( Saskia)Woensdag 28 juli 2004, cafe sport, Horta, Azoren

We zijn al sinds maandag hier en zijn druk geweest met de voorbereidingen voor het vertrek. Morgenochtend gaan we weg. De planning was eerst vandaag te gaan maar er moesten op het laatste moment toch nog veel dingen gebeuren.
De muurschildering moest nog af, een nieuwe reserve accu kopen, batterijen voor de maglite, de windvaan gerepareerd worden en nog meer van dat soort klusjes.
We kijken zo nog even wat het weer gaat doen de komende week en dan is het echt zo ver. We kijken nog waar we precies gaan eindigen, ergens tussen la Caruna en Lissabon. Dat ligt dus aan het weer en de wind.
Dinsdag was het nog even spannend of we onze bagage nog zouden krijgen, die was maandag niet met hetzelfde vliegtuig als ons eigen vliegtuig mee gekomen, waarschijnlijk achtergebleven in Lissabon. Maar in de loop van de middag werd de tas gelukkig door de taxi gebracht zodat ik eindelijk mijn teva's aan kon en Wouter zijn korte broek.
Zodra we weer aan land zijn laten we wat van ons horen.

Naar de Azoren gaan we bijne net zo snel per uur als terug per week haven met Pico op de achtergrond eigenwerk bewonderen

 

(Dit verslag is verstuurd vanaf Bayona, Noordwest Spanje)

 

Donderdag
12 uur vertrokken.
De 1e dag veel wind tussen de eilanden. In het donker varen we langs het meest noodoostelijk eiland van de Azoren Terceira. Het is heel indrukwekkend om langs Pico te zeilen met zijn hoge vulkaan in de wolken. Ook spannend of we walvissen zullen gaan tegen komen.

Vrijdag
De volgende morgen is het grijs en grauw en regent het. Er staat ook nog steeds veel wind. We zijn alle drie ziek, we zijn aan het inslingeren, dus als je niet op wacht staat lig je te slapen. We doen 4 uur op 8 uur af. ´s nachts is er niet veel te zien. We komen geen andere schepen tegen. Het is een NO wind.

een bui gaat achterlangs voorbij

Zaterdag
Het weer is beter, af en toe een zonnetje. We zien dolfijnen! Ze komen maar even dichterbij maar dit is waar we op zaten te wachten. ´s nachts is het een heldere nacht met volle maan. Hoever je ook kijkt alleen maar water.

Zondag
Het is stalend weer met zon maar helaas geen wind dus op de motor. De oorproppen blijken maar weer erg handig als je slaapt, want de motor geluiden worden versterkt door het slingeren van de Leeuwenhart. We kunnen weer even zeilen maar dat duurt niet lang. Het gaat zelfs nog even regenen. Als Wouter even naar buiten gaat om te kijken of er nog andere schepen te zien zijn roept hij ons snel naar buiten; een walvis! Stress, want Wouter wil heel snel naar binnen om de fotocamera te pakken en Karen en ik willen snel naar de kuip. Wij dobberen de ene kant op en hij/zij de andere kant. Een stukje verderop zien we dat het er twee zijn, ze steken tegelijkertijd hun kop boven water. Minuten later zien we ze nog uitademen boven water.

walvissen !!

Maandag
Heel de nacht een lekkere wind gehad en niet te veel golven, we bleven boven de 5 knopen. S'middags valt de wind helemaal weg en moet de motor aan. Het klotst en rolt behoorlijk. Doordat de deining nog loopt van de vorige wind gaat deze botsen met de deining van de zwakke nieuwe wind. Ik heb pijn in mijn kont van het vele zitten, ik zou graag een wandeling maken maar helaas... dan maar liggen.
De wind weet het ook niet meer, dan weer niets en dan weer met vlagen zodat we net kunnen zeilen. Als we onder de 4 knopen komen twijfelen we over de motor. Ik heb vandaag wat gegeten maar heb al weer spijt want het ligt me zwaar op de maag. Ik heb vanochtend ook een nieuwe zeeziektepleister achter mijn oor geplakt, kijken of deze beter werkt. Het boek is uit dus misschien ga ik zo nog even proberen door level 6 te komen op de gameboy van Karen.

middag aktiviteiten

 

Dinsdag
Vanochtend tijdens mijn wacht weer dolfijnen gezien, nu echt dichtbij bij de punt. Het was maar heel even maar maakte toch weer indruk. De wind is de hele dag minimaal dus we hebben de motor aan. Dat rolt verschrikkelijk. Af en toe kan er een zeil bij zodat het rollen wat minder wordt. We hebben vandaag ook voor het eerst gekookt; spaghetti heerlijk! Na al die muesli repen en crackers. Elke dag eten we tussen de middag gezamenlijk en zijn we de hele middag wakker. We zijn vandaag ook over de vouw in de kaart heen dus over de helft. We hebben een overzeilkaart van de Azoren naar Portugal en iedere dag maakt Wouter om 12.00 uur een positie in de kaart. Het lijkt niet zo op te schieten want we doen 24 uur over 5 centimeter.

gezamelijke middag maaltijd

Woensdag
Na gisteren de hele dag op de motor te hebben gevaren konden we ´s avonds toch ineens weer zeilen en de motor uit, dat slaapt een stuk beter. Mijn gehoorgangen zijn aardig uitgelubbert door iedere nacht die oorproppen erin. In de ochtend viel de wind weer weg dus weer de motor aan.
Vanmiddag heeft Wouter een merkwaardig wezentje gevangen met de puts. Een drijvend wit/geel bolletje met 4 soort vleugeltjes eraan waar een soort zeef tentakeltjes aan zitten. Het zal wel een zeeanemoonachtig beest zijn.

wat is het ?

Donderdag
Al drie dagen zeilen we ´s nachts en valt zodra de zon opkomt de wind weg en starten we de motor. Het is lekker weer en vanmiddag vond Karen nog 6 repen chocola dus hebben we een chocolade feestje op het voordek gehouden, er kwamen weer nieuwe zeewezentjes langsdrijven en ook daar hebben we er eentje van gevangen en nader onderzocht. Het is een soort zeilend rechthoekig blauw kwalletje, vast familie van het Portugees oorlogschip. Helaas gaat het feest van de avondwind vandaag niet op dus we motoren de nacht in.

dieseltank bij vullen

 

Vrijdag

Vandaag gaat onze retourvlucht naar Brussel terug vanaf Lissabon. Duidelijk zonder ons. De wind blijft helemaal weg en de zee is glad, wederom reden voor een chocolade/koekjes feestje op het voordek. Omdat we dichter bij de kust komen zien we nu ook meer andere schepen. Verder is het op de motor varen best saai. Volgens Wouter komen we morgen in Bayona aan. Mooi, want ik ben wel toe aan een douche. De babydoekjes die we hadden gekocht om ons toch nog een beetje fris te houden waren erg goedkoop maar niet echt goed; niet vochtig genoeg en ze ruiken ook niet echt lekker. Aan het einde van de middag kunnen we toch weer even zeilen, de stilte doet bijna pijn aan je oren. Karen leest in de Libelle dat stokrozen maar 2 jaar oud kunnen worden, vandaar dat ze bij haar in de tuin dood gingen...

zonsondergang

 

Zaterdag 7 augustus 2004

Bayona, noordwest kust van Spanje
10.00 uur binnenkomst aan de steiger!

Tijdens het douchen val je bijna tegen het wandje omdat de deining nog in het lichaam zit.

Zondag nemen we de trein naar Madrid vanwaar we naar Brussel vliegen.
Hopen dat iemand ons wil ophalen vanaf daar....


terug