Canarische eilanden



24 november - Hoe gaan we oversteken ?

1 december - wachten op vertrekwind


(Wouter)Zondag besluiten we dat we maar moeten gaan oversteken naar de Canarische eiladen. Als we dan niet zouden gaan zou het minstens 2 weken duren voordat er weer een mogelijkheid ontstaat. En er kwam harde zuid winden naar de Algarve, dan lig je zeker niet fijn in een jachthaven waar de deining naar binnen komt.

Maandag 1 november om 10 uur varen we de box uit en worden we uitgezwaaid door de Avalon en de Zilveren Maan. De eerste uren moeten we op de motor varen voordat we kunnen zeilen. De wind begint heel rustig ,maar werd zoals was voorspeld, steeds krachtiger en gelukkig meer van achteren. Door wind van achteren met een erg hoge deining van rechts achteren werd het een erg vermoeiende tocht. De wind ging ook na 2 dagen plotseling afnemen, en daardoor werd de zee een nog ergere klotsbak.
Het verveldende was dat we voor donderdag middag bij Lanzarote moesten zijn. De wind zou dan langzaam tegen worden en toenemen in kracht. Niet echt ontspannen varen dus.
Gelukkig was de 2de dag een mooie zonnige zeildag. Ik was ook nog eens jarig !!
Donderdag ochtend zeer vroeg kwamen wij bij de hoofdstad van Lanzarote, Arricife. De wind was net tegen gedraaid. Op de motor varend waren we bij de havenhoofden, toen Saskia te horen kreeg dat de jachthaven vol was. Als troost kreeg zij wel het telefoonnummer van Marina Puerto Calero. Dat was onze 1ste haven op de Canarische eilanden in 2005. Na 4 dagen en 3 uur konden wij daar binnen varen.
Daar lagen ook de Philos en de Skellig uit Hellevoetsluis

 

 

 

 

 

 

Na 2 nachten Calero zijn we naar Isla Lobos gevaren , een gort droog eiland net boven Fuerteventura. We lagen daar met 13 zeiljachten, voornamelijk Franse en 3 Belgische. Het beschermd eiland mag je alleen bezoeken nadat je je hebt geregistreerd. Dat kon online gelukkig. Na een erg warme wandeling hebben we zelfs als afkoeing een rondje gezwommen op de ankerplaats. Saskia heeft ook even gesnorkeld.
Na 3 nachten ging de wind draaien en zou de ankerplaats niet meer beschut zijn. Met een hele warme heerlijke zeilwind voor het Parasail, konden we langs de oostkust en onderlangs Fuerteventura zeilen naar Morre Jable. Daar zijn we in het donker naast de Blue-Beryl gaan ankeren, vlak voor het strand van de stad, naast de haven. De Philos kwam later ook er bij liggen. De volgende ochtend was het vroeg weer op, want die dag was de laatste mogelijkheid om zeilend over te steken naar Grand Canaria. Ook dat werd een Parasail dag. Het ging maar net zeilend, zo weing wind stond er nog. Het lastige was dat er een flinke deining stond. Het Parasail heeft heel erg slingeren op de motor voorkomen. Vlak na elkaar kwamen we dinsdag 10 november rond 20 uur aan op de ankerplaast naast de jachthaven. We hadden een mooi plekje gevonden vlak bij het strand.
De volgende dag kwam ook de Black Moon op de ankerplaats.

Door een storm op de Atlantische oceaan bij de Azoren op weg naar Madeira was er geen wind bij ons. Daarna kregen we zelf ZW wind ipv de normale NO tot NW wind. Voordat er weer geen wind zou zijn, zijn we bovenlangs Grand Canaria naar Tenerife gevaren op de motor, er was geen zuchtje wind. Tactisch eerst vlak langs de kust van Grand Canaria naar de NO punt van het eiland. Zoals wij hadden verwacht volgens de voorspelling, was de wind 16 tot 24 Kts, en kwam deze plotseling opzetten in het windversnellingsgebied, en stopte abrupt voor de kust van Tenerife. Het werd een flinke snelle aan de windse overtocht, op de fok en met een 2de rif in het grootzeil. Na 10 uur varen lagen wij in de jachthaven van Santa Cruz. Een onbekend eiland voor ons, joepie !

 

 

Op de kade is het kantoor van autoverhuur Cicar. Daar was de keuze 4 dagen of 7 dagen voor de zelfde prijs. Op dag 1 zijn we naar het noorden gereden. Na veel scherpe bochten omhoog hebben we mooi uitzicht naar Grand Canaria en de Oceaan zijde. In La laguna konden we niet vinden waarom het op de Wereld Unesco lijst stond. De straten waren auto vrij, leeg ivm Corona en of in combinatie van een siesta. Dan maar naar zee voor een natuur zwembad in zee. Helaas stond er een iets te hoge dening.

 

Een erg mooie dag was het in het centrale gedeelte van Tenrife, rond de vulkaan El Teide. Van Bossen naar Maan en Mars landschappen. En opvallend, geen geluiden. We berijpen dat er soms wel ruim 4 miljoen bezoekers per jaar hier komen. Prachtige ruige droge natuur.

 

 

Omdat het noorden zo indruk had gemaakt op ons zijn we een wandelroute gaan volgen. Vanaf het heel piep klein dorpje Taborno begon de wandelroute. Soms was het lastig de route te zien. De geiten die er worden gehouden maken op de steile en gladde hellingen hun eigen paden. Op een gegeven moment volgden wij ook een geiten route, zagen wij te laat. Om weer naar een mensen route te komen gleden wij bijna van een steile helling af. We moeten ons aan graspollen, wortels van struikjes en een paar keien vast houden om niet naar beneden te glijden. Omdat het zo droog was zat eigenlijk alles los in de grond, dus nauwelijks houvast. Weg glijden was naar een hele diepe afrond.

 

Een kleine wandeling vlak bij Santa Cruz, in Valle Grande, om onze zeilersconditie niet over te belasten. Na een korte klim eindigde onze route in een afrastering voor geiten. Maar we zagen een levada rond gaan in het smalle steile dal, een mooi alternatief. Na een hekje en onleesbare waarschuwingsborden kwamen we bij een mijn ingang. De waarschuwingen konden we daar lezen voor vallende rotsen, struikelen en toxische stoffen en dat het verboden toegang was. Ver buiten het gevaar vonden we de normale route en konden we het rondje wandelen bij de auto afsluiten.
Krijgen wij een berichtje van de Fleur de Lis, het enige Nederlands zeiljacht dat hier bij ons in de jachthaven ligt. Zij hebben precies op de zelfde manier deze route gelopen !!
Zaterdag lopen we boven bij Puerto la Cruz een wandelroute. De andere wandelroutes lagen erg afgelegen, en daardoor kwamen wij een enkeling tegen. Deze wanelroute ligt bij de toeristenkust. Als we na een vlakke weg steil naar boven moeten klimmen, lopen de meeste wandelars gelukkig verder. Wel lopen hier meer lokalen, die raken in paniek bij het zien van wandelaars zonder mondkapje, verschrikt tasten ze broekzakken af op zoek naar hun mondkapje.
Deze route was door een mooi bos en we liepen ook nu veel langs oude Levadas.

 

Onze laatste wandeldag begon en eindigde in Masca. Helaas was de wandelroute afgesloten wegens onderhoud. Teleurgesteld gingen we maar lunchen met het uitzicht op het mooie dal. We zagen toen dat we misschien via de terrastuinjes naar het wandelpad konden komen. We volgden de waterleidingen waarmee de tarrastuinen werden besproeid. Op het laatst zagen we de wandelroute. Helaas was het laatste stukje iets te gedurfd, en het was ondertussen te laat om de hele route richting zee te lopen.
Op onze klim terug naar het dorp kwamen we een stel tegen die het ook gingen proberen via de stiekeme route. Maar zij kwamen nog sneller terug dan wij. We lkregen we een tip van ze om in het dal er naast te gaan. En dan zeker tot de rug van het dal, met een erg mooi uitzicht over het dal. Daar waren ze naar de kust gelopen met een klein strandje met op de achtergrond la Gomera.
Dat was bij Tamaimo. Eerst langs de waterleidingen en dan via een pad steil omhoog naar de rug. Jammer dat het al zo laat in de middag was, want dan kwamen we zeker niet voor donker terug. Die houden we tegoed voor een volgend bezoek aan Tenerife.

 

De laatste auto huurdag hebben we grote boodschappen gedaan. Nu is het gereed maken van de Schorpioenvoor de oversteek. We hebben een klein kluslijstje die we moeten na lopen. De mast maakt kraak geluiden, en het klinkt in de buurt van de mastlieren. Dat kraken begon tijdens de oversteek van Portugal naar Lanzarote. Zelfs in de haven of ten anker kraakt het soms. Tijdens de overtocht van Grand canaria naar Tenerife, met de fok en 2de rif in het grootzeil, was er geen kraak te horen. De spanning op de achterstag 1 slag minder en nu met meer slagen strakker maakt ook niets uit. De hele mastvoet staat nu in de WD40, het kraakt nog steeds heel af en toe. In de mast kan ik niets afwijkend vinden. Morgen maar de schijf van de genua val en de fok smeren. Dan heb ik nog de keuze de val van de genua door een andere schijf te laten lopen.

Afgelopen week hebben we de weerberichten in de gaten gehouden. Het enige opvallende is dat het weer niet mee zit. Er komen nu 2 depressies erg in onze buurt, dan gaat het van te weinig naar te veel en dan natuurlijk naar weer te weinig wind om hier te vertrekken voor een oversteek. Dan hebben we het nog niet over de golven die er dan staan of er nog staan.
Dan hebben we de keuze weer via Mindelo op Sao Vicente Kaap Verde te zeilen, en van daar naar Suriname over te steken , en de keuze rechtstreeks van Tenerife naar Suriname over te steken.

We hebben een Ididium Go abonnement afgesloten bij Canadasatellite. Via de Iridium Go kunnen we via satellieten berichten en e-mails verzenden en ontvangen. We gaan weer elke dag tijdens de overssteek berichtjes naar onze website sturen, net als bij alle andere oversteken .

Voor dit vertrek maken we bekend hoe jullie in contact met ons kunnen komen, en dat mag best elke dag hoor.

 

 

 

1 december - Wachten op vertrekwind

 

Ons Iridiumabonnement ging niet door. Het bleek dat het in Nederland gekocht Iridium SIMkaartje niet kon bij het Canadees abonnement. Dat kan alleen met de SIMkaart van de verkoopprovider. Maar met hulp van Fleur de Lis zijn we gered. Wij konden een SIMkaart van Predictwind overnemen voor de oversteek naar Suriname. Dat is een kaart die zij al hadden gekocht. Dit kaartje hebben we eind november geactiveerd zodat wij deze kaart in december kunnen stoppen als we bij Domburg liggen. Start en eind zijn kostenloos, het Iridiumnummer eindigd dan wel. We hebben voor een volgende grote oversteek een paar SIMkartjes van Predictwind gekocht. Kan met de Suriname pakketdienst naar Paramaribo verzonden worden, samen met oa de extra schroefasanodes. Dat is achteraf allemaal goedkoper dan een Iridiumabonnement aanhouden van minimaal 50 € per maand tot terug in Europa. Aan de overkant zoeken we wel een lokale telefoon SIMkaart.

Het installeren van de Iridium Go ging niet helemaal zonder af en toe flink gevloek. We dachten berichten te plaatsen via Twitter op onze website tijdens de oversteek, want via Facebook kon niet meer. Blijkt dat ook Twitter is gestopt begin dit jaar. Op deze manier was een account van de baas van Twitter gehacked.
Ik volg al een tijdje Joyopreis, een erg leuk stel en mooi geschreven verhalen. Wij gaan ook op hun manier berichten per mail verzenden naar onze website. Bedankt voor jullie mail. Ondertussen had Saskia naast mij zittend achter de laptop vloekend, dat ook gevonden op internet. Klein wereldje.

We navigeren op een mini PC met OpenCPN, warain ook gribfiles in kunnen worden geopend, tegelijkertijd. Eerst kreeg ik dat niet voorelkaar, omdat alles met Iridium werkt in een app, en dat maakte het lastig de gripfile in de PC te krijgen. Ik dacht op het laatst maar over te stappen op Predictwind vooor weersinformatie.
Ik mail nu via de app Mail&web van Iridium naar saildocs op een tablet. Daar kan ik gribfile in opslaan bij downloads en koppel de tablet met kabel aan de mini PC . Daar staat de tablet tussen de bestanden. Voor de zekerheid zet ik de gribfile op de miniPC en kan deze openen in OpenCPN.
Ondanks de buitenantenne van Teun T. heeft de Iridium GO toch nog een onrelmatige verbinding met zijn satellieten. in de jachthaven.Dat maakte het ook niet makkelijk om alles te testen of het werkte.

Afgelopen dagen was er geen vertrekwind. Ja, mogelijk heel kort nadat wij uitgewandeld waren, maar de vooruitzichten waren niet duidelijk en overtuigend. Toen waaide het te hard uit de verkeerde richtingen of waaide het niet hier op de Canarische eilanden . Dan weer wel hier maar dan was er geen wind ten zuiden van hier. Nu slingeren we in de jachthaven alsof we op een onbeschutte ankerplek liggen. Het waait uit het ZW langs Tenerife zo de haven in. Wij liggen op het eind van de jachthaven in de klotsbak.
Zoals het er nu uit ziet kunnen wij en de rest van de wachters vrijdag 4 december eindelijk vertrekken.

Tijdens de oversteek naar Suriname zijn we te volgen.
Kijk links op de hoofdpagina naar de link voor berichten die we op zee naar de website versturen per mail.