Met de belkaart van 5 Euro voor 250 belminuten naar huis gebeld. Na het winkelen in de supermarkt staan we samen voor het voetgangers licht te wachten met de vertrekkers van de Kind of Blue. Toevallig, de boot komt ook uit Hellevoetsluis.

Zaterdag zijn we voor onze begrippen vroeg om 8 uur opgestaan( oke, normaal om 9 uur) Vanaf de baai zeilden we weg met het rode monster. Bij een kaap zagen we aalscholvers in het water duiken naar vis. Plotseling kwamen 2 dolfijnen langs en scheerden even rond de boot en gingen naar de vis van de aalscholvers.
Na de kaap ging de wind aanzetten en we besloten door te zeilen naar Sines in plaats van naar Sesimbra. We gingen ook 6 tot 7 knopen. Op het eind ging het nog harder waaien en de golven die van achteren kwamen duwden de boot steeds verder van zijn koers op de surf van 9 knopen. De laatste 2 uur hebben we maar op de werkfok gezeild.
Nog even gedag gezegd tegen Carl van de we2are1 die ten anker lag. Dit is tot nu toe de goedkoopste jachthaven sinds vertrek uit Hellevoetsluis. 10,60 euro inclusief water en elektriciteit, een wasmachine voor 3,13 euro en gratis wifi internet waar we geen netwerkkaart van hebben. Van een gepensioneerde Texelse horeca ondernemer die hier al sinds 1997 verblijft in de regio heb ik allemaal handige tips gekregen. Hij heeft een heel klein Nederlands vlaggetje hangen aan zijn boot om niet te vaak gestoord te worden door vragende Nederlanders, want hij heeft ook nog een auto en kan geen nee zeggen.

bellen met zicht op Schorpioen hoge golven van achteren

 

25 September

(Wouter) Maandag 26 september vertrokken we op tijd richting Cabo de Sao Vincente want we moesten ruim 55 mijl varen voor een anker baai. We begonnen te motoren en voorspelbaar om 10 uur kwam er wind en kon het rode monster omhoog. Ik had slecht geslapen in Sines want de boot ging aardig te keer aan de meerlijnen, ondanks dat er geen wind stond die nacht. Ik heb dan ook voor de eerste keer even geslapen tijdens het varen.
Het pendulum hebben we getest op weg naar Sines. 3 loodplaatjes heb ik tijdens het varen weg gehaald. Bouke heeft vandaag de boot gestuurd. Het ging wel slingerend want het pendulum trekt naar stuurboord omdat de voorzijde waarschijnlijk niet gelijk is.

Maar goed dat Bouke toen stuurde want er kwam een groep dolfijnen langs en die bleef ruim 30 minuten rond de Schorpioen. Ze hadden het heerlijk naar hun zin. Onderling speelden zij met elkaar door hard naar elkaar te zwemen en rakelings elkaar te passeren. Ook sprongen ze regelmatig uit het water en uit krullende golven. Met hun staarten sloegen ze op het water en zwommen op hun rug en zij voorbij de boot. Heel duidelijk kon je hun hoge piepende geluiden horen knetteren.

even langs zwemmen sprong langszij en zo kan het ook

Bij het ronden van Cabo de Sao Vincente was duidelijk te zien dat veel mensen stonden te wachten om de zons ondergang te bewonderen. Na veel geflits van daar werd het donker en werd het voor ons moeilijker een anker plekje te vinden. De eerste baai leek leuk in de pilot maar het was te donker om iets te onderscheiden en ook veel wind van de hoge kust. In de veel rustige Enseada de Sagres hebben we in het donker het anker uit gegooid. Morgen zien we wat al die lampjes op de kust zijn.

 

27 September

(Saskia) Toen we 's avonds gingen ankeren kwam de wind en de deining nog uit het noorden, zodat we prima beschut lagen maar in de loop van de nacht was de wind naar het oosten gedraaid zodat we halverwege de nacht slingerend wakker werden. Toch maar weer omdraaien en proberen te slapen maar dat viel nog niet mee.

Vanuit de baai van Sagres was het ongeveer 3 uur varen naar Lagos waar we nu liggen. We zijn vlak langs de kust gevaren waar we "ons" strandje van 5 jaar geleden zagen, toen hadden we niet kunnen bedenken dat we het strandje ooit vanaf deze kant zouden zien.

ons prive strandje van vroeger

Morgen gaan we richting Marokko. We zetten er een beetje vaart achter want 15 oktober staat Marjolein ons op te wachten op Lanzarote.