2019



12 juni - Voorjaarsklussen
25 september- Zomervakantie 2019


 

(Wouter) De Schorpioen ligt weer in haar box.
Vlak voor de eerste vorst heb ik de impellor en de V-snaar vervangen. En dat na 1150 draaiuren van de Yanmar uit 2011.
De pvc-pijp die in de mast de kabels bij elkaar probeert te houden was al een tijdje ergens gebroken. Dat merkten we heel erg als we aan de wind zeilend tijdens de oversteek van de VS naar Floris op de Azoren. Elke keer dat we aan het stampen waren tegen de golven, klapperde de pijp in de mast. Erg irritant geluid, zeker als je wilt gaan slapen. Maar je bent ook bang dat door het klapper iets met een van de kabels kan gebeuren. In de mast zaten nog hele dikke kabels uit het ledloze tijdperk, hoe dikker de kabels des te minder spanningsverlies.
Met dank aan de specialisten op Zeilersforum heb ik de juiste marifoonantenne met kabel kunnen vinden. De Celmar1 en de Themoflex 10 kabel. Online kan je gemakkelijk berekenen welke kabeldikte je nodig hebt om de ledverlichting te voeden zonder te veel spanningsverlies. Dat werden 0,75mm2 kabels. Ook de oude deklamp aan de zaling is vervangen door een ledlamp.
Spannend was hoe het binnen in de mast er uit zou zien. Want met een mini cameraatje is het lastig zoeken in een 16m lange mast. Met veel lange touwtjes aan de oude kabels ( voor de nieuwe kabels) was het best hard trekken om alles uit de mast te krijgen. De pvc-buis was op 3 plekken gebroken, waardoor er maar 1 trektouwjte in de mast bleef zitten. De oude pvc-buis was waarschijnlijk tijdens het in elkaar lassen van de mast er in gegaan. Onmogelijk een even dikke buis terug te krijgen. Gelukkig past er wel een van 30mm. Even 4 buizen aan elkaar lijmen. Met duwen en het hulp van het treklijntje ging de 30mm pijp in en door de mast. Het lastigste was het passeren door de beugels van de verstaging in de mast. Daarna het proberen de buis naar de openingen te krijgen om een gat te maken voor de kabeldoorvoeringen van het stoomlicht en de zalinglamp.

Terwijl ik bezig was met de kabels te vervangen heeft Saskia het dek een nieuwe laag antislib gegeven. Dat was echt nodig na 9 jaar. Oogverblindend stroef wit is het dek en de kuip nu geworden.
We hadden al via M op Marktplaats een blik antifouling gescoord, nu in de kleur zwart. Dan hoort daar ook aan andere kleur en lettertype op de romp bij. Maar dat is niet makkelijk een andere kleur kiezen.
Nu met de mast er al af konden we mooi de loods in om de rompkleur aan te passen. Buiten de loods was het de beurt aan het onderwaterschip.

Ondanks dat Neutmast in Middelharnis het gigadruk had kon de mast in een middag getrimd worden. De eerste meters zijn al gezeild vlak voor een erg pittige winderige regenbui in de sluis van Hellevoetsluis.


 

Op Marktplaats heb ik nog recente papieren en digitale kaarten gekocht voor de Duitse en Deense wadden. Eens moet het er van komen, dat we echt naar het noorden varen.

 

 

 


 25 september- Zomervakantie 2019



(Wouter) Tijdens de periode voor onze zomervakantie was het prachtig warm en droog weer, met veel oostelijke winden.  Daar hebben wij slechts alleen de 1ste dag van onze zomervakantie van kunnen profiteren. De 1ste nacht konden we aan de buitenzijde van de Haringvlietsluizen ankeren. Daarna werd en bleef het waaien uit het zuidwesten, truien en soms jassen weer.
Via IJmuiden kwamen we na een erg hobbelige zeetje met best veel wind aan in Den Helder. Daar kwam ook de Lotus van onze watersportvereniging Waterman tegen. Samen zijn we de volgende dag bovenlangs naar Vlieland gezeild en gingen voor de haven ten anker. De volgende dag zijn we naar binnen gegaan en hebben we een klein rondje Vlieland gefietst
.
Dit keer zijn we wel de haven van Terschelling in gegaan. In 2015 lagen wij er voor ten anker. Op Terschelling hebben we heerlijk en veel gefietst, er was daar veel meer en mooier natuur. Samen met de Lotus hebben we Terschelling afgesloten door gezamenlijk uit eten te gaan.
De wind was nog steeds hard, dus slechts op de fok konden we via het Wad naar Ameland. Door de harde dwarswind in de haven lagen we aan de kopsekant, aan de sb zijde, bestemd voor de platbodems. Ook Ameland hebben wij op de vouwfietsen verkend. Helaas was het geen weer om daar weer droog te vallen zoals in 2015.

 


Daarna was het erg spannend om op Schiermonnikoog te komen. Door de harde wind uit het zuiden was er een verlaging van de waterstand op het Wad. De wind drukte als het ware de vloed tegen om het Wad te vullen.
1 uur voor hoogwater kwamen wij bonkend was te zitten bij het eerste wantij. Ook met de kiel geheel omhoog. Door snel het anker uit te gooien konden wij voorkomen dat wij uit de vaargeul zouden spoelen door de vloedstroom. Nee, dat is geen prettig gevoel als de Schorpioen ligt de stuiteren op hard zand. Extra spannend om zeker niet vast te lopen, was de komst van een storm met erg veel wind die de volgende ochtend zou komen. Na een uurtje wachten en nog enkele keren vast gelopen te zijn, kwamen we eindelijk in diepere vaargeulen. Nog steeds kon alles op de fok gezeild worden, zo hard bleef het nog steeds waaien.

De volgende stress was het binnen lopen van de jachthaven Schiermonnikoog. We moesten de kiel voor een groot gedeelte intrekken, waardoor wij heel erg makkelijk verlijerden door de harde dwarswind. Tijdens het bb indraaien van de haven naar een drijfsteiger konden wij de bocht niet maken. Vol achteruit probeerde ik een botsing te voorkomen. Tegelijkertijd probeerde Saskia uit een reflex door hard af te zetten met een been ook de botsing te voorkomen. Met de boegspriet botsen we tegen de linker zijkant van motorboot Trui. Saskia haar been kwam ergens klem tussen de Schorpioen en de Trui. Een zeer pijnlijke knie, bloeduitstortingen, en een diepe kras in de Trui.
De volgende dag kwam de voorspelde storm langs, met een uitschieter van 47,2 Kts.
Hier konden Gijs & Sjors eindelijk de wal op, wel met een zender/ontvanger. Zo konden wij peilen met een onze mini zender/ontvanger waar ze waren. Gijs was zo slim om de Schorpioen terug te vinden, Sjors niet. De avond na de storm waaide het nog best hard en was het duidelijk dat Sjors niet in de jachthaven was, en ons niet zou horen roepen op het buitenterrein. De 2de nacht rond 3 uur liep ik weer samen met Gijs te zoeken naar Sjors. Nu zocht ik ook over de zeedijk in de polder. Na een harde roep hoorde ik het bange geroep van Sjors uit een maisveld komen. Ook kon ik Sjors uitpeilen, het werkte dus wel. Gezamenlijk liepen terug we naar de Schorpioen, om lekker uit te slapen.
Verder hebben we daar natuurlijk ook rond gefietst en op de mooie stranden gewandeld.

 

 

Ons uit eindelijk doel voor deze vakantie was zuid Noorwegen en of Denemarken. Daar zouden wij makkelijk en snel zijn gekomen, maar met de aanhoudende harde ZW wind zouden wij niet makkelijk en onmogelijk op tijd thuis zijn gekomen. Dan maar rustig binnendoor naar huis. Via een ankerstop op het Lauwersmeer, zijn we via Makkum naar Leeuwarden gegaan. Vlak bij Lemmer konden we in de luwte ankeren, net als voor het strand van het Zuiderzee museum bij Enkhuizen.
Op het Markermeer stond een pittige tegenwind, dus dat werd kruisen naar Amsterdam. Halverwege zagen wij een zeilboot vreemd bijliggen, dachten wij. Totdat wij in de buurt van Pampus overstag gingen. We bleven daar liggen en dreven dwars weg ! We zaten vast in een grote bos Fontijnkruid. Drijven, achteruit zeilen, overstag proberen, weer drijven, rondje draaien, zeilen naar beneden, drijven, toch met de schroef, dan maar ook de kiel geheel omhoog, en achteruit varen op de motor. Na 1 uur konden we weer verder.

In Amsterdam keken Sjors & Gijs mee naar de stad. Daarom hebben we maar gekozen die nacht de staandemastroute door Amsterdam te nemen. Op het Nieuwe Meer vonden we een ondiep gedeelte en hebben daar ankerend onze slaap ingehaald. s' Avonds hebben we in Gouda overnacht langs de lange wachtsteiger voor de spoorbruggen. In Rotterdam hebben we ons best vermaakt tijdens het wachten op de Erasmusbrug, door langzaam langs de Maaskade te varen waar veel buitenlandse toeristen ons stonden toe te zwaaien. Bij de Botlek- en de Spijkenissebrug konden wij mee met een grote baggerboot en een hoog binnenvaartschip. Onze binnenlands eindigde op het Spui. Een mooie ankerplek als afsluiter van onze zomervakantie.

Een mooie verrassing was de ontmoeting met de K-dans in Hellevoetsluis. Het was fijn en hartelijk Gerard & Karina weer te ontmoeten sinds Domburg Suriname. Samen hebben we hun wereldreis en onze zomervakantie afgesloten met een vette hap.

 

 

Een paar dagen na de harde wind op Schiermonnikoog raakte de windmeter in storing. Er stonden alleen streepjes ivm getallen. Met de multimeter zag ik wel dat er signalen van de windgever kwam, dus dan zou het klokje stuk moeten zijn. Die had ik snel gevonden op Marktplaats. Tijdens het weekend Single Handed Zuid met de Toerzeilers is deze ook van getallen naar streepjes gegaan. Nu wordt het irritant met de windmeter.
Ook het ankerlicht wilde weer niet aan. Toch niet goed verbonden boven in de mast, of een te zware vogel is op de kabel gaan zitten ?
Tijdens het zoeken naar beide storingen in de mast zag ik dat van BB onderwant 2 draden gebroken waren. Gelukkig kon dat snel gemaakt worden bij Neutmast. Voor de zekerheid heb ik beide onderwanden vervangen, want daar komen de meeste krachten op, aldus Neutmast.